Saltar al conteníu

2 e.C.

De Wikipedia
Añu 2 e.C.

Moneda de Fraates V y so madre Musa, que pasaron a gobernar conxuntamente l'Imperiu partu tres la muerte de Fraates IV.
Años:

5 e.C. 4 e.C. 3 e.C. - 2 e.C. - 1 e.C. 1 2

Décades:

Años 30 e.C. Años 20 e.C. Años 10 e.C. - Años 0 e.C. - Años 0 Años 10 Años 20

sieglos:

sieglu II e.C. - sieglu I e.C. - sieglu I

2 e.C. n'otros calendarios
Calendariu gregorianu 2 e.C.
II
Ab urbe condita 752
Calendariu armeniu N/A
Calendariu chinu 2695 – 2696
Calendariu hebréu 3759 – 3760
Calendarios hindús
- Vikram Samvat
- Shaka Samvat

54 – 55
N/A
Calendariu persa 623 BP – 622 BP
Calendariu islámicu 642 BH – 641 BH
Calendariu rúnicu 249

L'añu 2 e.C. foi un añu normal entamáu en xueves o vienres nel calendariu xulianu.

  • Augustu exerció'l consuláu per decimotercer y última vegada, xunto con Marcu Plauciu Silvanu.[1]
  • 5 de febreru - el Senáu romanu, l'orde ecuestre y el pueblu romanu concedieron formalmente a Augustu el títulu de pater patriae («padre de la patria»). El títulu quedó inscritu na entrada de la so casa, na Curia Xulia y nel Foru d'Augustu.[2]
  • Inauguráronse'l Foru d'Augustu y el Templu de Marte Ultor, ún de los principales complexos monumentales de la Roma augustea. El templu taba dedicáu a Marte na so advocación de vengador y convirtióse nun espaciu de gran importancia política, militar y ceremonial.[3]
  • Xulia la Mayor, fía d'Augustu y esposa de Tiberiu, foi acusada d'adulteriu y d'infrinxir les lleis morales promovíes pol so padre. Augustu desterróla a la isla de Pandateria, actual Ventotene, onde quedó sometida a fortes restricciones.[4]
  • L'escándalu de Xulia afectó a dellos miembros de l'aristocracia romana acusaos de mantener rellaciones con ella. Iullus Antonius, fíu de Marcu Antoniu y Fulvia, foi consideráu'l más destacáu de los implicaos y morrió tres ser condenáu, probablemente por suicidiu.[4][5]
  • Fraates IV de Partia, rei del Imperiu partu, morrió tres una conspiración encabezada pol so fíu Fraates V y la madre d'esti, Musa. Les fontes antigües atribúin-yos l'envenenamientu del monarca.[6]
  • Tres la muerte de Fraates IV, Fraates V xubió al tronu del Imperiu partu y gobernó xunto cola so madre Musa. Les sos monedes representen a dambos soberanos, un casu excepcional dientro de la tradición política arsácida.[7]
  • Gayus César, nietu y fíu adoptivu d'Augustu, siguió'l so viaxe hacia les provincies orientales del Imperiu romanu, onde tenía encomendada una misión diplomática y militar rellacionada especialmente cola situación d'Armenia y les rellaciones con Partia.[8]

Nacencies

[editar | editar la fonte]

Referencies

[editar | editar la fonte]
  1. ↑ Degrassi, Attilio (1952). I fasti consolari dell'Impero Romano dal 30 avanti Cristo al 613 dopo Cristo. Edizioni di Storia e Letteratura, páx. 6.
  2. ↑ Augustu, Res Gestae Divi Augusti, 35.
  3. ↑ «Forum of Augustus» (inglés). Stanford Digital Forma Urbis Romae Project.
  4. 1 2 Dión Casio, Historia romana, LV, 10.
  5. 1 2 Veleiu Patérculu, Historia romana, II, 100.
  6. 1 2 Flaviu Xosefu, Antigüedaes xudíes, XVIII, 39-42.
  7. 1 2 «Phraates IV» (inglés). Encyclopaedia Iranica.
  8. ↑ James, Edward G. (1977). «New Light on Gaius Caesar's Eastern Campaign». Greek, Roman and Byzantine Studies 18 (3):  páxs. 241–255.

Enllaces esternos

[editar | editar la fonte]