Aller au contenu

amens

Définition, traduction, prononciation, anagramme et synonyme sur le dictionnaire libre Wiktionnaire.

Forme de nom commun

[modifier le wikicode]
SingulierPluriel
amen amens
\a.mɛn\

amens \a.mɛn\ masculin

  1. Pluriel de amen.

Modifier la liste d’anagrammes

Dérivé de mens, avec le préfixe ab-, a-.
Cas Singulier Pluriel
Masculin Féminin Neutre Masculin Féminin Neutre
Nominatif amens amens amens amentēs amentēs amentia
Vocatif amens amens amens amentēs amentēs amentia
Accusatif amentem amentem amens amentēs amentēs amentia
Génitif amentis amentis amentis amentium amentium amentium
Datif amentī amentī amentī amentibus amentibus amentibus
Ablatif amente (animé) ou
amentī (inanimé)
amente (animé) ou
amentī (inanimé)
amentī amentibus amentibus amentibus

amens \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique

  1. Agité, fou, aberrant.
    • — Oui, je suis fou s’écria-t-il, — amens, comme disaient les anciens, — et dans ce moment-ci, je t’embrasserais devant tout un concile !  (Claude Tillier, Belle-Plante et Cornélius, page 136, C. Sionest, 1846)