Przejdź do zawartości

Philippe Léonard

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Philippe Léonard
Data i miejsce urodzenia

14 lutego 1974
Liège

Pozycja

obrońca

Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1992–1996 Standard Liège 124 (3)
1996–2003 AS Monaco 99 (3)
2004 OGC Nice 14 (0)
2004–2006 Standard Liège 55 (3)
2006–2007 Feyenoord 2 (0)
2008 Rapid Bukareszt 10 (0)
W sumie: 304 (9)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1994–2006  Belgia 26 (0)
  1. ↑ Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Philippe Léonard (ur. 14 lutego 1974 w Liège), piłkarz belgijski grający na pozycji środkowego lub lewego obrońcy. W październiku 2023 roku został burmistrzem Paliseul[1].

Kariera klubowa

[edytuj | edytuj kod]

Léonard pochodzi z miasta Liège i tam też rozpoczynał piłkarską karierę w klubie Standard Liège. Przechodził przez wszystkie szczeble juniorskie, a w 1992 roku został włączony do kadry seniorów. 15 sierpnia zadebiutował w wygranym 2:1 meczu z FC Boom. Już w pierwszym sezonie swoimi umiejętnościami przekonał do siebie trenera Arie Haana i jako 18-latek wywalczył miejsce w podstawowej jedenastce Standardu grając między innymi u boku reprezentanta Brazylii, Andre Cruza czy reprezentanta Rumunii Mircei Rednica. W 1993 roku wywalczył ze Standardem Puchar Belgii, ale było to jego jedyne trofeum przez 4 lata gry w tym klubie.

Latem 1996 Léonard przeszedł do Francuskiego AS Monaco[2], a do zespołu ściągnął go ówczesny trener tego klubu Jean Tigana. W Ligue 1 zawodnik zadebiutował 10 sierpnia w wygranym 3:1 wyjazdowym meczu z FC Nantes. Wskutek dużej rotacji w składzie nie był podstawowym zawodnikiem zespołu. Rozegrał 19 meczów, a z Monaco wywalczył pierwsze od 1988 roku mistrzostwo Francji. Rok później wystąpił z ASM w Lidze Mistrzów i doszedł z zespołem do półfinału tych rozgrywek. Przez kolejne lata nie zdołał jednak wywalczyć miejsca w pierwszej jedenatsce i zazwyczaj występował w połowie meczów ligowych. W 2000 roku po raz drugi w karierze został mistrzem Francji (19 meczów, 2 gole), a w 2001 roku doszedł do finału Pucharu Ligi Francuskiej. W 2003 roku wywalczył to trofeum oraz został wicemistrzem Francji, ale w obu sukcesach Philippe miał nikły udział będąc czwartym, a nawet piątym środkowym obrońcą w hierarchii trenera Didiera Deschampsa, a na lewej stronie niepodważalną pozycję miał Patrice Evra.

Latem 2003 po 7 sezonach gry w Monaco Léonard zmienił klub i został zawodnikiem OGC Nice. W barwach nowego klubu zagrał w 14 meczach Ligue 1 i zajął 11. pozycję w lidze, ale po zaledwie roku spędzonym w Nicei zdecydował się powrócić do rodzimej ligi i zasilił szeregi swojego pierwszego klubu, Standardu Liège. Tam odzyskał dawną formę i w 2005 roku zajął z klubem 4. pozycję w lidze, a w 2006 wicemistrzostwo kraju.

Latem 2006 Léonard przeszedł za darmo do Feyenoordu. W Eredivisie zadebiutował 22 października w przegranym 0:4 domowym meczu z Ajaksem Amsterdam. Philippe doznał jednak kontuzji, która wykluczyła go z gry na kilka miesięcy i jego miejsce na lewej obronie zajął Royston Drenthe. Karierę kończył w 2008 roku w Rapidzie Bukareszt[3]. Zadebiutował 27 lutego w spotkaniu Pucharu Rumunii przeciwko Unirea Urziceni (1:0)[4]. W lidze po raz pierwszy zagrał 2 marca w wygranym meczu z Otelul Galati (0:1)[5]. Dla rumuńskiego klubu zagrał łącznie 11 spotkań[6].

