Przejdź do zawartości

Pismo tamilskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Ewolucja pisma tamilskiego

Pismo tamilskie, alfabet tamilski – jeden z indyjskich systemów pisma, wywodzący się ze starożytnego brahmi, używany do zapisywania języka tamilskiego.

Historia

[edytuj | edytuj kod]

Najstarsze zachowane inskrypcje w piśmie tamilskim, w nieco odmiennej formie niż stosowana obecnie, pochodzą z III w.[1] Współczesny alfabet tamilski ukształtował się w VIII w., pod dużym wpływem pisma grantha, w którym zapisywano wcześniej język tamilski[2]. Pierwsze teksty drukowane pojawiły się w XVI w. dzięki aktywności misjonarzy chrześcijańskich.

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]
  • Pismo tamilskie, podobnie jak inne alfabety indyjskie to typowe pismo alfabetyczno-sylabiczne (abugida). Podstawową jednostką jest sylaba. Na przykład słowo வீடு (vīṭu, dom) składa się z dwóch znaków: வீ oraz டு reprezentujących kolejno sylaby oraz ṭu.
  • Nie jest to jednak sylabariusz, gdyż grafemy te najczęściej zachowują element spółgłoskowy, który jest następnie modyfikowany przez element samogłoskowy. Podstawowym elementem jest spółgłoska z „wbudowanym” niezapisywanym dźwiękiem „a” (np. க ka, ம ma). Jeżeli w sylabie występuje inna samogłoska niż „a”, należy ów element spółgłoskowy odpowiednio zmodyfikować. Na przykład znak ி oznacza samogłoskę „i” po spółgłosce: கி ki, மி mi. W przeciwieństwie do „prawdziwych” alfabetów, znak ி nie jest samodzielną literą. Można by go nazwać znakiem diakrytycznym, gdyby nie to, że w alfabecie tamilskim takie znaki samogłoskowe często zmieniają formę elementu spółgłoskowego.
  • Istnieją również grafemy dla oddania samogłosek samodzielnych, występujących w nagłosie, np. அ a, ஆ ā.

Znaki pisma tamilskiego

[edytuj | edytuj kod]

Alfabet tamilski składa się z 12 samodzielnych znaków samogłoskowych, 18 spółgłoskowych oraz 5 dodatkowych znaków tzw. grantha występujących jedynie w wyrazach zapożyczonych z sanskrytu. Kombinacja znaków samogłoskowych i spółgłoskowych daje w sumie aż 276 grafemów.

Samodzielne znaki samogłoskowe

[edytuj | edytuj kod]

Występują one jedynie na początku wyrazu.

Grafem tamilski Transliteracja
a
ā
i
ī
u
ū
e
ē
ai
o
ō
au

Znaki spółgłoskowe

[edytuj | edytuj kod]
Grafem tamilski Transliteracja
க்k
ங்
ச்c
ஞ்ñ
ட்
ண்
த்t
ந்n
ப்p
ம்m
ய்y
ர்r
ல்l
வ்v
ழ்
ள்
ற்
ன்

Aby można było zapisywać słowa zapożyczone z sanskrytu, język tamilski przejął kilka dodatkowych znaków ze starożytnego pisma grantha ஜ் j, ஷ் , ஸ் s i ஹ் h oraz ligaturę க்ஷ் kṣ. Przykład: விஷ்ணு viṣṇu (Wisznu).

Grafem tamilski Transliteracja
ஜ்j
ஷ்
ஸ்s
ஹ்h
க்ஷ்kṣ

Zapis samogłosek

[edytuj | edytuj kod]

Na przykładzie spółgłoski க் k

Grafem tamilski Transliteracja
ka
கா
கிki
கீ
குku
கூ
கெke
கே
கைkai
கொko
கோ
கௌkau

Znaki spółgłoskowo-samogłoskowe

[edytuj | edytuj kod]

Poprzez kombinację 23 spółgłosek (licząc wraz ze znakami grantha) z 12 znakami samogłoskowymi powstaje 276 znaków spółgłoskowo-samogłoskowych.

a ā i ī u ū e ē ai o ō au
க் k காகிகீகுகூகெகேகைகொகோகௌ
ங் ஙாஙிஙீஙுஙூஙெஙேஙைஙொஙோஙௌ
ச் c சாசிசீசுசூசெசேசைசொசோசௌ
ஞ் ñ ஞாஞிஞீஞுஞூஞெஞேஞைஞொஞோஞௌ
ட் டாடிடீடுடூடெடேடைடொடோடௌ
ண் ணாணிணீணுணூணெணேணைணொணோணௌ
த் t தாதிதீதுதூதெதேதைதொதோதௌ
ந் n நாநிநீநுநூநெநேநைநொநோநௌ
ப் p பாபிபீபுபூபெபேபைபொபோபௌ
ம் m மாமிமீமுமூமெமேமைமொமோமௌ
ய் y யாயியீயுயூயெயேயையொயோயௌ
ர் r ராரிரீருரூரெரேரைரொரோரௌ
ல் l லாலிலீலுலூலெலேலைலொலோலௌ
வ் v வாவிவீவுவூவெவேவைவொவோவௌ
ழ் ழாழிழீழுழூழெழேழைழொழோழௌ
ள் ளாளிளீளுளூளெளேளைளொளோளௌ
ற் றாறிறீறுறூறெறேறைறொறோறௌ
ன் னானினீனுனூனெனேனைனொனோனௌ
ஜ் j ஜாஜிஜீஜுஜூஜெஜேஜைஜொஜோஜௌ
ஷ் ஷாஷிஷீஷுஷூஷெஷேஷைஷொஷோஷௌ
ஸ் s ஸாஸிஸீஸுஸூஸெஸேஸைஸொஸோஸௌ
ஹ் h ஹாஹிஹீஹுஹூஹெஹேஹைஹொஹோஹௌ
க்ஷ் kṣ க்ஷக்ஷாக்ஷிக்ஷீக்ஷுக்ஷூக்ஷெக்ஷேக்ஷைக்ஷொக்ஷோக்ஷௌ

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. E. Annamalai und Sanford B. Steever: Modern Tamil, in: Sanford B. Steever: The Dravidian Languages, London / New York 1998, s. 101.
  2. William Bright: The Dravidian Scripts, in: Sanford B. Steever: The Dravidian Languages, London 1998, s. 45.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
  • Helga Anton: The Script and Pronunciation of Modern Tamil. Madras: Alamu Printing Works, 1976. s. 1–18.
  • A.H. Arden: A Progressive Grammar of Modern Tamil. Madras: Christian Literature Society, 1942 (Nachdruck 1969). s. 33–63.
  • William Bright: The Dravidian Scripts. In: Sanford B. Steever (Hrsg.): The Dravidian Languages. London: Routledge, 1998. s. 40–71.
  • Tamil writing. In: Florian Coulmas: The Blackwell Encyclopedia of Writing Systems. Oxford: Blackwell Publishers, 1996. s. 490 ff.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]