Welkom bij Minoesjka’s leventje
Je zult hier weinig persoonlijke verhalen tegen komen,
maar wel wat mij bezighoud,
wat ik leuk vind Ik houd van schrijven, lezen, koken, fotograferen en muziek
Mee lezen mag natuurlijk altijd, maar een reactie zou ik ook erg leuk vinden
Veel plezier in mijn leventje!
++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Herinneringen
Van de week kreeg ik een bericht van het overlijden van een oude vriend, die ik al jaren niet meer had gezien.
Dit bericht riep een stroomvloed van herinneringen op.
Magda (mijn hartsvriendin die in 2008 overleed), Jo en ik werden wel eens de drie musketiers genoemd. Als we met het orkest weg waren, waren we altijd met z’n drieën.
Ook buiten het orkest zagen we elkaar. Als Jo een studieweek met een ander orkest had, huurde Magda en ik regelmatig een huisje in de buurt. Na de repetitie kwam Jo dan bij ons eten en na het eten was het spelletjes tijd: meestal Yatzee. Wat hebben we gelachen en een genoten van dit soort uitjes.
De kolonisten van Catan speelde we ook hele zaterdagavonden. Dan weer bij Jo en zijn vrouw, dan weer bij mij dan weer bij Magda. Eerst lekker eten met elkaar en dan tot laat in de avond/nacht Catannen.
Jo was de meest getalenteerde hoboïst die ik ooit gekend had. Iemand heeft wel eens gezegd: Als Jo op zijn hobo gaat spelen lijkt het wel of de hemel een stukje open gaat. Of dat zo was? Ik weet het niet, maar het was wel hemels om naar hem te luisteren. En menig maal als hij met ons orkest een solo speelde, was de zaal in tranen.
Maar niet alleen de zaal, heel regelmatig kon het gebeuren dat ik gewoon vergat te spelen, als Jo een solo speelde, en ik niet alleen.
Hij zei altijd dat het een lichaamsdeel was, zijn hobo, en dat die zelfs in zijn graf er niet van gescheiden kon worden. Of hij daar van overtuigd gebleven is weet ik niet, want hij had Altzheimer.
Dag lieve Jo, de hemel is een hemelse muzikant rijker.
Stokje : wonen
Stokje
Bij Vonny kwam ik dit stokje tegen. Vond hem gelijk leuk, dus heb ik hem overgenomen. Wil jij dat ook? Ga je gang.
- In welke plaats woon jij?
Capelle aan den IJssel
- Ben je vaak verhuisd?
Waar ik nu woon is mijn 7e woning waar ik in mag verblijven.
- In welke plaatsen heb je gewoond?
Geboren in Gouda en daar opgegroeid. Vervolgens naar Rotterdam vertrokken, heel even in Capelle aan den IJssel gewoond, vervolgens weer terug naar Rotterdam en nu weer in Capelle aan den IJssel.
- Hoe lang heb je daar gewoond?
In Gouda heb ik op 3 verschillende adressen gewoond, van mijn geboorte tot mijn 20e
Vervolgens 5 jaar in Rotterdam op kamers.
Op mijn 25e ging ik naar een appartement in Capelle, maar kon al snel de huur niet meer betalen en vertrok weer naar Rotterdam.
In Rotterdam heb ik het op 4 verschillende adressen 44 jaar vol gehouden (waarvan op het laatste adres 34 jaar)
En nu dan ruim een jaar in Capelle aan den IJssel.
- Woon je in een huis of een appartenment?
Ik heb 5 jaar in Rotterdam Zuid in een benedenhuisje gewoond en verder eigenlijk mijn hele leven in een appartement. Zo ook nu.
- Heb je in het buitenland gewoond?
Nee
- Zou je op een woonboot willen wonen?
O, ja, best wel hoor. Zou me een gevoel van vrijheid geven heb ik een vermoeden. Maar ook dat went weer.
- Wil je een parkeerplaats bij je huis?
Wordt lastig bij een appartenmentencomplex, al ik heb een groot parkeerterrein voor de bewoners achter mijn flat, dus eigenlijk heb ik gewoon een parkeerplaats.
- Woon je in het centrum van je woonplaats?
Nee, aan de rand, en dat is prima, want het centrum is met openbaar verveor goed bereikbaar.
- Zou je willen verhuizen?
Nee, zeg. Dat feest heb ik ruim een jaar terug meegemaakt. En stiekum hoop ik dat het de laatste keer was, want dat zou in houden dat ik hier gewoon oud kan worden.
