Guillermo Ochoa

Guillermo „Memo” Ochoa
	; Ochoa na MŚ 2018
Pełne imię i nazwisko	Francisco Guillermo Ochoa Magaña
Data i miejsce urodzenia	13 lipca 1985 ; Guadalajara
Obywatelstwo	meksykańskie, hiszpańskie
Wzrost	185 cm
Pozycja	bramkarz
Kariera juniorska
Lata	Klub
1995–2004	Club América
Kariera seniorska
Kariera reprezentacyjna
	↑ Aktualne na: 15.03.2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.; ↑ Aktualne na: 25.06.2026.;
Dorobek medalowy
	Złoty Puchar CONCACAF
	Liga Narodów CONCACAF
	Copa América
	Igrzyska olimpijskie
	Multimedia w Wikimedia Commons

Ten artykuł należy dopracować:

od 2020-10 → zaktualizować na podstawie najświeższych informacji,
od 2020-10 → dodać przypisy do treści niemających odnośników do źródeł.
Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się w dyskusji tego artykułu.
Po wyeliminowaniu niedoskonałości należy usunąć szablon {{Dopracować}} z tego artykułu.

Francisco Guillermo Ochoa Magaña (ur. 13 lipca 1985 w Guadalajarze) – meksykański piłkarz występujący na pozycji bramkarza, reprezentant kraju.

Kariera klubowa

Piłkarską karierę rozpoczął w Club América, w którego barwach zadebiutował w wieku 18 lat, za kadencji trenera Leo Beenhakkera, w meczu ligi meksykańskiej z CF Monterrey w fazie Clausura 2004. Pierwszy bramkarz Adolfo Ríos doznał kontuzji a Ochoa do końca sezonu zajął jego miejsce. W fazie Apertura 2004 Rios się wykurował, ale Ochoa spisywał się na tyle dobrze, że nadal był pierwszym bramkarzem, a po tej rundzie jego rywal zakończył karierę. Gdy drużynę objął nowy trener, Argentyńczyk Oscar Ruggeri, Ochoa usiadł na ławce, a jego miejsce zajął rodak szkoleniowca Sebastian Saja. Ruggeri z powodu słabych wyników został zwolniony już po 6 kolejkach i Guillermo znów został pierwszym bramkarzem Amériki. W fazie Clausura 2005 wspomógł swój klub w wywalczeniu swojego pierwszego mistrzostwa Meksyku. W fazie Apertura 2005 odpadł z Amériką w ćwierćfinałach play-off, a w Clausura 2006 w ogóle nie wyszedł z grupy. Natomiast w sezonie 2006/2007 dotarł do półfinału w Apertura i finału w Clausura. W 2006 r. wywalczył także Puchar Mistrzów CONCACAF. Wiosną 2007 r., w sezonie Clausura, zdobył z Amériką swoje premierowe wicemistrzostwo kraju. W tym samym roku wywalczył 2. miejsce na Copa Sudamericana. Występował także w kilku edycjach Copa Libertadores, największy sukces w tych rozgrywkach osiągając w 2008 r., gdy América doszła do półfinału turnieju.

3 lipca 2011 na zasadzie wolnego transferu zasilił beniaminka francuskiej Ligue 1, AC Ajaccio^[1]. W ciągu trzech sezonów rozegrał 112 spotkań^[2].

Latem 2014 r. przeszedł na zasadzie wolnego transferu do Málagi po dobrym występie na mistrzostwach świata w Brazylii.

Stan na 13 listopada 2017 r.

Kariera reprezentacyjna

W reprezentacji Meksyku zadebiutował 14 grudnia 2005, w wygranym 2:0 towarzyskim spotkaniu z Węgrami. W 2006 r. został powołany przez selekcjonera Ricarda La Volpę do kadry na mistrzostwa świata w Niemczech, jako zmiennik Oswalda Sáncheza i Jesúsa Corony, toteż nie rozegrał żadnego meczu na tym turnieju. Rok po MŚ zaczął być już regularnie powoływany przez selekcjonerów do kadry narodowej. W 2010 r. na Mundialu w RPA niespodziewanie pełnił funkcję rezerwowego bramkarza dla Óscara Péreza, cieszącego się większym zaufaniem trenera Javiera Aguirre. Podczas turnieju o Złoty Puchar CONCACAF 2011 w organizmie zawodnika i jego pięciu kolegów z reprezentacji wykryto niedozwoloną substancję – klenbuterol. W 2014 r. wystąpił jako główny bramkarz Meksyku na mundialu w Brazylii, rozgrywając cztery pełne mecze.

