Ourebia ourebi

	Nome taxon Ourebia ourebi ; Eberhard August Wilhelm von Zimmermann 1783
	Nome curto O. ourebi (mul)

Ourebia ourebi
	Nome taxon Ourebia ourebi ; Eberhard August Wilhelm von Zimmermann 1783
	Nome curto O. ourebi (mul)
	Instancia de taxon
	Categoría taxonómica especie
	Combinación orixinal Antilope ourebi
Características
	Caracterizado por viviparidade
	Conservación Especie pouco preocupante
Clasificación taxonómica
Superreino	Holozoa
Reino	Animalia
Filo	Chordata
Clase	Mammalia
Orde	Artiodactyla
Familia	Bovidae
Tribo	Neotragini
Xénero	Ourebia
Especie	Ourebia ourebi ; (Zimmermann, 1783) Ourebia ourebi
Cifras e dimensións
	Período de xestación 6,75 m
	Período de xestación 6,75 m
Localización
Freebase
Códigos e identificadores
Freebase
Freebase	/m/07gkwb
ITIS	625112
OTT	938432
UICN	15730
CoL	4B9DC
EOL	344589
Fontes e ligazóns
	Descrito pola fonte Novo Dicionario Enciclopédico, 1911-1916 ; Tema: Q44713065 ; Encyclopædia Britannica ; Tema: 1911 Encyclopædia Britannica/Oribi (en)
	Wikidata C:Commons

Ourebia ourebi é unha especie de mamífero artiodáctilo da familia dos bóvidos, subfamilia dos antilopinos.^[1]^[2]

É unha especie monotípica, isto é, a única do seu xénero, na que se recoñecen nove subespecies,^[3] unha delas extinta.^[1]

Taxonomía

Descrición

Xénero

O xénero describiuno en 1842 o zoólogo, paleontólogo e debuxante francés Charles Léopold Laurillard, in d'Orbigny, Dict. Univ. D'Hist. Nat., 1: 622.^[1]

Especie

A especie fora descrita bastantes anos antes, en 1782, polo zoólogo alemán Eberhard August Wilhelm von Zimmermann, en Geogr. Gesch. Mensch. Vierf. Thiere, 3: 268.^[1]

Etimoloxía

Tanto o nome xenérico, Ourebia, como específico, oribi derivan do afrikaans oribi, probabelmente préstamo do khoisa (dialecto nama) dos hotentotes, arab.^[4]

Sinónimos

Ourebia aequatoria Heller, 1912
Ourebia grayi (Fitzinger, 1869)
Ourebia masakensis Lönnberg & Gyldenstolpe, 1925
Ourebia melanura (Bechstein, 1799)
Ourebia pitmani Ruxton, 1926
Ourebia scoparia (Schreber, 1836)
Ourebia splendida Schwarz, 1914

Subespecies

Como quedou dito, recoñécense na especie nove subespecies,^[3] unha delas extinta.^[1]^[5]

Ourebia ourebi dorcas Schwarz, 1914
Ourebia ourebi gallarum Blaine, 1913
Ourebia ourebi haggardi (Thomas, 1895)
Ourebia ourebi hastata (Peters, 1852)
Ourebia ourebi kenyae Meinhertzhagen, 1905 †
Ourebia ourebi montana (Cretzschmar, 1826)
Ourebia ourebi ourebi (Zimmermann, 1783)
Ourebia ourebi quadriscopa (C. H. Smith, 1827)
Ourebia ourebi rutila Blaine, 1922

Nome vulgar

En case todos os idiomas utilízase o nome africaans que, sendo palabra aguda, en galego, como en castelán, portugués e catalán, debemos escribir oribí.

Características

O oribí é un antílope pequeno de constitución grácil, con orellas ovaladas, estreitas e rematadas en punta patas esveltas e longo pescozo. Mide entre os 75 e 115 cm lonxitude de cabeza e tronco, cunha cola de 7 a 23 cm; a súa alzada (altura na cruz) oscila entre os 47 e so 60 cm. O seu peso varía entre os 10 e 20 kg. Só o macho presenta cornos, curtos (de 15 a 19 cm), rectos, verticais e paralelos, e rematados en punta. As femias, similares aos machos (pero sen cornos) é normalmente de maior tamaño que os machos (circunstancia rara entre os antílopes). a pelaxe é suave, sedosa, de coloración xeral parda cara amarelada (semellante á das vacas rubias) na caneza e no lombo, que contrasta co ventre branco; as patas son da mesma cor que a cabeza e o lombo, e presentan unha guedella de pelos longos nos xeeonllos; a cola é rubia apardazada, escura e coa porción final negra, notoriament despregada cando o animal corre.^[6]^[7]

Hábitat e distribución

Hábitat

O oribí encóntrase nunha ampla variedade de hábitats, desde sabanas, arbustivas e arboradas, non lonxe de auga, chairas de inundación e pasteiros tropicais con herbas altas (de 10 a 100 cm) e pasteiros montanos a altitudes de até os 4 000 m.^[6]^[8]^[9]^[10]

