Przejdź do zawartości

Glinik Charzewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Glinik Charzewski
wieś
Państwo

 Polska

Województwo

 podkarpackie

Powiat

strzyżowski

Gmina

Strzyżów

Liczba ludności (2024)

782[1]

Strefa numeracyjna

17

Kod pocztowy

38-103[2]

Tablice rejestracyjne

RSR

SIMC

0662681[3]

Położenie na mapie gminy Strzyżów
Mapa konturowa gminy Strzyżów, po prawej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Glinik Charzewski”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po prawej znajduje się punkt z opisem „Glinik Charzewski”
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa konturowa województwa podkarpackiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Glinik Charzewski”
Położenie na mapie powiatu strzyżowskiego
Mapa konturowa powiatu strzyżowskiego, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Glinik Charzewski”
Ziemia49°53′47″N 21°49′59″E/49,896389 21,833056[4]

Glinik Charzewski – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Strzyżów[3]. Ma status sołectwa[5].

Integralne części wsi Glinik Charzewski[6][3]
SIMCNazwaRodzaj
0662698Bebrówkaczęść wsi
0662706Budyczęść wsi
0662712Dółczęść wsi
0662729Góraczęść wsi
0662735Paciepczęść wsi
0662741Pałysówkaczęść wsi
0662758Sołtysieczęść wsi
0662764Środekczęść wsi
0662770Za Wodączęść wsi

W latach 1954–1972 wieś należała i była siedzibą władz gromady Glinik Charzewski. W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.

Glinik Charzewski położony jest na wschód od Strzyżowa, za wsią Żarnowa. Rozpościera się w dolinie Wisłoka, na pogórzu zwróconym ku zachodowi. Ma charakter ulicówki. Budynki usytuowane są wzdłuż głównej drogi asfaltowej Strzyżów – Rzeszów, wybudowanej w latach 1794-98, oraz wzdłuż toru kolejowego PKP, wybudowanego w latach 1889-90 na trasie Rzeszów- Jasło. Droga główna łączy wieś ze Strzyżowem i Czudcem. Obiekty fizjograficzne wsi to: Błonie (pola), Pacie (las), Pałysówka (pole), Sitówki (las), Wisłok (rzeka).

Glinik Charzewski to wieś rolnicza z rozwiniętą uprawą krzewów, głównie malin. Infrastruktura techniczna w miejscowości jest zadowalająca. Wieś zelektryfikowano w latach 1959-60, gaz do gospodarstw domowych doprowadzono w latach 1994-95. Prawie wszystkie gospodarstwa mają wodę z wodociągów pod własnym ciśnieniem. W latach 60. wybudowano we wsi prywatny młyn gospodarczy, który działał do 2018 r. W wiosce już ponad 50 lat działa Ochotnicza Straż Pożarna. Ma ona własny sztandar, dawniej miała sekcję młodzieżową. Od 1957 roku działa filia Biblioteki Publicznej Gminy i Miasta Strzyżów. Obecnie ma swoją siedzibę w szkole podstawowej.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Raport o stanie gminy Strzyżów w 2024. Liczba mieszkańców w dn. 31.12.2024 s. 9
  2. ↑ Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych, Poczta Polska S.A., październik 2013, s. 297 [zarchiwizowane z adresu 2014-02-22].
  3. 1 2 3 GUS. Rejestr TERYT
  4. ↑ Państwowy Rejestr Nazw Geograficznych – miejscowości – format XLSX, Dane z państwowego rejestru nazw geograficznych – PRNG, Główny Urząd Geodezji i Kartografii, 5 listopada 2023, identyfikator PRNG: 32942.
  5. ↑ Strona gminy, sołectwa
  6. ↑ Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz. U. z 2013 r. poz. 200 (ISAP))

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]