WE-300 – Veranderingen
Geesje geeft elke maand, rond de 26e een woord voor de WE300.
Na een tijd stil te zijn geweest proberen we de draad weer op te pakken.
De bedoeling is dat je een verhaal in precies 300 woorden schrijft
zonder het gegeven woord te gebruiken. Doe je mee? Laat dan de link
naar je bijdrage achter in een reactie op haar WE300.
“Wat gebeurd er allemaal”. Tiny is van slag, ze snapt het allemaal niet meer. De verzorgsters zijn haar spullen aan het pakken. “Mevrouw, we hebben het nu al 5 keer gezegd, we moeten evacueren voor de brand.”
“Welke brand, ik zie geen brand”.
Maar Tiny krijgt geen antwoord, ze ziet alleen 2 rood aangelopen koppies van de zusters die aan haar spullen komen en ze in 2 tassen proppen.
Zondag had de dominee nog over de brand gepreekt, en hij had beloofd dat alles goed zou komen, ook al zou het anders worden.
Dus waarom moest ze dan evacueren? En wat hield dat dan eigenlijk ook precies in? Daar kreeg ze ook geen antwoord op, zoals ze zo vaak op haar vragen geen antwoord kreeg. Ze werd haast als een klein kind behandeld.
Haar dochter zei dat het aan haar lag, maar begrip was tegenwoordig ver te zoeken voor ouderen vond ze. En de dominee had dat laatst zelfs beaamd, door te zeggen dat we vroeger meer begaan waren met elkaar.
De bijeenkomst in de eetzaal vanmorgen was chaotisch. De directrice vertelde inderdaad dat we weg moesten voor onze eigen veiligheid, Niet waarom, niet waarnaar toe, niets meer dan dat!
2 Grote tassen bleken haar leven te zijn, ze werden op de gang gezet, met de mededeling dat ze straks opgehaald zouden worden.
Eén van de twee verzorgende zei: “En nu geen lastige vragen stellen, maar gewoon mee komen. NU!” En ze pakte Tiny bij haar arm en sleurde haar haast haar kamer uit. Ze zag dat de buurvrouw hetzelfde lot onderging, maar die liep te schreeuwen en gillen dat ze los gelaten moest worden.
Tiny onderging het, liet het gebeuren.
Ze keek de buurvrouw aan en bleef en zeggen: ALLES KOMT GOED, OOKAL ZAL HET MISSCHIEN ANDERS WORDEN.
Energie
Het huis waar ik woon is nieuwbouw en ik huur het. Het is energie zuinig, want zo wordt tegenwoordig gebouwd.
Het heeft zijn voordelen, maar …….. Er zitten ook nadelen aan kan ik ondertussen vertellen.
Energiezuinig is alles behalve zuinig voor je portemonnee.
Neem de stadsverwarming. Van leverancier wisselen kan niet, dat ligt per regio vast. Mooi modern systeem met terugkoeling voor de warme dagen. De prijs gaat gelijk op met de gasprijs. . En die is dus hoog. Maar ook de apparatuur huren/ vastrecht is een serieuze kandidaat op het termijn bedrag. Waar ik het over heb?
Op de afrekening van het eerste jaar las ik dat ik 150 euro verbruikt had. De vaste kosten zijn 750 euro!
Ik heb ook een zonnepaneel. Dat is lekker met een flat op het zuiden. Dat zie ik ook terug in mijn app. Betaalde dit jaar voor elektriciteit 120 euro dit jaar, maar kreeg na het jaar dus 250 euro terug. Kijk, ik hoef niet te verdienen aan dat zonnepaneel, de Woningstichting heeft betaald. Maar als de salderingsregeling per 1 januari verdwijnt, moet ik voor die teruglevering gaan betalen. Het zonnepaneel kan ik niet uitzetten. Er is al uitgerekend door iemand in de flat dat we 3 x zoveel zouden kunnen gaan betalen.
En nu kwam er een bericht over de waterpomp. En je raad het al, ook die zit in mijn huis. Daar willen de energiebedrijven de tarieven in de wintermaanden en in daluren verdubbelen. Gelukkig is de regering er nog tegen, maar dat ook dat duurder gaat worden is wel zeker.
Eigenlijk heb ik er nooit bij stilgestaan, er werd altijd gezegd dat energiezuinig leven goed voor je portemonee is….. helaas is dat dus echt een sprookje.
