riste

 Herwiha binêre: ristê, rişte, û riştê

Kurmancî

Bilêvkirin

• Kîtekirin: ris·te

Navdêr

riste m

1. Benê cil pê ve tên daliqandin raxistin daku ziwa bibin.

   Hevmane: rêce

2. (zimannasî) Gotineke ji çend peyvan pêk hatiye û bi herfeke gir dest pê dike û bi niqteyekê bi dawî tê.

   Hevmane: hevok, tevok, cimle

Tewandin

Tewandina riste

Zayenda mê ya binavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	riste	riste
Îzafe	risteya rista	risteyên ristên
Çemandî	risteyê ristê	risteyan ristan
Nîşandera çem.	wê risteyê wê ristê	wan risteyan wan ristan
Bangkirin	risteyê ristê	risteyino ristino
Zayenda mê ya nebinavkirî
Rewş	Yekjimar	Pirjimar
Navkî	risteyek ristek	risteyin ristin
Îzafe	risteyeke risteke	risteyine ristine
Çemandî	risteyekê ristekê	risteyinan ristinan

Formên alternatîv

• Li gel maneya 1 rist

Jê

• riste kirin (lêker)
• ristekirin (navdêr)
• ristekirî (rengdêr)
• risteyî

Etîmolojî

Ji ristin + -e.

Werger

benê cil pê ve ziwa dibin (1)

• Almanî: Wäscheleine → de m, Satz → de m
• Erebî: ^?جملة → ar
• Farisî: رجه → fa, جمله → fa
• Fînî: pyykkinaru → fi
• Fransî: étendoir → fr
• Îngilîzî: clothesline → en, sentence → en, (grammatical) mood → en
• Îtalî: corda → it per stendere la biancher
• Mecarî: ruhaszárító kötél
• Rusî: веревка → ru (verevka) для белья
• Swêdî: torkstreck
• Tirkî: çamaşır → tr ipi, dize → tr, mısra → tr, beyit → tr, manzume → tr, dizge → tr, cümle → tr, ^?satır → tr, ^?affetme → tr, ^?bağışlama → tr

gotinek ya ji çend peyvan pêk hatiye (2) — binêre hevok