cin

 Herwiha binêre: -çîn-, cîn, Çin, Çîn, çin, çîn, çın, û čín

Kurmancî

Bilêvkirin

• IPA^(kilîd): /ˈd͡ʒɘn/
• Kîtekirin: cin

Navdêr

cin cins hewce ye (c=m: mê, c=n: nêr, c=mn: mê û nêr, c=nt: nêtar)

1. ecin, "yên ji me çêtir", neysizî,
   li gor Qur'anê û çîrokan nijadek e ku mirov bi çavan nabînin

Ji wêjeya klasîk

• ~ 1720, Mela Hisênê Bateyî, Mewlûda Kurdî:

  Paşê avête çihar behrê mezin
  Wî Xudayê “Layezalê” ins û cin

Bi alfabeyên din

• kurdî-erebî: جن

Formên alternatîv

• ecin
• ecne
• ecine

Jê

• cinî
• cinîtî
• cintî
• cinoberî

Etîmolojî

Ji erebî جِنّ (cinn) ji lêkera جَنَّ (cenne, “veşartin, niximandin, parastin”) anku "cin" tê maneya "nepenî, nehînî, razber, veşartî, ne berçav". Hevreha aramî גניא (ginya: cin) ji גננ (genne: niximandin, veşartin). Heman lêkera erebî herwiha serekaniya van peyvan e jî: cenet ("cihê parastî": biheşt), cenîn ("di zikî de parastî": zarokê jidayiknebûyî), mecnûn..

Bide ber

• melek
• perî

Werger

• Almanî: Phantasiegestalt
• Erebî: جن (cinn)
• Farisî: جن → fa
• Fînî: henkiolento → fi, dzinni
• Fransî: djinni, génie → fr, démon → fr, esprit → fr
• Îngilîzî: djinn → en, djinni → en, genie → en, jinni → en, demon → en, evil spirit, unclean spirit, ^?jinn → en
• Tirkî: cins → tr, ecini, cin → tr

Tirkî

Bilêvkirin

• Deng:

  guhdar bikeⓘ

  (file)

Navdêr

cin

1. cin, aşkû