Distribución

A súa área de distribución é moi ampla na África subsahariana (de aí que teña tantas subespecies). Encóntrase en Angola, Benín, Botswana, Burkina Faso, o Camerún, o Chad, ambos os Congos (a República do Congo e a República Democrática do Congo) Costa do Marfil, Eritrea, Etiopía, Gambia, Ghana, Guinea, Guinea-Bissau, Kenya, Lesotho, Malawi, Malí, Mozambique, Níxer, Nixeria, República Centroafricana, República Surafricana, Ruanda Senegal, Serra Leoa, Somalia, Eswatini, Sudán, Sudán do Sur, Tanzania, Togo, Uganda, Zambia e Zimbabwe. Posibelmente extinta en Burundi.^[11]^[12] (Véxase o mapa).

Bioloxía

Costumes

Diúrno e crepuscular, e pouco activo durante as calorosas horas centrais do día, permanecendo escondido nos pasteiros altos cerca dos arbustos. Cando se sente ameazado emite asubíos agudos o esbirros ruidosos e penetrantes; así mesmo, comeza a saltar no aire coas catro patas rectas e tesas. Ten un característico paso saltarín, alternando con altos brincos ocasionais.^[6]^[13]

Alimentación

Herbívoro, come habitualmente herbas dos pasteiros, pero tamén follas de arbustos. Bebe regularmente, aínda que pode absterse de facelo durante certo tempo se é necesario.^[6]^[8]

Reprodución

Ourebia ourebi reprodúcese durante todo o ano, aínda que hai un pico de celo durante a estación seca.^[14] Durante este último, todas as glándulas do macho redobran a súa actividade secretora. Isto pretende, por un lado, levar a cabo un marcado importante do territorio e, por outro, informar e ser recoñecido pola femia.^[9] Efectuada a cópula, a xestación dura entre 195 e 210 días (5,5 a 6 meses). As crías nacen ao comezo da temporada de chuvias, e teñen un peso ao nacer non superior a 1,5 ou 2 kg. Destétase ao cabo de 2 meses, pero xa pode comer herba tenra á semana de nacer. Ambos os sexos acanzan a madurez sexual á idade dun ano (entre os 10 e os 14 meses).^[8]^[15]

Lonxevidade

Viven de 8 a 12 ans, 14 en catividade.^[8]^[14]

Depredadores

Os oribís son presas de leopardos, leóns, guepardos, servais, caracais, aguias, serpes pitóns, crocodilos, babuínos, chacais, hienas e licaóns.^[8]

Relacións filoxenéticas

Nunha revisión da filoxenia da tribo dos antilopinos sobre a base de datos de xenes nucleares e mitocondriais en 2013, Eva Verena Bärmann (da Universidade de Cambridge) e os seus colegas informaron que a taxonomía do oribí é un taxon irmán de todaa todas as outras especies de antilopinos. O cladograma que presentaron baséase no estudo que realizaron en 2013.^[16]

Oribi (Ourebia ourebi)

Saiga (Saiga tatarica)

	Gerenuc (Litocranius walleri)

	Antidorcas marsupialis

	Eudorcas

	Nanger

	Gazella

	Antílope da India (Antilope cervicapra)

Procapra

Raphicerus

	Madoqua

	Dorcatragus

Notas

1 2 3 4 5 Ourebia en MSW.
↑ Ourebia ourebi' (Zimmermann, 1783) no ITIS.
1 2 Ourebia Laurillard, 1842 no ITIS.
↑ oribi no Merriam-Webster Dictionary.
↑ Skinner, J. D.; Chimimba, C. T. (2006). The Mammals of the Southern African Sub-region. Cambridge, UK: Cambridge University Press. p. 696. ISBN 978-1-107-39405-6.
1 2 3 4 Dorst & Dandelot 1973, p. 266.
↑ Haltenorth & Diller 1986, p. 56.
1 2 3 4 5 Haltenorth & Diller 1986, p. 57.
1 2 Kingdon, J.; Happold, D.; Butynski, T.; Hoffmann, M.; Happold, M. & Kalina, J. (2013): Mammals of Africa. 6. London, UK: Bloomsbury Publishing Plc. pp. 404–12. ISBN 978-1-4081-2257-0.
↑ Skinner, J. D. & Chimimba, C. T. (2006): The Mammals of the Southern African Sub-region. Cambridge, UK: Cambridge University Press. pp. 696–698. ISBN 978-1-107-39405-6.
↑ IUCN (2016-01-07). "Ourebia ourebi: IUCN SSC Antelope Specialist Group: The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T15730A50192202" (en inglés). doi:10.2305/iucn.uk.2016-1.rlts.t15730a50192202.en.
↑ East, R. (1999). African Antelope Database 1998. Gland, Switzerland: IUCN Species Survival Commission. pp. 290–295. ISBN 978-2-8317-0477-7.
↑ Haltenorth & Diller 1986, pp. 56-57.
1 2 Long, J. L. (2003): Introduced Mammals of the World: Their History, Distribution and Influence. Clayton, Australia: Csiro Publishing. p. 485. ISBN 978-0-643-09916-6.
↑ Mills, G. & Hes, L. (1997): The Complete Book of Southern African Mammals (1st ed.). Cape Town, South Africa: Struik Publishers. p. 266. ISBN 978-0-947430-55-9.
↑ Bärmann, E. V.; Rössner, G. E. & Wörheide, G. (2013): "A revised phylogeny of Antilopini (Bovidae, Artiodactyla) using combined mitochondrial and nuclear genes". Molecular Phylogenetics and Evolution. 67 (2): 484–493.

