Carlo Cremonesi

Carlo Cremonesi

Kardynał prezbiter
Kraj działania	Włochy
Data i miejsce urodzenia	4 listopada 1866 Rzym
Data i miejsce śmierci	25 listopada 1943 Rzym
Prałat Pompei
Okres sprawowania	1926–1928
Wyznanie	katolicyzm
Kościół	rzymskokatolicki
Prezbiterat	21 czerwca 1890
Nominacja biskupia	29 grudnia 1921
Sakra biskupia	8 stycznia 1922
Kreacja kardynalska	16 grudnia 1935 Pius XI
Kościół tytularny	S. Lorenzo in Lucina

{{Duchowny infobox}} Przestarzałe pola: "miejsce pochówku".

Sukcesja apostolska

Data konsekracji	8 stycznia 1922
Konsekrator	Benedykt XV
Współkonsekratorzy	Giovanni Battista Nasalli Rocca di Corneliano Agostino Zampini
Konsekrowani biskupi Vincenzo Celli 29 czerwca 1927 Joseph Ciamgioenpuo 28 października 1936
Współkonsekrowani biskupi Angelo Rotta 1 listopada 1922 Oreste Giorgi 27 kwietnia 1924 Michele Lega 11 lipca 1926 Philippe Zhao Huai-yi 28 października 1926 Melchior Sun Dezhen 28 października 1926 Odoric Simon Cheng Hede 28 października 1926 Joseph Hu Jo-shan 28 października 1926 Aloysius Chen Guo-di 28 października 1926 Simon Zhu Kai-min 28 października 1926 Jusztinián Serédi 8 stycznia 1928 Pietro Ciriaci 18 marca 1928 Luigi Sincero 13 stycznia 1929 Francesco Borgongini Duca 29 czerwca 1929 Alfred Ildefons Schuster 21 lipca 1929 Carlo Margotti 25 marca 1930 Ettore Baranzini 5 czerwca 1933

Carlo Cremonesi (ur. 4 listopada 1866 w Rzymie, zm. 25 listopada 1943 tamże) – włoski biskup, arcybiskup ad personam, rzymskokatolicki, kardynał.

Życiorys

Ukończył Pontyfikalne Seminarium Rzymskie. Święcenia kapłańskie otrzymał 21 czerwca 1890. W latach 1890–1909 był wykładowcą literatury na Ateneum „De Propaganda Fide”. W tym czasie był też sekretarzem kardynała Luigiego Galimbertiego, a także nosił tytuł honorowego szambelana. W latach 1909–1921 kierował Instytutem Dzieł Religijnych w Rzymie. Dał się poznać jako utalentowany zarządca finansami. Gdy rozpoczynał swe administrowanie, zdeponowane fundusze wynosiły trzy miliony, po trzech latach było ich trzysta. Miał całkowitą swobodę działania i podejmował decyzje bez biurokratycznych formalności oraz bez zasięgania rady zarządu.

29 grudnia 1921 otrzymał nominację na tytularnego arcybiskupa Nikomedii i prywatnego jałmużnika Jego Świątobliwości. Konsekrowany w Kaplicy Sykstyńskiej przez papieża Benedykta XV. 20 marca 1926 mianowany pierwszym delegatem i prałatem prałatury terytorialnej w Pompejach. Ze stanowiska zrezygnował 28 września 1928. Na konsystorzu z grudnia 1935 otrzymał kapelusz kardynalski. Brał udział w konklawe 1939.

Zmarł na zawał serca. Pochowany został w swym kościele tytularnym.

Bibliografia

• Sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
• Catholic-Hierarchy
• Cesare De Agostini, Konklawe XX wieku. Kulisy wyborów papieży, Kraków 2005