amens
Apparence
Forme de nom commun
[modifier le wikicode]| Singulier | Pluriel |
|---|---|
| amen | amens |
| \a.mɛn\ | |
amens \a.mɛn\ masculin
- Pluriel de amen.
- Exemple d’utilisation manquant. (Ajouter)
Anagrammes
[modifier le wikicode]Étymologie
[modifier le wikicode]Adjectif
[modifier le wikicode]| Cas | Singulier | Pluriel | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| Masculin | Féminin | Neutre | Masculin | Féminin | Neutre | |
| Nominatif | amens | amens | amens | amentēs | amentēs | amentia |
| Vocatif | amens | amens | amens | amentēs | amentēs | amentia |
| Accusatif | amentem | amentem | amens | amentēs | amentēs | amentia |
| Génitif | amentis | amentis | amentis | amentium | amentium | amentium |
| Datif | amentī | amentī | amentī | amentibus | amentibus | amentibus |
| Ablatif | amente (animé) ou amentī (inanimé) |
amente (animé) ou amentī (inanimé) |
amentī | amentibus | amentibus | amentibus |
amens \Prononciation ?\ deuxième classe faux imparisyllabique
- Agité, fou, aberrant.
— Oui, je suis fou s’écria-t-il, — amens, comme disaient les anciens, — et dans ce moment-ci, je t’embrasserais devant tout un concile !
— (Claude Tillier, Belle-Plante et Cornélius, page 136, C. Sionest, 1846)