Flavius Promotus
Flavius Promotus (natus ignoto anno, mortuus anno 391) fuit miles et senator Romanus ac vir publicus quarti saeculi.
De cursu honorum
[recensere | fontem recensere]Ante annum 386 Promotus erat comes Africae.[1] Anno 386, magister peditum per Thracias, Greuthungos(en) et eorum ducem Ostrogothum Odothaeum vicit.[2] Anno 389 una cum Flavio Timasio consulatum gessit.[3] Annis 388 ad usque mortem anno 391 fuit magister peditum.[4] Tum cum duobus aliis ducibus Timasio et Arbogaste in Occidentem adversus usurpatorem Magnum Maximum missus est. In Orientem regressus, anno 391 Gothos prope Thessalonicam impugnavit,[5] ubi Theodosium I imperatorem ex angustiis eduxit. Cum ministro tum Theodosio gratiore Rufino vehementes inimicitias fovebat, cui etiam colaphum publice in consistorio(it) dedit. Post quae, in Thraciam missus, in barbarorum insidiis periit, non sine Rufini conscii suspicione.[6][7]
De familia
[recensere | fontem recensere]Uxorem Marsam viduam reliquit, quae duos filios ei pepererat qui unā cum Theodosii liberis in aula educabantur.[8] Constantinopoli domum possidebat.[9] Historicus Zosimus eum plurimum laudabat tamquam ministrum Imperatorum integrum.[10]
Nota
[recensere | fontem recensere]- ↑ Symmachus III.76
- ↑ Zosimus IV.35.1. Claudianus, Panegyricus de quarto consulatu Honorii 623sqq.
- ↑ CIL VI,1759 et AE 1910,188.
- ↑ Zosimus IV.45.2.
- ↑ Zosimus IV.49.3 et IV.50.1.
- ↑ Zosimus IV.51.1-3. Claudianus, de consulatu Stilichonis I.101 et In Rufinum II.316-7.
- ↑ Der Neue Pauly, Stuttgardiae 1999, T. 2, c. 522
- ↑ Zosimus V.3.2.
- ↑ Zosimus V.3.5.
- ↑ IV.51.3.
Fontes
[recensere | fontem recensere]- Libanius, Epistulae 867
- Symmachus, Epistulae III.74-80
- Zosimus, Historia nova
Plura legere si cupis
[recensere | fontem recensere]- A.H.M. Jones; J. R. Martindale; J. Morris. The Prosopography of the Later Roman Empire, Cambridge, 1971, t.I: 750-1
| Antecessores: Imp. Caesar Flavius Magnus Maximus Augustus II ; Imp. Caesar Flavius Theodosius Augustus II et Maternus Cynegius |
Consul 389 cum Flavio Timasio |
Successores: Imp. Caesar Flavius Valentinianus Augustus IV et Flavius Neoterius |
