imam

Occitan

Etimologia

De l’arabi إِمَامٌ, ʔimāmun « cap ».

Prononciacion

lengadocian /iˈman/, /iˈman/

gascon, provençau /iˈmam/, /iˈmam/

Sillabas

i|mam

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
imam	imams
[iˈmam]	[iˈmams]

imam masculin

1. (Islam) Religiós que dirigís la pregària en commun pels musulmans.
2. (Chiisme) Guida esperital e temporal.
3. (Sunnisme) Guida de la comunautat dins la religion musulmana.

Derivats

• imamat

Vocabulari aparentat

• aiatòllah
• mollà
• saïd

Traduccions

alemand: Imam (de) anglés: imam (en) basc: catalan: imam (ca) espanhòl: imán (es) francés: imam (fr) italian: imam (it) portugués: imã (pt), imame (pt)

Anglés

Etimologia

De l’arabi إِمَامٌ, ʔimāmun « cap ».

Prononciacion

/ˈiːmɑːm/, /ˈiːmɑːm/, /ɪˈmɑːm/, /ɪˈmɑːm/

Sillabas

i|mam

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
imam	imams

imam

1. imam ^(oc)

Catalan

Etimologia

De l’arabi إِمَامٌ, ʔimāmun « cap ».

Prononciacion

[?]

Sillabas

i|mam

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
imam	imams

imam masculin

1. imam ^(oc)

Francés

Etimologia

De l’arabi إِمَامٌ, ʔimāmun « cap ».

Prononciacion

/imam/, /imam/

Sillabas

i|mam

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
imam	imams
[imam]	[imams]

imam masculin

1. imam ^(oc)

Italian

Etimologia

De l’arabi إِمَامٌ, ʔimāmun « cap ».

Prononciacion

/imam/, /imam/

Sillabas

i|mam

Nom comun

Declinason
Singular	Plural
imam	imams
[imam]	[imams]

imam masculin

1. imam ^(oc)