Vraagtekens
22 Februari voor het laatst een blog geschreven ………. vraag me af wat voor waarde mijn weblog nog heeft voor mij.
Tot mijn verhuizing schreef ik nog wel elke maand wat, maar nu ook bijna 2 maanden hier niet geweest. Het lijkt wel niet meer in mijn systeem te passen.
Toch blijf ik nieuwsgierig naar jullie verhalen, die ik vervolgens ook bijna nooit lees. Regelmatig denk ik: ik moet wat met dat weblog …….. maar verder dan denken kom ik niet.
En vervolgens laat ik het allemaal maar een beetje door sudderen, zonder echte stappen of plannen.
Zo gaat het met mijn bedrijfssite ook.
Zo gaat het op het ogenblik met veel dingen.
Blijkbaar past dat in mijn levensfase op dit moment, het ergert me af en toe, maar dus niet genoeg om stappen te zetten.
Dus …………… tot de tijd dat ik er wel klaar voor ben om stappen te zetten, zal dit blog nog een beetje voort sudderen. Zullen jullie af en toe reacties onder jullie blogs vinden, maar net zo vaak niet als wel.
Theezakjes vragen
Regelmatig kom ik weer vragen tegen op de theezakjes labeltjes waarover ik nadenk om een antwoord te geven aan mezelf. Die labeltjes bewaar ik dan. Het zijn er ondertussen al weer aardig wat, dus vond ik het wel leuk om er weer eens een blogje aan te wijden.
Hier komen ze:
Wanneer heb je voor het laatst je grens verlegd?
Dat is een paar maanden geleden. Ik kreeg van de teamleider van het vrijwilligerswerk een telefoontje, ze zocht iemand die aan een actualiteitenprogramma op tv wilde meewerken. Het zou een uitgebreid item worden met een interview op 2 plekken en een praatje in de studio. Normaal loop ik daar heel hard van weg…………… ik op de tv? NEEE…….. publiciteit is niets voor mij, en stel dat ik het terug zie ………… mezelf zien? Nee, dat lijkt me niet fijn, en mijn stem? Die lijkt op die van mijn moeder, die hoor ik ook liever niet. (maar verder ben ik oke hoor:-)
Maar opeens had ik ja gezegd, hoe eng ik het ook vond ik wilde het gaan ervaren. Want ergens snap ik mijn angst totaal niet. Na diverse leuke telefoongesprekken met de redacteur van het programma bleek ik toch niet goed in hun profiel te passen, Het onderwerp wat aan bod kwam was bij mij te lang geleden.
Ik kan oprecht zeggen dat ik het jammer vond.
Wat is de mooiste plek waar je een boek gelezen hebt?
Lekker op mijn eigen bank wegkruipen in een boek onder een dekentje. Want op al die hele mooie plekken waar ik geweest ben, wil ik niet lezen. Daar wil ik van het moois genieten. In mijn ogen is het zelfs zonde van de omgeving om daar te lezen.
Waar zou je het liefste naar toe willen?
Als je het me nu vraagt, naar een plek waar de zon schijnt, waar het graad of 22 is en ik dus zonder jas naar buiten kan lopen. Tja, ik verlang (net als veel andere) ondertussen weer naar het voorjaar/zomer.
Waar gaat jouw hart sneller van kloppen?
Dat zijn diverse dingen, maar het heeft eigenlijk altijd met ontmoeting te maken. Zo denk ik aan volgende week, als mijn zus na anderhalve maand in Zwitserland te zijn geweest weer thuis komt en wij een paar dagen later hebben afgesproken. Ik kijk er erg naar uit om haar weer te zien. Of die hele goede vriendin, waar ik echt op hartniveau contact mee heb, gezellig bijkletsen, de diepte ingaan tijdens onze gesprekken en dan lekker uit eten. Ja, daar gaat mijn hart echt wel sneller van kloppen. Contact op hartsniveau.
Hoe sluit jij jouw dag het liefste af?
Rustig de kamer aan kant maken, spullen naar de keuken. Vervolgens lekker tandenpoetsen en mijn gezicht verzorgen. En dan op bed nog even lezen.
Met vallen en opstaan.
Even een heel openhartige blog
Soms kan ik het allemaal zo zat zijn!!
De dagen met sneeuw hebben dat weer naar boven gehaald.
Mooi die sneeuw, maar het wordt ook glad en daar ben ik als de dood voor. Ik had mijn galerij wel geveegd, maar mijn buren niet, wat maakte dat de galerij een spiegel was, voor mij onmogelijk om er overheen te gaan. En zoals te verwachten met een galerij op het noord-oosten: pas de 2e dooidag was het voor mij wat begaanbaar.
