kvita

Esperanto

Kazo	Singularo	Pluralo
Nominativo	kvita	kvitaj
Akuzativo	kvitan	kvitajn

Vorterseparo

kvit + a

Elparolo

Sono :

(

lingvo -eo-

)

nenion ŝuldanta al iu, fininta la kalkulojn kun iu sen ŝuldo
mi ŝuldas al vi ankoraŭ 100 frankojn; post unu monato mi pagos ilin kaj ni estos kvitaj ^[1]

Fontoj kaj citaĵoj

Referencoj kaj literaturo

Kabe. Vortaro de Esperanto. Parizo: Esperantista Centra Librejo, 1922 (2‑a eldono).