10 POLISH BOOKS RELATING TO «OBMOWIC»
Discover the use of
obmowic in the following bibliographical selection. Books relating to
obmowic and brief extracts from same to provide context of its use in Polish literature.
1
Munera linguistica Ladislao Kuraszkiewicz dedicata ; Red. Mieczysław ...
podano: przypiąć, przyczepić komu (czasem czemu) łatę, łaty 'przypisać komu (niekiedy czemu) złośliwie jakąś ujemną cechę, właściwość, dociąć komu, obmówić kogo' z cytatem z Ludzi bezdomnych Żeromskiego (1900): ...
Władysław Kuraszkiewicz, Mieczsław Basaj, Zygmunt Zagórski, 1993
2
Słownik języka polskiego: M-O. - Tom 3 - Strona 401
OBMÓWIC,. '0M0wlc,. f. obmówi. ш. щ,. ОЬmawiaé. niedok; (Boh. omluwiti, omlauwati objicere). _ 1 'a) szeroko о czym mówió, slowami opisywaé, ogradzaé; Vind. okulmarnuvati, okulgovarjati, okulgovoriti, pregovorìti; urnîtánblld) von etmaô ...
Samuel Bogumił Linde, August Bielowski, 1857
3
Mały słownik języka polskiego - Strona 469
2. zwykle dk «przemarznąć po wierzchu*: Owoce na drzewach obmarzly. obmawiać ndk I, ~any — obmówić dk Via, ~ony «opowiadać o kimś coś złego; obgadywać*: Kumoszki obmawiały nieobecną sąsiadkę. obmiar m TV D. -u techn.
Stanisław Skorupka, Halina Auderska, Zofia Łempicka, 1968
4
Slownik jezyka polskiego PWN - Strona 397
Narty ob- marzry. Obmarzniety staw. 2. zwykle dk «przemarznac po wierzchu»: Kwiaty, owo- ce na drzewach obmarzry. obmawiac p. obmówic. obmazac dk IX, ~mazç, ~mazesz, ~maz, ~al, ~any — obmazywac ndk Villa, ~zujç, ~zujesz, ...
Mieczyslaw Szymczak, 1999
5
langue de Jean Kochanowski - Strona 69
Czasownik obmówić znaczył «wytłumaczyć, usprawiedliwić»: «Tym wierszem... chciałem sie u ciebie Obmówić) (2.217), «sam go obmówić muszę» (319). Znaczenie nie istniejącego dziś czasownika oddarować jest jasne: «Kogom miłował, ...
6
Teatr Franciszka Zabłockiego - Tom 1 - Strona 549
WALENTY Obmówili... A którzy to złodzieje, hultaje... A mospanie... Gniewaj się waćpan... obmówili, oszczekali. PAN SZCZĘSNY Żebym się gniewał? A przeciw komu? Przeciw sobie chyba. Obmówić kogo jest to złe jego rzetelnie8 wytknąć.
Franciszek Zabłocki, Janina Pawłowiczowa, 1996
7
Podręczny słownik dawnej polszczyzny - Strona 269
... z których obmowstwo idzie FBir. obmówic «usprawiedliwié, uniewinnic»: Rychlej nas w naszym nieszczcáciu ob- mówi, nizliby nas winowaé mial LGór; ~ sic «wymówic sic, usprawiedliwic sic, wytlumaczyé sic»: Chcac sic Grekom obmówic z ...
8
Obraz bibliograficzno-historyczny literatury i nauk w Polsce: od ...
W obmowic do czytelnika podpis autora : Walenty Ko- WJIACKI. — Niesiecki z familij tej imieniem takiém zadnego nie wymienia. Por. IV. 4158. 4164. Laurenlis BARTILICS. Praxes extirpaiidoruin vitiornm. 4165. Vitiorum et virtutum co- gnitio ...
9
ADWENT z POSTEM: Kázaniami o Są Boźym, o Męce Pańskiey, o pokucie, o ...
А iakze to czafem nie obmowic, kiedy widze Zeta, ten, ow zle zyie, zle czyni, a co tobie dotego? Stuchay comowi Juftуоian S. qui te фиг/6 оite confituit judiceт alieia qui, fratruт асси/atorem fecit" | a kto cie zycia cudzego fedzia pottanowit? kto ...
Samuel od S. Floriána, 1749
10
Studia z historii czasownika litewskiego: iteratiwa, denominatiwa
... (DP) — ▻ nusidedineti 'grzeszyć' (DP), apkalbeti 'obmówić kogoś, obmawiać' — ▻ apkalbineti 'obmawiać' (DP), kldusti 'pytać' — ▻ klausineti 'badać' (DP), uzklióti 'zaczepiać się o coś; przeszkadzać' — ▻ uikliudineti 'przeszkadzać' (DP).