Bijna een week binnen gezeten. Alle afspraken afgezegd, niet gaan sporten.
Bijna een week geen mens gezien, wel via de telefoon en app, maar niet persoonlijk. En juist dat heb ik zo nodig merkte ik die dagen. Echt rotdagen gehad, waarbij ik bang was dat ik in een depressie ging belanden.
Daarbij komt de die Barendrechtse zedenzaak me erg raakte. Ik moest mijn best doen om niet in herbelevingen terecht te komen (iets wat echt heel erg lang geleden is dat ik er last van had)
Het heeft gemaakt dat ik ook nu nog steeds dagen heb dat het lijkt of er een waas in mijn brein zit, meestal op dagen dat ik geen afspraken in mijn agenda heb staan
Waardeloos, het wordt tijd dat het zomer wordt, al weet ik dat dat nog wel een poosje zal duren voor het zover is.
Maar gelukkig zijn er ook goede momenten.
Ik merk dat deze website een beetje uit de tijd raakt voor mij. Letterlijk en figuurlijk.
Mijn interesses zijn wat verschoven. Daarbij heb ik besloten mijn coachingpraktijk definitief te stoppen. Dat houdt in dat mijn webaccount vrij komt.
Dit is een gratis account en ik kan er niet de foto’s op kwijt die ik er zou willen delen. Maar de naam van mijn coachingpraktijk wil ik niet voor mijn nieuwe website, dus dat moet ik nog uitzoeken. Wel leuk om te doen. En dan ga ik ook gewoon mijn eigen naam gebruiken. Ik heb al ideeën voor een naam.
En als er dan weer dagen zijn dat ik afspraken buiten de deur in mijn agenda heb staan, lijken de sombere buien als sneeuw voor de zon verdwenen merk ik altijd al bij het wakker worden. Dan heb ik zin in de dag, pak aan en doe een heleboel naast de afspraken. Heerlijk!!
Al mijn vrijwilligerswerk, kan ik zelf indelen. Niemand zegt er iets van als ik een dagje later mijn taakjes doe. Dus heb ik van de week een vaste taak aangenomen. Als ik door de screening ben, ga ik een ochtend in de week vrijwilligerswerk op het bureau van politie doen. Leuk, daar heb ik zin in. En als het te veel wordt ga ik iets van die vrijwillige taken achter de pc loslaten. Mensen zien en ontmoeten is toch wel heel erg belangrijk voor mij, net als regelmaat.
En ja, ik weet dat ik die wisselende stemmingen van mijn verleden komen. Dat kan ik nu eenmaal niet uitwissen, dat is er en ik mag het er mee doen. Ik weet hoe ik er mee om kan gaan, en heb altijd een vriendin-coach op de achtergrond, waar ik bij aan kan kloppen. Dus maak jullie geen zorgen. Het is alleen lastig, maakt mijn leven soms moeilijker, en vermoeiender. Maar ach, zo leef ik al bijna 70 jaar, dus er kan nog makkelijk 30 bij naar mijn idee.
De boeken van 2025
Andere jaren hield ik hier netjes bij welke boeken ik gelezen had. Lekker overzichtelijk.
Maar door de verhuizing, en doordat ik hier veel minder tijd doorgebracht heb, is dat afgelopen jaar in het slop geraakt.
Nu zag ik een leuk overzicht bij Liesbeth . Zij is ook echt een boekenwurm en besteed er veel aandacht aan, door elk boek op de foto te zetten en er ook nog een leuk overzichtsfilmpje van te maken.
Nou, dat hoef je dus niet van mij te verwachten, maar het ik neem de besproken punten wel over. Ook voor mezelf leuk om eens even terug te kijken wat ik dit jaar allemaal gelezen heb. En aangezien ik het wel in een leesapp van Hebban bij houdt, kan ik het teurgzien.
Daar gaan we:
- De achterlijkste titel:
- Zeven kleuren stront van Ronnie van Geffen. Dit boek ben ik naar aanleiding van Liesbeth haar blog vorige jaar gaan lezen. Een oorlogsboek over een Duitse veteraan en een Amerikaanse paratroeper. Een boek wat het lezen meer dan waard was, ondanks de gekke titel
- Het moeilijkste boek:
- Eenzaam avontuur van Anna Blaman. Een boek wat ik probeerde te lezen voor de leesclub van de bibliotheek (waar ik sinds vorig jaar lid van ben) Ik kwam er niet doorheen. De eerste uitgave was in 1948 en bracht een shock teweeg vanwege de lesbische liefdesscenes. Het verhaal is erg verwarrend en alinea’s lijken haast wel te ontbreken, waardoor het lastig te lezen is. Ik was trouwens niet de enige van de leesclub die het opgegeven had.
