Przejdź do zawartości

Rambo Amadeus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Rambo Amadeus
Рамбо Амадеус
Ilustracja
Imię i nazwisko

Antonije Pušić

Data i miejsce urodzenia

14 czerwca 1963
Kotor

Instrumenty

gitara elektryczna

Gatunki

jazz, nu jazz, rock

Zawód

piosenkarz, gitarzysta, autor tekstów, kompozytor, żeglarz

Aktywność

od 1988

Strona internetowa

Rambo Amadeus, właśc. Antonije Pušić (cyr. Рамбо Амадеус; ur. 14 czerwca 1963 w Kotorze) – czarnogórski piosenkarz, kompozytor i autor tekstów, reprezentant Czarnogóry podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji.

Jego pseudonim artystyczny pochodzi z syntezy nazwisk Johna Rambo i Wolfganga Amadeusa Mozarta. Znany jest także jako „uroczy król wesołego popu”, a jego styl i muzyka porównywane są z twórczością Franka Zappy czy Captaina Beefhearta[1].

Wczesne życie

[edytuj | edytuj kod]

Antonije Pušić urodził się w czarnogórskim mieście Kotor, w ówczesnej Jugosławii. Ukończył studia turystyczne na Uniwersytecie Belgradzkim na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym. Rozpoczął naukę w szkole muzycznej w klasie fortepianu, jednak zrezygnował z niej po sześciu latach edukacji.

Jako nastolatek rozpoczął treningi żeglarstwa. W latach 1972–1984 reprezentował Jugosławię w międzynarodowych regatach, zdobywając wówczas kilkukrotnie tytuł Mistrza Czarnogóry, ośmiokrotnie – Mistrza Południowego Adriatyku oraz krajowego i międzynarodowego Pucharu Đerdap w 1980[2]. Podczas pierwszego roku nauki w gimnazjum zaczął komponować i śpiewać autorskie utwory. Dołączył wówczas do składu lokalnych zespołów w Hercegu Novim i Titogradzie. Jednym z jego pierwszych koncertów było granie na mandolinie w orkiestrze uprzyjemniającej czas gościom w hotelu Plaza w Hercegu Novim. W 1985 przeprowadził się do Belgradu, gdzie studiował i grał w amatorskich zespołach muzycznych.

Kariera muzyczna

[edytuj | edytuj kod]

1988–1989: O tugo jesenja i Hoćemo gusle

[edytuj | edytuj kod]

W 1988 wydał swój debiutancki album – O tugo jesenja. Jego brzmienia opisywane były jako pozorna mieszanka folklorystycznego śpiewania z humorystycznymi tekstami i klasycznym dźwiękiem gitarowego gryfu. Przedstawiał się wówczas jako Nagib Fazlić Nagon, dzięki którego pomocy finansowej był w stanie wydać płytę. Swój styl muzyczny nazwał „turbo folkiem”. Dzięki producentowi, Sašy Habićoviego, Amadues miał możliwość podpisania kontraktu z telewizyjną wytwórnią PGP RTB.

Rok później ukazała się druga płyta wokalisty pt. Hoćemo gusle, na której znalazły się utwory jawnie powiązane z tematyką polityczną. Tytuł albumu wyśmiewa sytuację w Czarnogórze, która ostatecznie wyrosła na antybiurokratycznej rewolucji i doprowadziła Milo Đukanovicia, Momira Bulatovicia i Svetozara Marovicia do władzy. Okładka albumu zawiera teksty piosenek, które nie zostały faktycznie nagrane na płycie. Amadeus wyjaśnił, że „zostały usunięte w ostatniej chwili, ponieważ nie było na nie miejsca”. Obiecał wówczas, że zostaną zamieszczone na jego kolejnej płycie.

