Ir al contenido

factum

De Wikcionario, el diccionario libre
factum
clásico (AFI) /ˈfak.tum/ ⓘ
eclesiástico (AFI) /ˈfak.tum/
silabación fac-tum
acentuación llana
longitud silábica bisílaba
rima ak.tum

Etimología 1

[editar]

De factus.

Sustantivo neutro

[editar]
1
Hecho, acción, empresa, trabajo, obra.

Declinación

[editar]
Declinación de factum, factī  tipo: segunda declinación [▲▼]
Singular Plural
Nominativo sg. factum pl. facta
Genitivo sg. factī pl. factōrum
Dativo sg. factō pl. factīs
Acusativo sg. factum pl. facta
Ablativo sg. factō pl. factīs
Vocativo sg. factum pl. facta

Forma flexiva

[editar]

Forma verbal

[editar]
1
Supino  acusativo de faciō.

Forma de participio

[editar]
2
Nominativo singular neutro de factus, participio perfecto pasivo de faciō.
3
Acusativo singular neutro de factus.
4
Vocativo singular neutro de factus.
5
Acusativo singular masculino de factus.

Referencias y notas

[editar]