Meaning of "ferromagnetyk" in the Polish dictionary

In physics ferromagnetics - a body that exhibits ferromagnetic properties. There are areas of permanent magnetization that produce magnetic fields around them. Ferromagnets include: iron, cobalt, nickel and some alloys and transition metals of iron and rare earth metals. Ferromagnetic properties have ferromagnetic properties below Curie temperature, above are paramagnetic. Magnetizing is a change in the direction of magnetization in domains or the change of domain boundaries. There is a phenomenon of magnetic saturation - all elementary magnetic dipoles set in the direction of the external magnetic field. Above the Curie temperature, thermal movements prevent the setting of magnetic dipoles. W fizyce ferromagnetyk – ciało, które wykazuje własności ferromagnetyczne. Znajdują się w nim obszary stałego namagnesowania, wytwarzające wokół siebie pole magnetyczne. Do ferromagnetyków należą m.in. żelazo, kobalt, nikiel i niektóre stopy oraz metale przejściowe z grupy żelaza i metale ziem rzadkich. Ferromagnetyki mają właściwości ferromagnetyczne poniżej temperatury Curie, powyżej są paramagnetykami. Magnesowanie polega na zmianie kierunku namagnesowania w domenach lub zmianie granic domen. Występuje w nich zjawisko nasycenia magnetycznego – wszystkie elementarne dipole magnetyczne ustawiają się w kierunku zewnętrznego pola magnetycznego. Powyżej temperatury Curie ruchy cieplne uniemożliwiają ustawienie dipoli magnetycznych.