WE300 “Belastingen”

Ja hoor, ik ben der weer, ik kom telkens weer terug, keer op keer! Het bloggen, ik ontkom er niet aan, het blijft me achtervolgen. Het is alsof de belastingdienst mee leest. Je wordt gevolgd, je wordt gelezen, de aandacht, je ontkomt er niet aan!

Ik kreeg van Melody een whatsappie, Ze had “Mijn gedachten” vanuit 2012 terug gevonden.

In 2012 deed ik zo graag mee aan Plato zijn maandelijkse schrijfopdracht, de deelnames, ik las ze zo graag, de reacties op mijn bijdrage gaven mij de inspiratie om er mee door te gaan.

Mijn bijdrage over Belastingen in 2012 lees je nu hier! Wat is jouw bijdrage nu? Laat je een linkje achter naar jouw bijdrage?

Lees je ook bij: Bert – * – Melody – * – Peter B – * –

Een verhaal over belastingen in 300 woorden

BELASTINGEN

Het extra dikke kussen in het klapstoeltje was echt wel één van zijn allerbeste ideetjes ooit geweest. Hij kon er nu uren achtereen in zitten. Het flesje bier en de nootjes stonden binnen handbereik. Het was een leuke camping, zeer kindvriendelijk. dat was 1 van de dingen die hij belangrijk vond. Het plekje wat hem was toegewezen was goed, dicht bij de speeltuin, ook dat was belangrijk. zo kon hij de moeders een beetje observeren, hij had al een favoriet. Nog twee dagen, dan zou ze wel toehappen, een wijntje en een lekker stukje kaas, meestal was dat genoeg om ze in zijn tent te lokken1

De vrouw gaf de man een vriendelijk goedemorgen lachje, nou…. ze vond hem wel leuk, hij had haar eergisteren zo vriendelijk geholpen met het opzetten van haar tent. Kindvriendelijk was hij ook nog eens, waar vind je tegenwoordig nog zo’n vent? Ze was zeer verrast toen hij haar vroeg of ze vanavond gezellig bij hem kwam zitten. Alleen was ook maar alleen, niet dan? Ze stemde er mee in, ze had wel zin in een leuk avondje!

Wonderlijk hoe het klikte,.de wijn smaakte naar meer en hij ontkurkte nog maar een fles. zij dronk, zij vertelde haar levensverhaal, hoe moeilijk ze had gehad na de scheiding. een paar poetshuisjes hadden er voor gezorgd dat ze zich deze vakantie kon veroorloven. Het luchtbed was te zacht geweest voor hun liefdesspel, maar dat had ze op de koop toe genomen. Het was ook al zo lang geleden dat ze zich vrij had gevoeld. Laat in de nacht ging ze terug naar haar eigen tent.

De man ruimde de boel van dit voor hem zo geslaagd avondje aan de kant en schreef nog even zijn bevindingen in zijn schriftje.

“Nummer 5”

J, P:ieterse. Bijstandsmoeder, poetshuisje.

Klinkerstraat 4
Grootdorp

De We 300

Ik heb het van Plato over genomen, ik kijk uit naar jullie bijdrages over “Belastingen”

70 jaar, geboren in 1932 of in 1956.

Nog 3 dagen te gaan en ik mag dan de 70 aantikken wat leeftijd betreft.

Ik ben op 8 september 1956 geboren in Westerlee, een klein dorpje in het mooie Groninger landschap. Mijn lief en ik, we fietsen er nog vaak even langs. Bikkershorn nr 7, het huisje staat er nog steeds, onbewoond maar gelukkig bewaard gebleven in zijn eigen oude stijl. Ik was een jankerd, een wat men nu zo vriendelijk noemt, een huilbaby. Mijn vader besloot op een moment van radeloosheid om mij in de kinderwagen bij de sloot achter het huis te parkeren, gelukkig voor mij (en mijn ouders) hoorde mijn opoe geen gejank meer van mij. Zij heeft me gered, ik was met de kinderwagen en al gerold in de sloot.

Ik mag straks mijn 70e verjaardag gaan vieren, dat doe ik niet, want wij (mijn lief en ik) vieren al heel lang geen verjaardagen meer. We worden oud en daar zijn we gewoon simpelweg blij mee. We beleven ons leven en genieten er met volle teugen van. Ons nieuw woonadres, het is een warm plekje, Kreta…..het is nog steeds mijn verlangen naar een permanent plekje daar. We hebben het goed, genieten volop van wat het leven op deze leeftijd met zich mee brengt. Kortom….het is fijn om oud te mogen worden!