W lipcu 2008 roku zakończył karierę piłkarską.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
1992/93 Standard Liège Belgia  Eerste Klasse 30 0
1993/94 Standard Liège Belgia  Eerste Klasse 31 2
1994/95 Standard Liège Belgia  Eerste Klasse 31 1
1995/96 Standard Liège Belgia  Eerste Klasse 32 0
1996/97 AS Monaco Francja  Ligue 1 19 0
1997/98 AS Monaco Francja  Ligue 1 15 0
1998/99 AS Monaco Francja  Ligue 1 16 1
1999/00 AS Monaco Francja  Ligue 1 19 2
2000/01 AS Monaco Francja  Ligue 1 15 0
2001/02 AS Monaco Francja  Ligue 1 10 0
2002/03 AS Monaco Francja  Ligue 1 5 0
2003/04 OGC Nice Francja  Ligue 1 14 0
2004/05 Standard Liège Belgia  Eerste Klasse 27 2
2005/06 Standard Liège Belgia  Eerste Klasse 30 1
2006/07 Feyenoord Holandia  Eredivisie 2 0
2007/08 Rapid Bukareszt Rumunia  Liga I 10 0
Łącznie w Jupiler League 181 6
Łącznie w Ligue 1 113 3
Łącznie w Eredivisie 2 0
Łącznie w Liga I 10 0

Kariera reprezentacyjna

[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Belgii Léonard zadebiutował 22 kwietnia 1995 roku w wygranym 1:0 meczu z USA, gdy w 79. minucie zmienił Johana Walema. W swojej reprezentacyjnej karierze zawodnik tylko raz wystąpił w ważnym turnieju, a miało to miejsce w 2000 roku, gdy znalazł się w kadrze na Euro 2000. Zagrał tam jedynie w wygranym 2:1 meczu ze Szwecją, ale z Belgią nie wyszedł z grupy.

W 2006 roku Léonard brał udział w eliminacjach do Euro 2008. Zagrał w wygranym 3:0 meczu z Azerbejdżanem oraz przegranym 0:1 domowym meczu z Polską.

Sukcesy

[edytuj | edytuj kod]
  • Mistrzostwo Francji: 1997, 2000 z AS Monaco
  • Wicemistrzostwo Francji: 2003 z AS Monaco
  • Wicemistrzostwo Belgii: 1993, 1995, 2006 ze Standardem
  • Puchar Belgii: 1993 ze Standardem
  • Puchar Ligi Francuskiej: 2003 z AS Monaco, 2001 (finał) z AS Monaco
  • Udział w ME: 2000

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ e, Découvrez ce que le célèbre Philippe Léonard fait aujourd'hui! [online], Nomade en Creuse, 6 października 2023 [dostęp 2026-03-08] (ang.).
  2. ↑ Anthony Comberousse, Philippe Léonard, le lieutenant belge de la génération dorée [online], AS Monaco, 14 lutego 2026 [dostęp 2026-03-08] (fr.).
  3. ↑ Aristide Mamilo, Un ancien Monégasque au Rapid Bucarest [online], Foot Mercato : Info Transferts Football - Actu Foot Transfert, 15 stycznia 2008 [dostęp 2026-03-08] (fr.).
  4. ↑ Unirea Urziceni ( - 2011) - Rapid Bukarest, 27 lut 2008 - Cupa Romaniei - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-08].
  5. ↑ Otelul Galati - Rapid Bukarest, 2 mar 2008 - SuperLiga - Protokół meczowy [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-08].
  6. ↑ Philippe Léonard - Szczegółowe podsumowanie występów [online], www.transfermarkt.pl [dostęp 2026-03-08].