Meaning of "satirik" in the Turkish dictionary

It is a kind of satire, literature and art. A person, an event or a situation, is criticized with sarcastic words, sarcastic expressions. The style found in ancient Greek and Latin literature first developed as a type of poetry in Western literature. Poems with a criticizing narrative are referred to as satire in Divan literature, grinding in folk literature, and in our new literature as altitude. Since such poetry contains didactic features, it can be evaluated in didactic poetry. However, since it is an open criticism, it is preferable to treat it in a separate class. Baghdad Ruhi and Nef'î in Divan literature, Ziya Pasha in Tanzimat literature, Eşref in Abdulhamit's time and Neyzen Tevfik, Halit Nihat Boztepe and İhsan Hamami in the satirical period. Hiciv, edebiyat ve sanatta bir tür. Bir kişi, olay ya da durumun, iğneleyici sözlerle, alaylı ifadelerle eleştirilmesidir. Eski Yunan ve Lâtin edebiyatında ilk örneklerine rastlanan tarz, Batı edebiyatında bir şiir türü olarak gelişmiştir. Eleştirici bir anlatımı olan şiirler Divan edebiyatında hiciv, Halk edebiyatında taşlama, yeni edebiyatımızda ise yergi olarak anılmaktadır. Bu tür şiirlerde didaktik özellikler içerdiğinden didaktik şiir içinde değerlendirilmesi mümkündür. Ancak açık bir eleştiri söz konusu olduğundan ayrı bir sınıfında ele alınması tercih edilir. Divan edebiyatında Bağdatlı Ruhi ve Nef'î, Tanzimat edebiyatında Ziya Paşa, Abdülhamit devrinde Eşref, Milli Edebiyat döneminde ise Neyzen Tevfik, Halit Nihat Boztepe, İhsan Hamami hiciv dalında önemli eserler vermişlerdir.