Meaning of "antydramat" in the Polish dictionary

Theater of the absurd - an innovative trend in contemporary drama, which began in the 1880s in France, having its renaissance in 1950-1965, then revived and transformed into successive generations of writers. A characteristic feature of the theater of absurdity is the vision of the world consisting in the reconciliation of the contradictions. In the theater of absurdity, the traditional roles attributed to tragedy and comedy are reversed - tragedy becomes a medium of comic content and comic tragic. At the same time, one ontological resolution of the world is challenged. The main themes in the drama of absurdity are the uncertainty of the truth of all that surrounds modern man; This is a tragic hero of the comic play of the existence. Human activities in a world without metaphysical sense are marked by chaos, and social reality is often broken by the language and politics of the totalitarian state. Admittedly, the vision of the accidental existence of man in the world was, for example, Greek tragedy, but it referred to the recognized metaphysical order, while the theater of absurd denies the existence of such an order. Teatr absurdu – nowatorski nurt w dramacie współczesnym, zapoczątkowany w latach 80. XIX wieku we Francji, mający swój renesans w latach 1950-1965, potem odżywający i przekształcany w kolejnych pokoleniach pisarzy. Charakterystyczną cechą teatru absurdu jest widzenie świata polegające na godzeniu sprzeczności. W teatrze absurdu zostają odwrócone tradycyjne role przypisane tragizmowi i komizmowi – tragizm staje się nośnikiem treści komicznych, a komizm – tragicznych. Równocześnie zostaje zakwestionowane jedno ontologiczne rozstrzygnięcie świata. Głównymi tematami w dramacie absurdu jest niepewność prawdziwości wszystkiego, co otacza współczesnego człowieka; to tragiczny bohater komicznej gry pozorów istnienia. Działania człowieka w świecie pozbawionym metafizycznego sensu naznaczone są chaosem, a społeczna rzeczywistość bywa często zakłamana przez język i politykę totalitarnego państwa. Co prawda wizja przypadkowego istnienia człowieka w świecie zawierała się w np. tragediach greckich, ale tam odnosiła się do uznanego metafizycznego porządku, natomiast teatr absurdu neguje istnienie takiego porządku.