10 POLISH BOOKS RELATING TO «SPLOSZONY»
Discover the use of
sploszony in the following bibliographical selection. Books relating to
sploszony and brief extracts from same to provide context of its use in Polish literature.
1
Biuro kotów znalezionych
tamtej. chwili. niewielki,. spłoszony,. usilnie. trzymający. się. sutka. swojej mamy. Nazwałam go Sutkiem. Jak się później okazało, był panienką Kiedy wyszła na jaw sprawa z pomyłkami płci, ani przez chwilę nie pomyślałam, by zmienić imiona.
2
Adrian Mole i broń masowego rażenia
Nie będę się więc dziwił, jeśli, w obliczu tego, co powyżej napisałem, uciekniesz ode mnie jak spłoszony faun. Kiedy jednak to zrobisz, spróbuj, proszę, wspominać mnie ze współczuciem. Nikt z nas nie jest w stanie zmienić swojej budowy ...
3
Narodowe pieśni serbskie wybrane i przełozone przez Romana ...
Upior pocza.1 drzec na caíem ciele, I sploszony wybiegl za drzwi chaty, Jak wilk trwoiny przed strzelca pogonia. Na wtóry dzieñ, o téjze godzinie, Pies zaszczekal — wrota sie. otwarly I mai, zwykléj czlowieczéj postaci, Wszedlszy do domu ...
4
Poradnik dla myśliwych: czyli o rozmaitych sposobach zabijania lub ...
Znalazłszy niedźwiedzia w łożysku, około tego miejsca kilku myśliwych zasadzić, i dla spłoszenia niedźwiedzia wpuścić jednego gończego. Pies doszedłszy węchem do zwierza z legowiska jego wypłasza , i myśliwi z łatwością natenczas ...
5
Przewodnik leśny czyli zbiór treściwy najważniejszych działań ...
W przypadku gdy całe stado razem się zerwie, ażeby strzał był pewniejszy, strzelać do jednej środko- wej sztuki; wtenczas młode nie odlatują daleko od miejsca gdzie były spłoszone, spostrzegłszy zaś gdzie zapadły, należy pilnie z wyżłem ...
6
Stara baśń, tom pierwszy
Zwierz spłoszony — myślał podróżny. Naokół oprócz noclegowiska śladu człowieka nie dostrzegło oko, bór, jak go stworzył Bóg, ku niebu wyrosły bujno, pnie grube jak słupy proste, oschłe z gałęzi od dołu, u góry w zielone wieńce ubrane.
Józef Ignacy Kraszewski, 2016
Zaledwie sen zaczął kleić mi powieki, pierzchnął spłoszony odgłosem ścinającym krew w żyłach. A był nim śmiech jakiś szatański — półgłośny, przytłumiony i głęboki, dochodzący, zdawałoby się, spod samych drzwi mojego pokoju.
Upłynęło więcej niż trzy miesiące, nim odważyłaś się spojrzeć na mnie bez rumieńca: twój spłoszony wzrok zdawał się wyrzucać mi mój tryumf. Nawet po zwycięstwie, nie mogłem się cieszyć spokojnym posiadaniem: umykałaś mi, co mogłaś, ...
Montesquieu (Monteskiusz), 2015
Czy zwierz spłoszony tą wrzawą?... Ale zwierz szybko pomyka; a tętent sunął się powoli, ostrożnie, milknął i wznawiał... zbliżał się i stawał... Sambor rozróżnił już stąpanie kilku koni i ludzi, ciche szepty. Skrył się więc głęboko w gąszcz, w trawy ...
Józef Ignacy Kraszewski, 2016
10
Syn Jazdona, tom drugi
Werchaniec trochę podjechał na polankę, rękę do prawego ucha przyłożył i namarszczył się gniewnie. Coś mu tam w ucho niedobrego powiedziało powietrze. W chwili gdy się tak sunął na polankę dalej, z prawej strony zając spłoszony z pod ...
Józef Ignacy Kraszewski, 2016
