10 POLISH BOOKS RELATING TO «WZBRANIAC»
Discover the use of
wzbraniac in the following bibliographical selection. Books relating to
wzbraniac and brief extracts from same to provide context of its use in Polish literature.
1
Opuscula Polono-Slavica - Strona 165
Jeśli idzie o znaczenie, to panuje 'odradzić, wyperswadować', następnie 'pozbyć się', 'opędzić się przed czymś, kimś', 'wzbraniać się'; wszystkie one dadzą się właściwie sprowadzić do podstawowego 'wzbraniać się, przeciwstawiać się, ...
2
Mały słownik języka polskiego - Strona 954
Wzbogacil sic na hodowli потек. Zacza.1 sie. wzbogacaé. wzbraniac ndk I, ~any — wzbronlé dk Via, ~ony «nie pozwalac czynió czego; zabraniac, zakazywac»: Srraznik wzbronit wejscia. Wstçp wzbroniony. wzbraniac sic «opieraé sic komu, ...
Stanisław Skorupka, Halina Auderska, Zofia Łempicka de Bondy, 1974
3
Słownik trudności językowych - Strona 409
Wyraz haslowy Forma poprawna Forma blçdna lub niezalecana wzajemny wspólpraca / wspóldzialanie wzajemna wspótpraca / wzajemne wspótdzialanie wzbijac wzbijac coá wzbijac coá wgórç wzbraniac wzbraniac komuá czegoá (np.
4
Innowacje składniowe współczesnej polszczyzny: - Strona 217
„Ja się wałęsać nie lenię" (Kaspr. Księga s. 11); „Lenili się do pracy" (Bobrz. Dzieje III, s. 193); wzbraniać się (np. wzbraniać się przyjąć pomoc — wzbraniać się przed przyjęciem pomocy); por. „Dowódca wzbraniał się złożyć broń" (Gaj. z Błoć.
5
Słownik synonimów polskich - Tom 1 - Strona 424
Odmówić, przeczyć, sprzeciwiać się. rekuzowar, wzbraniać się.. ODMÓWIĆ, ODMAWIAĆ, znaczy powiedzieć stanowczo, że tego nie /robię, i nic przyrzekam zrobić, czego kto żąda, i o co prosi, np. odmawiać czyjej prośbie. Nie obiecujesz, ani ...
Adam Stanisław Krasiński, 1885
6
Starożytna Polska pod względem historycznym: jeograficznym i ...
... jakoto: kradzież, podpalanie i zabójstwo; w takim razie z przysądzenia, dwa denary do skarbu król ma wpływać, trzeci zaś na pożytek miasta. Wzbrania, aby w okręgu mili nie zakładano szynków, aby nie sprzedawano po wsiach przyległych ...
7
Popularny słownik języka polskiego PWN - Strona 1197
«stać się bardziej zasobnym w coś*: Repertuar teatru wzbogacił się o nowe pozycje. wzbraniać ndk I, ~any — wzbronić dk Via, ~ony ksiązk «nie pozwalać czynić czegoś; zabraniać, zakazywać* wzbraniać się «opierać się komuś, czemuś; ...
8
BIBLIA: Pismo Święte Starego i Nowego Testamentu (Biblia Warszawska)
10.3Poszedł więc Mojżesz z Aaronem do faraona i rzekli do niego: Tak mówi Pan, Bóg Hebrajczyków: Jak długo wzbraniać się będziesz, by się przede mną upokorzyć? Wypuść lud mój, aby mi służył! 10.4 Bo jeżeli będziesz się wzbraniał ...
Towarzystwo Biblijne w Polsce, 2014
nikomu niczego nie wzbrania... A to było jego największe marzenie poety w momentach, gdy czuł swoją poetycką słabość, namiastkowość, i gdy pragnął ją zmienić w siłę słabości. Marzenie, by móc być słabym, czyli nie przesilać się w ...
10
Historya xiążąt y królów polskich, krótko zebrana - Strona 42
szkowi wypïacac wzbrania siç , i nalega o ty- tui Xia,zçcia Pomorskiego dla siebie i nastçp- uczyniwszy, wypuscit Krzyzakom kray Chelmifuki. □, Ci scia^nawszy sity swoie do Polski w przeciagu 53ch lat, cafe Prusy zawoiowali , i onei ksztaltrm ...