W 2020 r. wystąpił w turnieju olimpijskim, zdobywając brązowy medal.

Został powołany na Mistrzostwa Świata 2022 w Katarze^[3]; wyróżniony nagrodą zawodnika meczu po pierwszym, grupowym spotkaniu przeciwko Polsce (0:0), w którym obronił rzut karny wykonywany przez Roberta Lewandowskiego^[4]. Ostatecznie, jego reprezentacja odpadła z turnieju w fazie grupowej^[5].

W 2026 r. wznowił karierę reprezentacyjną i pojechał na mistrzostwa świata 2026, które były dla niego szóstymi mistrzostwami świata w karierze. Pod tym względem jest rekordzistą razem z Cristianem Ronaldo i Lionelem Messi^[6]. 16 czerwca 2026 ogłosił, że zakończy karierę po Mistrzostwach Świata 2026^[7].

Życie prywatne

W październiku 2019 r. otrzymał obywatelstwo hiszpańskie.

Przypisy

↑ Ligue 1 – Les transfers signés. lequipe.fr. [dostęp 2011-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-05)]. (fr.).
↑ Ochoa, départ officialisé [online], lequipe.fr [dostęp 2026-06-09] (fr.).
↑ Lista de convocados de la Selección Mexicana al Mundial de Qatar 2022 [online], tvazteca.com, 14 listopada 2022 [dostęp 2022-11-23] (hiszp.).
↑ Bohater meczu Polski z Meksykiem był tylko jeden. Zasłużona nagroda [online], przegladsportowy.onet.pl [dostęp 2022-11-23] (pol.).
↑ Mundial w Katarze: Meksyk pokonał Arabię Saudyjską, ale żegna się z turniejem [online], rp.pl, 30 listopada 2022 [dostęp 2025-06-27] (pol.).
↑ Nie tylko Ronaldo i Messi. Ochoa jedzie na szósty mundial! [online], sport.tvp.pl, 30 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-07] .
↑ A 40 ans et après 23 ans de carrière, Guillermo Ochoa annonce vouloir prendre sa retraite après la Coupe du monde [online], lequipe.fr [dostęp 2026-06-16] (fr.).

Linki zewnętrzne

Guillermo Ochoa w bazie Soccerbase (ang.)
Guillermo Ochoa w bazie WorldFootball.net (ang.)
Guillermo Ochoa w bazie National Football Teams (ang.)
Guillermo Ochoa, [w:] baza Soccerway (zawodnicy) [dostęp 2025-06-27] .
Guillermo Ochoa, [w:] baza Transfermarkt (zawodnicy) [dostęp 2025-06-27] .

[1] Aktualne na: 15.03.2026. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

[2] Aktualne na: 25.06.2026.

[3] Ligue 1 – Les transfers signés. lequipe.fr. [dostęp 2011-09-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-07-05)]. (fr.).

[4] Ochoa, départ officialisé [online], lequipe.fr [dostęp 2026-06-09] (fr.).

[5] Lista de convocados de la Selección Mexicana al Mundial de Qatar 2022 [online], tvazteca.com, 14 listopada 2022 [dostęp 2022-11-23] (hiszp.).

[6] Bohater meczu Polski z Meksykiem był tylko jeden. Zasłużona nagroda [online], przegladsportowy.onet.pl [dostęp 2022-11-23] (pol.).

[7] Mundial w Katarze: Meksyk pokonał Arabię Saudyjską, ale żegna się z turniejem [online], rp.pl, 30 listopada 2022 [dostęp 2025-06-27] (pol.).

[8] Nie tylko Ronaldo i Messi. Ochoa jedzie na szósty mundial! [online], sport.tvp.pl, 30 kwietnia 2026 [dostęp 2026-06-07] .

[9] A 40 ans et après 23 ans de carrière, Guillermo Ochoa annonce vouloir prendre sa retraite après la Coupe du monde [online], lequipe.fr [dostęp 2026-06-16] (fr.).

[a]

[b]

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]