Véxase tamén

Bibliografía

Dorst, J. & Dandelot, P. (1973): Guía de campo de los mamíferos salvajes de África, Barcelona: Ediciones Omega, S. A.
Groves, C. & Grubb, P. (2011): Ungulate Taxonomy. Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-1-4214-0093-8.
Groves, C. P. et al. (2011): "Family Bovidae (Hollow-horned rumiants)". In: Wilson, D. E. & Mittermeier, R. A. eds (2011): Handbook of the Mammals of the World. Volume II. Hoofed Mammals. Barcelona: Lynx edicions. ISBN 978-84-96553-77-4.
Haltenorth, T. & Diller, H. (1986): A Field Guide of the Mammals of Africa including Madagascar. Londres: William Collins Sons & Co Ltd. ISBN 0-00-219778-2.
VV.AA. (1986): Natura. Enciclopedia de los animales. Tomo II. Los primates. Los ungulados. Barcelona: Ediciones Orbis, S.A. ISBN 84-7634-752-9.
Wilson, D. E., & Reeder, D. M., editors (2005): Mammal Species of the World: A Taxonomic and Geographic Reference (3rd ed.). Baltimore, Maryland, USA: Johns Hopkins University Press. ISBN 978-0-8018-8221-0.

Outros artigos

Ligazóns externas

Xénero

Especie

[M-1] 1 2 3 4 5 Ourebia en MSW.

[2] Ourebia ourebi' (Zimmermann, 1783) no ITIS.

[I-3] 1 2 Ourebia Laurillard, 1842 no ITIS.

[4] ribi no Merriam-Webster Dictionary.

[5] Skinner, J. D.; Chimimba, C. T. (2006). The Mammals of the Southern African Sub-region. Cambridge, UK: Cambridge University Press. p. 696. ISBN 978-1-107-39405-6.

[FOOTNOTEDorst_&_Dandelot1973266-6] 1 2 3 4 Dorst & Dandelot 1973, p. 266.

[FOOTNOTEHaltenorth_&_Diller198656-7] Haltenorth & Diller 1986, p. 56.

[FOOTNOTEHaltenorth_&_Diller198657-8] 1 2 3 4 5 Haltenorth & Diller 1986, p. 57.

[Kingdon-9] 1 2 Kingdon, J.; Happold, D.; Butynski, T.; Hoffmann, M.; Happold, M. & Kalina, J. (2013): Mammals of Africa. 6. London, UK: Bloomsbury Publishing Plc. pp. 404–12. ISBN 978-1-4081-2257-0.

[10] Skinner, J. D. & Chimimba, C. T. (2006): The Mammals of the Southern African Sub-region. Cambridge, UK: Cambridge University Press. pp. 696–698. ISBN 978-1-107-39405-6.

[U-11] IUCN (2016-01-07). "Ourebia ourebi: IUCN SSC Antelope Specialist Group: The IUCN Red List of Threatened Species 2016: e.T15730A50192202" (en inglés). doi:10.2305/iucn.uk.2016-1.rlts.t15730a50192202.en.

[East-12] East, R. (1999). African Antelope Database 1998. Gland, Switzerland: IUCN Species Survival Commission. pp. 290–295. ISBN 978-2-8317-0477-7.

[FOOTNOTEHaltenorth_&_Diller198656-57-13] Haltenorth & Diller 1986, pp. 56-57.

[Long,_J._L._2003_p._485-14] 1 2 Long, J. L. (2003): Introduced Mammals of the World: Their History, Distribution and Influence. Clayton, Australia: Csiro Publishing. p. 485. ISBN 978-0-643-09916-6.

[15] Mills, G. & Hes, L. (1997): The Complete Book of Southern African Mammals (1st ed.). Cape Town, South Africa: Struik Publishers. p. 266. ISBN 978-0-947430-55-9.

[16] Bärmann, E. V.; Rössner, G. E. & Wörheide, G. (2013): "A revised phylogeny of Antilopini (Bovidae, Artiodactyla) using combined mitochondrial and nuclear genes". Molecular Phylogenetics and Evolution. 67 (2): 484–493.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]