Zeeweegbree

Zeeweegbree
Taxonomische indeling
Rijk:	Plantae (planten)
Stam:	Embryophyta (landplanten)
Klasse:	Spermatopsida (zaadplanten)
Clade:	Bedektzadigen
Clade:	'Nieuwe' tweezaadlobbigen
Clade:	Lamiiden
Orde:	Lamiales
Familie:	Plantaginaceae (weegbreefamilie)
Geslacht:	Plantago (weegbree)
Soort
	Plantago maritima; L. (1753)
	Habitat
	Afbeeldingen op Wikimedia Commons
	Zeeweegbree op Wikispecies
Portaal	Biologie

Zeeweegbree (Plantago maritima) is een plantensoort uit de weegbreefamilie (Plantaginaceae).

Kenmerken

Zeeweegbree is een vaste, kruidachtige plant die een wortelrozet vormt. Ze kan een hoogte bereiken van 15–60 cm. De tot meer dan 10 cm lange en 2–6 mm brede, vlezige bladeren zijn lijnvormig en hebben drie tot vijf nerven. De bloeitijd van de soort loopt van mei tot september met witachtige bloempjes, die gerangschikt zijn in een 3–10 cm lange, cilindrische aar. De achterste kelkslippen hebben een scherpe kiel. De helmhokjes zijn geel. De steel van de aar is rolrond. De vrucht is een eivormige, 3,5 mm lange en 1,5 mm brede doosvrucht. Het zaad is 2 mm lang en 1 mm breed. Het aantal chromosomen is 2n = 12.^[1]

Gelijkende taxa

De plant lijkt veel op kleine planten van hertshoornweegbree (Plantago coronopus), maar verschilt daarvan doordat het blad niet één, maar drie tot vijf nerven heeft. Jonge bladeren kunnen net als bij hertshoornweegbree rauw of gekookt gegeten worden.

Ecologie

Zeeweegbree is een plant van schorren, kwelders en strandvlaktes achter de zeereep, die ook voorkomt langs zeedijken, in zilte gras- en rietlanden en in wegbermen.

Syntaxonomie

In de syntaxonomie staat zeeweegbree te boek als kensoort voor de zeeaster-klasse (Asteretea tripolii), een groep van plantengemeenschappen van zilte tot brakke gronden van buitendijkse terreinen in estuaria.

Verspreiding

Het natuurlijke verspreidingsgebied van zeeweegbree strekt zich uit over Eurazië en is van daar versleept naar Noord-Amerika. Ze staat op de Nederlandse Rode Lijst als vrij zeldzaam en sterk afgenomen.