Mijn moeder, zij is geboren op 28 februari 1932. Zij werd 70 jaar in 2002, ik was toen 46 jaar. Zij was in mijn beleving toen al een oude vrouw in de manier waarop zij in het leven stond. Ik zie mijn moeder nog achter het fornuis staan, bezweet en moe, vooral heel moe. Ik zie mijn moeder op foto’s van vroeger toen ze nog jong was, op foto’s waarop ze lacht en een heel andere oude dag had verwacht.

Ik begin nu pas te begrijpen dat mijn oude dag een heel andere oudere dag is als die van mijn moeder. Ik zie en ik voel nu pas haar verdriet, haar teleurstelling en haar verlangen naar een beter leven!

Hoe ik voel, voor jou

Amanda Strydom, een zangeres die niet door iedereen herkend of gewaardeerd wordt. Ik hou van haar stem, van haar vermogen om mijn emoties te vertolken in een lied.

“En als jij mij niet verstaat, dan zou ik een schilder in gaan huren om jou te laten zien wat ik voel voor jou “

Neem de tijd om naar dit lied te gaan luisteren, het brengt een oorverdovende stilte met zich mee. Zo mooi, zo intens, zo puur!

Hoe gaat het nu met me?

Hoe gaat het nu met me, met mijn gezondheid, met mij en mijn lief, met alles wat me de laatste tijd zo verdrietig heeft gemaakt. Ik wil er niet verder over uitweiden maar het onverwachte afscheid van het kamperen heeft me ontzettend veel verdriet bezorgd.

Mijn gedachten waren zwaar, zo zwaar dat ik het voelde in mijn lijf, mijn botten en vooral in mijn spieren. Waren we op de camping gebleven had ik denk ik nu achter een groot tralies gezeten vanwege een poging tot puntjepuntjepuntje. Nog steeds is Jenny in mijn gedachten, nog steeds blijf ik voor haar onrecht vechten!

Hoe gaat het nu met me, met mijn gezondheid, met mij en mijn lief. Mijn gedachten ze worden weer wat luchtiger, gewoon door alles wat me de laatste tijd zo gelukkig en zo blij heeft gemaakt. Ik wil er zo graag iets over vertellen. Mijn lief , hij luistert en hij zwijgt!

Ik kreeg van medeblogster Ferrara een prachtige mooie kaart, een kaart waarin bemoediging, herkenning en troost werd gegeven.

Ik zag mezelf, rechts zittend in het hoekje, kijkend naar het uitzicht, daar zag ik de olijfolie, de ingemaakte groentes op de keukentafel, het lichtblauwe water, wat zijn schittering over het aanrechtblad liet vallen.

Mijn gedachten, Ferrara heeft ze zo mooi vastgelegd!

3 woorden van Bert

Bert geeft elke maand drie willekeurig gekozen woorden die je MOET gebruiken in een verhaal. De drie woorden zijn deze maand: Corsicaans, Handvat en Deuk.

Wil jij ook eens mee doen met deze leuke schrijfopdracht? Klik dan op de volgende link.

Drie woorden – “Het verhaal begint… durf jij verder te lezen?”

De vakantie was al geboekt en betaald, alle gegevens stonden onder haar naam en rekeningnummer. Hij kon er niets meer aan veranderen, ze had hem al vele keren gewaarschuwd dat hij zich daar wat meer in moest gaan verdiepen. Nu was ze blij dat hij haar advies nooit had opgevolgd. Zijn bedrog, zijn overspel, zijn ziekmakende zucht naar steeds weer nieuwe uitdagingen waren voor haar een handvat geweest om zich na de scheiding aan vast te gaan pakken naar een nieuwe manier van leven.

Ze vertrok voorgoed vanaf Schiphol naar Corsica. Het huisje wat ze had gevonden op internet was wat ze had verwacht. Bouwvallig, maar herstelbaar! De enige lokale bouwvakker in het kleine dorp in de bergen had haar toegezegd dat hij voor haar er een klein paradijsje van zou kunnen maken. De prijs hiervan, nou daar kwamen ze vast wel over uit. Zijn vette knipoog en zijn Corsicaans uiterlijk gaven haar tintelingen in de buik. Ze vond hem spannend!

Na drie maanden in een bouwvallig huisje te moeten wonen, na de vele beloftes van de bouwvakker, na de vele spannende avondjes kwam er een deuk in het vertrouwen wat ze had in de bouwvakker.

Ze vertrok, ze huilde en ze begon weer opnieuw!

Melody haar fotoalfabet

Kobus, hier in weblogland beter bekend als Melody heeft een fotoalfabet uitdaging in werking gezet, Natuurlijk doe ik daar graag aan mee. aangezien ik wat achterstand heb geef ik mijn eerste bijdrages maar in één keer. Mot kinnen toch? Of noit den?