1991–1998: M-91

[edytuj | edytuj kod]

Trzeci studyjny album Amadeusa zatytułowany M-91 miał swoją premierę pod koniec 1991, w momencie apogeum konfliktu w byłej Jugosławii. Z tego powodu podtytułem płyty był napis Psychological Propaganda Set, a większość utworów była mieszanką ciężkiego tekstu o militarystycznym klimacie. Album utwierdził obecność Rambo na muzycznej scenie, a ze względu na szczery i zabawny charakter, zaczął być często zapraszany do różnych telewizyjnych i radiowych programów w całym kraju. Starając się opanować całą sytuację, wyruszył w trasę, podczas której został jednym z pierwszych wykonawców z byłej Jugosławii, który zaczął koncertować w Macedonii i Słowenii kilka lat po tym, jak podpisały one deklarację o niepodległości. W latach 90. koncertował również w Bośni i Hercegowinie. Gdy powrócił do kraju, ponownie zaczął łamać bariery inter-etniczne: 10 grudnia 1998, wraz z Margitą Stefanović, zagrał w lokalnym kinie w Puli. Była to pierwsza powojenna okazja dla chorwackich fanów, by uczestniczyć w koncercie serbsko-czarnogórskich artystów.

2000–2008: Don’t Happy, Be Worry, Oprem dobro i Hipishizik Metafizik

[edytuj | edytuj kod]

W 2000 Amadeus pracował nad materiałem na płytę pt. Don’t Happy, Be Worry/Čobane vrati se. Album zawierał utwory „Eg rodde meg ut på seiegrunnen” i „Laganese”, w których gościnnie zaśpiewała norweska dziennikarka Åsne Seierstad. Materiał wyprodukował Iztok Turk. W 2004 wydał swój trzeci album koncertowy – Bolje jedno vruće pivo nego četri ladna, który poprzedzał studyjną wersję płyty – Oprem dobro z połowy 2005. W tym samym nawiązał współpracę z etniczno-jazzowym zespołem Kal, dla którego napisał utwór „Dikh tu kava” oraz wydał płytę Hipishizik Metafizik pod szyldem wytwórni PGP RTS.

2011–2012: Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata i Konkurs Piosenki Eurowizji

[edytuj | edytuj kod]

W 2011 wydał swój czwarty album koncertowy Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata. W grudniu tego samego został wybrany wewnętrznie przez czarnogórskiego nadawcę publicznego na reprezentanta Czarnogóry podczas 57. Konkursu Piosenki Eurowizji w Baku[3]. Jego propozycją został utwór „Euro neuro”[1], którym otworzył pierwszy półfinał widowiska w maju 2012. Zajął w nim ostatecznie piętnaste miejsce, przez co nie zakwalifikował się do finału[4].

Dyskografia

[edytuj | edytuj kod]

Albumy studyjne

[edytuj | edytuj kod]
  • 1988: O tugo jesenja
  • 1989: Hoćemo gusle
  • 1991: Psihološko propagandni komplet M-91
  • 1995: Muzika za decu
  • 1996: Mikroorganizmi
  • 1997: Titanik
  • 1998: Metropolis B (tour-de-force)
  • 2000: Don’t Happy, Be Worry/Čobane vrati se
  • 2005: Oprem Dobro
  • 2008: Hipishizik Metafizik
  • 2015: Vrh Dna
  • 2020: Brod Budala

Albumy koncertowe

[edytuj | edytuj kod]
  • 1993: Kurac, Pička, Govno, Sisa
  • 1997: Koncert u KUD France Prešeren
  • 2004: Bolje jedno vruće pivo nego četri ladna
  • 2011: Rambo Amadeus & Mutant Dance Sextet u Domu Sindikata

Albumy kompilacyjne

[edytuj | edytuj kod]
  • 1994: Izabrana dela
  • 1998: Zbrana dela 1
  • 1998: Zbrana dela 2

Mini-albumy

[edytuj | edytuj kod]
  • 2008: Yes No

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 About Rambo Amadeus. [w:] EBU [on-line]. eurovision.tv. [dostęp 2014-01-02]. (ang.).
  2. ↑ Biografia Rambo Amadeusa na Discogs.com.
  3. ↑ Sanjay Jiandani: Montenegro: RTCG selects Rambo Amadeus for Baku!. [w:] ESC Today [on-line]. 2011-12-12. [dostęp 2011-12-12].
  4. ↑ Eurovision 2012 split jury-televote results revealed.

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]