Meaning of "muzykant" in the Polish dictionary

Musician - sometimes a musician, a playboy, a playboy, formerly a genius; term used in the villages and small towns of most regions of Poland to define folk music, self-taught. The musician learned from the master, an older and skilled musician already in the music of a neighbor or family member. He paid for science in nature or worked out in the farm or playing with a master at games or weddings. As music was an indispensable part of the spiritual culture of the village, the presence of a musician was desirable during all major events related to the ritual year or to family customs. The mature musician had in his repertoire at least 100 melodies, played in different variants and decorated in his individual style and manners worked out by him. He composed the songs, but above all, his task was to be able to play and dance consistently during many hours of dancing. Muzykant - czasem muzykus, grajek, grajcyk, dawniej także gądek; termin używany na wsiach i w małych miasteczkach większości regionów Polski na określenie ludowego muzyka, samouka. Muzykant uczył się ze słuchu u mistrza, starszego i wprawnego już w muzykowaniu sąsiada lub członka rodziny. Płacił za naukę w naturze albo odpracowywał w gospodarstwie lub grając z mistrzem na zabawach lub weselach. Jako że muzyka stanowiła nieodzowny element kultury duchowej wsi, obecność muzykanta była pożądana w trakcie wszystkich ważniejszych wydarzeń, związanych z rokiem obrzędowym czy ze zwyczajami rodzinnymi. Dojrzały muzykant miał w repertuarze co najmniej 100 melodii, granych w różnych wariantach i ozdabianych w wypracowanym przez siebie indywidualnym stylu i manierze. Akompaniował śpiewom, ale przede wszystkim jego zadaniem było sprawnie i wytrwale grać do tańca w czasie wielogodzinnych potańcówek.