Wil; je ook mee doen? klik dan op de volgende link.

Alfabet #2 – 5=E ~ Melodyks Kliekjes

De letter A van Avondrood. Zonsondergang op het strand van stalis op kreta, we voelen ons dan uitgerust, hebben dan zin in het avondeten om daarna te genieten van een gezellige avond!

De letter b van Beeld. Dit beeld zagen we op een rommelmarkt, de koop was gauw beslist. Te mooi om te laten staan!

De letter C van Che Guevera,

“Mijn” Che Guevera in de tuin, heb ik maar weer es een mooi fris kleurtje gegeven.

De letter D Van Dimitris

. Dimitris en Jesse, twee handen op één buik. Daar komt zelfs opa niet meer tussen.

De letter E van Eten.

Eten in een restaurantje in de bergen van Kreta, een ervaring die we nooit zullen vergeten. Geen elektriciteit, geen menu, geen keuze.

Eten wat de pot schaft!

Eerlijk het was buitengewoon heerlijk!

101 woorden over “Jeuk”

Ik geef in de eerste week van de maand een woord waarover een stukje wordt geschreven in precies 101 woorden, het gegeven woord mag niet genoemd worden. Je hebt dus, net als bij de WE300, de hele maand de tijd om iets te schrijven. Doe je ook mee? Laat dan de link naar de door jou geschreven 101 woorden achter in het reactie veld. Ik lees ze graag en met mij zullen vele andere deelnemers er van genieten. Het woord voor Augustus is “Jeuk”

Bezoek en lees je ook de 101’s van: – / – Bert – / – Melody – / –

Ze wist dat het weer een slapeloze nacht zou gaan worden. Het irritante gezoem, het gesis en het aanhoudende gebrom, het was elke nacht weer hetzelfde liedje wat ze hoorde. De horretjes voor de open ramen gaven geen bescherming, het leek wel of die zoemende krengen door de kieren van het huis naar binnen kwamen. Haar lief lag als een volgevreten varken te knorren, blijkbaar was zijn bloed niet zoet genoeg.

Ze besloot om over te gaan tot drastische maatregelen. Ze strooide de suiker en ze mepte zo hard als ze kon. Hij werd wakker, de mug was dood!

WE300 Veranderingen

We zijn inmiddels bijna 3 maand verder nadat ik mijn laatste bericht schreef, het bloggen begint weer een beetje te kriebelen, ik zag alweer een nieuwe foto-uitdaging bij mijn lieve weblogvriendin “Kobus” (Melody) Daar ga ik me binnenkort ook maar eens in verdiepen.Be

Bezoek en lees de bijdrages ook van: Ferrara – / – Harry – / – Jackles – / – Melody – / – Minoesjka – / –

De WE300 en de 101woorden liggen ook in mijn nek te hijgen, ik hoop dat ik daar ook weer meer inspiratie voor ga krijgen.

Er is veel gebeurd in ons leventje, we zijn verhuisd naar een mooi appartement in Winschoten, het is een prachtige stad om te wonen, wandelparkjes vlakbij, terrasjes op loopafstand. Ons vrijstaand huis in Pekela staat te koop, het is toch best wel een vreemd gevoel, we hebben er meer dan veertig jaar gewoond, de jeugdherinneringen van onze zoon liggen daar in de grote tuin verborgen. Maar het voelt goed om daar afstand van te doen, het wonen in een appartement heeft vele voordelen, geen traplopen meer, ik hoef niet meer elke dag kruip en sluip bewegingen te maken in de kelder, daar lagen onze dagelijkse groentes en aardappelen heerlijk koud opgeslagen. Mijn lief hoeft het gras niet meer te maaien, hoeft het het onkruid niet meer tussen de rozenstruiken weg graaien, zelfs de kropjes sla blijven groeien zonder dat hij ze over hun koppie moet aaien!

De camping, ons gevoel van vrij zijn, van blij zijn, van het genieten van de stilte en de saamhorigheid is heel plotseling omgeslagen naar een gevoel van ontzetting en verbijstering. er is iets heel naars gebeurd, iets waarin ik mijn gevoel, mijn onmacht bij dat grote onrecht niet een plaats kan geven! Het heeft me laaiend boos gemaakt Het heeft er toe geleid dat we het hele spul hebben verkocht. Lieve Jennie, ik ga jouw liefde en oprechtheid missen!

Het is er niet de datum voor, maar ik ga nu! over mijn 300 woorden heen, zullen we daarom samen weer beginnen met de WE300?

Ik kijk uit naar jullie bijdrages in het reactieveld!