Vejatz lo contengut

araire

Un article de Wikiccionari.

Occitan

Etimologia

Del latin arātrum.

Prononciacion

/aˈɾajɾe/

Sillabas

/a/

Nom comun

Declinason
Dialècte : lengadocian
Singular Plural
araire araires
[aˈɾajɾe] [aˈɾajɾes]

araire masculin

Una araire
  1. (Agricultura) Aisina agricòla que permet de dobrir de regas dins la tèrra, sens la capvirar, per tal de la preparar per las semenalhas.
    • Ai lauzat en filh de lauraire
    La terra ont s'enfonza l’araire
    «La Canson Occitana», (Prosper Estieu), 1908

Sinonims

Variantas dialectalas

Parents

Traduccions