O termo municipal está situado no extremo setentrional da Horta de València en contacto coa comarca do Camp de Morvedre. Esténdese dende unha zona montañosa, pasando por unha franxa cha, onde se atopa a meirande parte do termo municipal, até arribar á zona costeira.
O clima desta localidade é omediterráneo. Accédese a esta localidade dende Valencia, por estrada, tomando a V-21. Tamén ten estación de ferrocarril de Proximidades de Valencia. Accedese dende o by-pass pola saída de Rafelbunyol e tomando a CV-306 en sentido Barcelona. Ademais, pódese acceder dende Sagunt pola autoestrada ou ben pola CV-320.
En Puçol comeza o Grande Percorrido GR-10 (Sender de Gran Recorregut), que une o municipio valenciano coa capital portuguesa.
Obtívose a Bandeira Azul despois de ter varios anos o certificado de Qualitur de calidade da auga e ofrecendo servizos á comunidade turística. Tamén se creou a oficina de atención ao turista de Tourist info Puçol. Na praia durante o verán ofrécense varias actividades lúdicas e servizos, dende ludoteca, atención sanitaria, mercado ambulante, antucas gratuítas, socorristas, aeróbic etc. Actualmente a praia ten máis de 1000 habitantes, dos cales máis de 300 son de primeira residencia ou de segunda en tempo parcial de polo menos 5 meses do ano.
A súa riqueza económica, principalmente agrícola até 1950 viuse posteriormente transformada por unha serie de industrias de todo tipo, desde a confección de materiais de construción e fornos de barro, até a industria electrodoméstica, representada pola fabrica de Cointra, na que se empregou gran parte da poboación dos anos 50. Este auxe industrial, propiciou a emigración das xentes de Andalucía e Castela-A Mancha, principalmente, ao núcleo urbano da poboación, creando os barrios máis novos da poboación, desde o barrio de Ildefonso Fierro, o máis próximo á fábrica e construído en leiras para traballadores, até o barrio de Hostalets, un barrio de casas máis baixas e unifamiliares de traballadores que chegaron con posterioridade e instaláronse fóra do núcleo urbano, debido á máis barata adquisición destes terreos ao ser rurais.
Dentro da horta atopábanse en secaño amendoeiras, oliveiras, alfarrobeiras e viñedos. A vide foi en séculos pasados o principal dos seus cultivos. Na actualidade os cítricos ocupan a maior parte do terreo que hai de regadío, o que lle sitúa no primeiro lugar dos cultivos, tanto por extensión como por significación económica. O resto da horta dedícase a froiteiras, hortalizas varias, tomate e cebolas, e millo e patacas en proporcións máis pequenas. Existe gandaría lanar.
O sector industrial conta cunha gran planta de fabricación de electrodomésticos e outras máis diversas que van desde as metalúrxicas até a exportación de cítricos, pasando por panadaría, bolaría, lúas para coches, caixas abatibles para camión ou aceites de motor.
Església dels Sants Joans. Construída no ano 1607 por Joan de Ribera.
La Torre Talaia. Torre do século XIV coa finalidade de protexerse contra as revoltas dos mouros, bandidos e piratas.
Mur del Palau Arquebisbal. Vello muro do Pazo Arcebispal de cantaría con torretas coroadas con tella cerámica de cor azul e branca que mostra liñas barrocas.
Molí de Vent. Muíño de vento de época incerta.
Finca Municipal de La Costera. Foi declarada Paraxe Natural Municipal.
.jpg?lang=gl)
.svg){kind=small}