- Tranen gelachen:
- Ik ben niet zo van de humoristische boeken. Wel heb ik diverse feelgood boeken geluisterd op de sportschool. Die maakte regelmatig dat ik met een lach op mijn gezicht aan het trainen was. Het waren er meer dan dat ik zelf dacht. En dan heb ik het over:
- De magie van de wensenwinkel van Chantal Claassen Saskia M.N. Oudshoorn
- De wensenwinkel van Saskia M.N. Oudshoorn Chantal Claassen
- Een onverwachte gast van Angelique Haak
- Happily never nooit niet van Angelique Haak
- Het perfecte plaatje van Angelique Haak
- Het boekenbal van Juul de Jongh
- Zomer in zicht van Denise Meijer
- Gevaar op de loer van Denise Meijer
- Een lokaal vol liefde van Denise Meijer
- Ik ben niet zo van de humoristische boeken. Wel heb ik diverse feelgood boeken geluisterd op de sportschool. Die maakte regelmatig dat ik met een lach op mijn gezicht aan het trainen was. Het waren er meer dan dat ik zelf dacht. En dan heb ik het over:
- Onder mijn huid:
- Dat is zeker : De kier van Shantie Singh. Ook dit boek las ik voor de leesclub. Een boek over femicide in Rotterdam, maar ook over “verborgen vrouwen”, vrouwen die door hun man onderdrukt worden en uit de maatschappij gehouden worden. Het is geen waargebeurd verhaal, maar zou zomaar waar kunnen zijn. Deze Rotterdamse schrijfster maakte diepe indruk op mij.
- De raarste cover:
- Dat vond ik een lastige, maar als je naar de titel en inhoud van het boek kijk en dan de cover zie kom ik uit bij:
- Ik zeg geen vaarwel van Han Kang. Een heel liefelijke cover over de bloederige opstand op Jeju-eiland en over de reis van dood naar leven, over veerkracht en pijn maar vooral ook over onvoorwaardelijke liefde en het besef dat liefde noch rouw ooit zullen eindigen.
- Dat vond ik een lastige, maar als je naar de titel en inhoud van het boek kijk en dan de cover zie kom ik uit bij:
- De mooiste cover:
- Het meisje met de halve ster van Judith Visser, vind ik wel een hele mooie cover, daarbij is het boek over een Joods meisje in de oorlog die zich met een wolf schuilhoudt voor de Duitsers in de duinen van Rockanje nog een prachtig boek ook.
- Eindelijk gevonden en gelezen:
- De stilte van Anya Niewierra . Het was een gratis boekje wat je bij aankoop van boeken bij een boekwinkel kreeg. Veel boekwinkels langs geweest maar ik was daar net te laat voor. Vervolgens ben ik op verkoopsites gaan zoeken, waar af en toe de hoofdprijs werd gevraagd. Uiteindelijk bleek een vriendin het te hebben. Veel moeite gedaan, maar het boekje viel me wat tegen.
- Tegenvallers:
- De stilte van Anya Niewierra dus.
- Het slechtste boek:
- Runner’s high Inge Spaan een dun boekje van de Verhalenfabriek. Ik vond het verhaal erg slecht uitgewerkt. Jammer, was veel meer van te maken geweest in mijn ogen.
- Mijn favoriete boeken:
- Het meisje dat niemand wilde van Tamara El-Mohasel
- Het meisje met de halve ster van Judith Visser
- De kier van Shantie Singh
- Wenskind van Gaby Raster
- Ik las 13947 bladzijden
- Dit waren 53 boeken, waarvan 13 luisterboeken
- 21 boeken in het genre literatuur
- 14 boeken in het genre thrillers
- 16 boeken in het genre feelgood
- 4 boeken in het genre non-fictie








Holiday on ice
Afgelopen vrijdag en zondag heb ik vrijwillig gewerkt bij Holiday on ice in Rotterdam via Event Makers.
