Cosy crime
Cosy crime is een populair subgenre binnen de misdaad- en thrillerboeken en televisieprogramma's.
Het draait om lichte, humoristische moordmysteries die zich afspelen in een hechte gemeenschap. De verhalen zijn spannend, maar worden nooit bloederig of angstaanjagend. Populaire voorbeelden van cosy crime zijn de klassieke Miss Marple-verhalen van Agatha Christie, De Moord op het Dorpsfeest van Liesbeth van Kempen en de The Thursday Murder Club-serie van Richard Osman.
Boekenseries en films
[bewerken | brontekst bewerken]Cosy crime draait meestal om een luchtige, sfeervolle setting, een speurder die vaak geen professionele rechercheur is, en spanning zonder heel rauw of grimmig te worden. Gruwelijkheden komen niet voor, er is geen expliciet geweld, bloed of enge details. De focus van de verhalen ligt op humor, puzzelen en de interactie tussen excentrieke personages. Een idyllisch dorpje, een kleine boekwinkel of een theehuis vormen gewoonlijk de setting. De hoofdpersoon is meestal een amateur-detective die slimmer is dan de politie. Het gaat vaak om een oudere dame of een eigenzinnige local. Enkele bekende voorbeelden zijn de meestal ook verfilmde boeken naar de verhalen van Agatha Christie, klassiekers rond de beroemde amateurdetective Miss Marple en Hercule Poirot en van Appie Baantjer naar de De Cock-boeken.
Enkele andere voorbeelden van schrijvers en boeken(reeksen) in het genre cosy crime:
- Ellen Barksdale: Thee? Koffie? Moord!
- Elle Cosimano: Finlay Donovan
- Mario Giordano: Tante Poldi-reeks
- Susanne Hanika: Sofia’s camping-reeks
- Dora Maas: Moord onder de kersenbloesem
- Pierre Martin: Madame le Commissaire-reeks
- Valentina Morelli: La dolce vita-reeks
- Richard Osman: The Thursday Murder Club
- Chris Bajema: De mosterdmoorden
Enkele bekende cosy crime film- en televisietitels zijn:
· 
· 
