Meaning of "dokonanie" in the Polish dictionary

Making the most advanced form of committing a forbidden act in criminal and near-penal law. It happens when the perpetrator realizes all the statutory signs of the deed. Actions should not be confused with the termination of the offense that occurs when the perpetrator has terminated his or her conduct. It may be the same moment in which it was made, but it may happen later and later. For example, an act of illegal possession of a weapon is made when the perpetrator has illegally acquired a weapon and ends when he or she has lost it or has dispossessed it. This distinction is of practical importance, since the limitation period is counted from the completion of the act if it is later than its execution. Making a higher level of social harm involves attempting or preparing the same action. Dokonanie – w prawie karnym i prawie wykroczeń najbardziej zaawansowana forma stadialna popełnienia czynu zabronionego. Następuje wtedy, kiedy sprawca zrealizuje wszystkie ustawowe znamiona czynu. Dokonania nie należy mylić z zakończeniem przestępstwa, które ma miejsce wtedy, gdy sprawca skończył swoje zachowanie. Może być to ten sam moment, w którym nastąpiło dokonanie, lecz może to nastąpić także i później. Np. czyn polegający na nielegalnym posiadaniu broni jest dokonany wtedy, kiedy sprawca nabył nielegalnie broń, zaś zakończony jest wtedy, gdy ją utracił, lub wyzbył się jej. Rozróżnienie to ma znaczenie praktyczne, ponieważ przedawnienie karalności liczyć należy od zakończenia czynu, jeżeli następuje ono później, niż jego dokonanie. Dokonanie niesie ze sobą wyższy stopień społecznej szkodliwości niż usiłowanie lub przygotowanie takiego samego czynu.