Mijn taak was bij de eerste show om de toegangskaarten te scannen. Er waren vrijdagmiddag veel kinderen, wat heerlijk, om al die verwachtingsvolle koppies te zien. Maar ook alle volwassenen hadden er duidelijk zin in, zodat het een hele leuke taak was.
De tweede show was mijn taak de mensen naar de juiste tribune/rij/stoel verwijzen. Voor sommige viel hun plek een beetje tegen, en die lieten het vaak ook wel in woorden horen. Maar als ik dan aangaf dat de show niet helemaal uitverkocht was en ze na de pauze konden kijken of er lege stoelen waren die ze beter bevielen, was het weer goed.
Tussendoor konden wij zelf de show bekijken.
Vrijdagmiddag was er een special guest: Jody Bernal …………. ach wel aardig, maar niet echt bijzonder, al waren er mensen speciaal voor hem gekomen.
Tussen de shows door moesten we helpen de tribunes schoon te vegen ………….. mijn hemel, wat maken mensen een troep!! Hele bakken popcorn, flesjes, nacho’s, churros, papiertjes enz. Het ergste was de kots …………………. tja, sommige kinderen kwamen zowel aan het begin als in de pauze met en een suikerspin, en popcorn en churros en een grote lolly naar de tribune …………. niet gek dat die kinderen over hun nek gaan. Maar goed, die ouders kwamen het dan ook niet melden, maar lieten het gewoon liggen …………………. Te triest voor woorden.
Dat laatste was dan wat minder, maar verder waren het hele leuke dagen, we werkte met een leuk team, en ik houdt er een mooie blouse aan over.
Hieronder wat foto’s







De zaak Van Onderen
Ik ben de laatste tijd weer aardig druk, maar gelukkig heb ik wel mijn rustpuntjes ingebouwd.
Zo ga ik elke woensdagavond naar het Stadsklooster, voor het getijdengebed Dat is een half uur zingen, stil mediteren over een gelezen Bijbeltekst en daarna gezellig met elkaar koffie drinken. We hebben een vaste groep en regelmatig schuiven daar ook anderen bij aan. Maar juist die vaste groep, waar ik nu al zo’n jaar of 3 mee om ga zij ondertussen haast vrienden geworden. Om de beurt hebben we poortwachtersdienst. We zetten de stoelen klaar, de kaarsen, als het koud is de fleece dekentjes en heten iedereen welkom bij de poort.
Nu is er in het kerkgebouw waar we dat doen ook elke avond wel een andere groep/organisatie te vinden die een zaal gehuurd heeft.
Laatst was ik poortwachter en ving een gesprek op van 2 jongemannen die achter me een sigaret stonden te roken.
A: Het wordt allemaal zo duur, nu mag ik dus al echt niet meer langer dan 5 minuten douchen van mijn vrouw.
B: O, joh, maar douche jij dan dagelijks?
A: Ja natuurlijk, vaak 2x per dag.
B: Dat is zonde van de energie joh, en ook echt helemaal niet nodig!
A: Nou echt wel, je gaat enorm stinken als je je niet dagelijks doucht.
B: Ruik ik dan? Nee, toch? Ik douche hooguit 2x per week. Verder haar ik een lapje over mijn gezicht, zodat ik er niet meer zo slaperig uit zie. En heel belangrijk, de zaak van onderen! Daar moet je wel elke dag een lapje over halen, maar soppen is ook echt niet nodig hoor. Dat zaakje van onderen doe ik gewoon met water af. Wat dan wel heel belangrijk is, is dat je elke dag schone kleren aandoet.
A: Meen je dat nou?
B: Ja natuurlijk! Af en toe mijn gezicht, de zaak van onderen en schone kleren, en deze Pipo is het heertje. Ik heb nog nooit iemand gehoord die zei dat ik stonk………………… o, en je moet trouwens ook wel opletten dat je elke dag schone sokken aantrek, want anders ga je als nog ruiken. Maar verder? Wij worden niet meer vies joh! Die douche dat is allemaal onzin, en verzonnen door de commercie. Wat ik je bom!
En vervolgens liepen de heren weer naar binnen.
Stiekem stond ik een beetje te grinniken, de zaak van onderen …………………… ja, zo kun je het ook noemen, die had ik nog nooit gehoord. En blijkbaar vond deze jongeman sokken niet bij kleding horen, want het werd nog eens specifiek vernoemd. Hoe zou het met zijn voeten zitten vroeg ik me af. Zouden die ook bij de zaak van onderen horen? Ik hoop het voor zijn onderdanen………………………………








