Roman Malinowski

Roman Malinowski
Data i miejsce urodzenia	26 lutego 1935 ; Białystok, Polska
Data i miejsce śmierci	31 sierpnia 2021 ; Jabłonna, Polska
	Marszałek Sejmu Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej
Okres	od 6 listopada 1985; do 3 czerwca 1989
Przynależność polityczna	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Poprzednik	Stanisław Gucwa
Następca	Mikołaj Kozakiewicz
	Wiceprezes Rady Ministrów
Okres	od 3 kwietnia 1980; do 12 listopada 1985
Przynależność polityczna	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
	Minister przemysłu spożywczego i skupu
Okres	od 3 kwietnia 1980; do 8 października 1980
Przynależność polityczna	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Poprzednik	Emil Kołodziej
Następca	Jan Załęski
	Prezes Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego
Okres	od 6 listopada 1981; do 11 września 1989
Przynależność polityczna	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe
Poprzednik	Stefan Ignar
Następca	Dominik Ludwiczak
	Odznaczenia
	;
	Multimedia w Wikimedia Commons

Roman Malinowski (ur. 26 lutego 1935 w Białymstoku, zm. 31 sierpnia 2021 w Jabłonnie^[1]^[2]) – polski polityk, działacz ruchu ludowego.

W 1980 minister przemysłu spożywczego i skupu, w okresie 1980–1985 wiceprezes Rady Ministrów, w latach 1985–1989 marszałek Sejmu IX kadencji, prezes Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (1981–1989). Poseł na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji.

Życiorys

Syn Antoniego i Marii. W 1948 ukończył szkołę podstawową, w 1952 szkołę średnią, a w 1956 studia na Wydziale Rolnym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W 1972 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w SGPiS.

W latach 1948–1956 działał w Związku Młodzieży Polskiej, a od 1956 w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. Od 1956 do 1957 zasiadał w Zarządzie Głównym Związku Samopomocy Chłopskiej na stanowisku instruktora. W latach 1957–1958 był starszym radcą w Głównym Urzędzie Statystycznym, od 1958 do 1963 ekonomistą w Centralnym Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowej, a w okresie 1963–1958 w Wydziale Ekonomiczno-Rolnym Naczelnego Komitetu ZSL. W latach 1969–1973 był zastępcą członka NK ZSL. Od 1969 do 1971 pełnił funkcję wiceprezesa Centralnego Zarządu Związku Spółdzielni Mleczarskich.

W latach 1971–1973 był przewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi. Od 1971 do 1973 pełnił funkcję wiceprezesa łódzkiego Wojewódzkiego Komitetu ZSL. Pełnił urząd Wojewody Łódzkiego. 22 października 1975 zasiadł w prezydium NK ZSL jako jego sekretarz (sekretarzem był do kwietnia 1980). Pełnił mandat posła na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji (1976–1989). W czasie IX kadencji (1985–1989) był marszałkiem Sejmu. Od kwietnia 1980 do listopada 1985 był wicepremierem, a od kwietnia do października 1980 ministrem przemysłu spożywczego i skupu. W latach 1981–1989 pełnił funkcję prezesa Naczelnego Komitetu ZSL.

Od maja 1983 do maja 1987 członek Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. Przewodniczący Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej od 1987 do 1991. Inicjator Konferencji Przewodniczących Parlamentów Europy, Stanów Zjednoczonych i Kanady – sygnatariuszy Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Warszawie w 1988. W 1982 został przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Wincentego Witosa w Warszawie, który został odsłonięty w 1985^[3]. 2 września 1982 na mocy decyzji Biura Politycznego KC PZPR wszedł w skład Komitetu Honorowego uroczystości żałobnych Władysława Gomułki^[4].

Zwolennik rozmów z opozycją. Współtwórca koalicji ZSL, „Solidarności”, i Stronnictwa Demokratycznego w Sejmie kontraktowym w 1989. W 1989, w wyniku przekształcenia ZSL, przystąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Odrodzenie”, a następnie do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Został przewodniczącym Zespołu Doradców przy przewodniczącym Rady Naczelnej PSL. W 2005 wysuwany przez PSL na honorowego przewodniczącego obrad Sejmu z okazji 25-lecia „Solidarności”. Od 2009 do 2017 zasiadał w Radzie Instytutu Lecha Wałęsy, był również przewodniczącym Klubu „Dobro Wspólne Ponad Podziałami” przy Instytucie Lecha Wałęsy^[5].

Od 1981 do 1986 przewodniczył Radzie Gospodarki Żywnościowej. W 1987 był członkiem komitetu honorowego (honora komitato) na 72. Światowym Kongresie Esperanto^[6], na którym mówił o pomyśle utworzenia Światowego Centrum Esperanto w Białymstoku^[7]. W 2011 zasiadał w honorowym komitecie ds. obchodów jubileuszu 80 lat „Zielonego Sztandaru”.

Autor wielu prac naukowych i publicystycznych z zakresu polityki agrarnej, ekonomiki rolnictwa, problemów społeczno-gospodarczych i politycznych.

Był żonaty z Mironą^[8].

Pochowany z honorami państwowymi 6 września na cmentarzu w Jabłonnie koło Legionowa^[9]. W pogrzebie uczestniczyli politycy PSL, w tym prezes partii Władysław Kosiniak-Kamysz, wicemarszałek Sejmu Piotr Zgorzelski, marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik, były premier Waldemar Pawlak oraz poseł do Parlamentu Europejskiego Jarosław Kalinowski. Rodzinie wręczono list kondolencyjny od marszałek Sejmu Elżbiety Witek^[10].

Wyniki wyborcze

Wybory		Organ	Okręg	Wynik
1976	Front Jedności Narodu	Sejm PRL VII kadencji	nr 41 (Łódź-Śródmieście)	394 710 (98,17%)^[11]
1980	Front Jedności Narodu	Sejm PRL VIII kadencji	nr 31 (Konin)	295 831 (99,05%)^[12]
1985	Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego	Sejm PRL IX kadencji	lista krajowa	20 007 923 (97,91%)^[13]
1989	Zjednoczone Stronnictwo Ludowe	Sejm PRL X kadencji	lista krajowa	7 030 223 (41,22%)^[14]

Odznaczenia (wybrane)

Order Sztandaru Pracy I klasy
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Złoty Krzyż Zasługi (1964)
Złota Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1986)^[15]
Złoty Medal „Polacy w szeregach Armii Czerwonej 1941–1945” (1985)^[16]
Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1984)^[17]
Złoty Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” (1987, TPPR)^[18]
Złota odznaka „Za zasługi dla rozwoju polskiego kolarstwa” (1983)^[19]
Honorowa Odznaka Ludowej Spółdzielni Wydawniczej (1985)^[20]
Order Ludowej Republiki Bułgarii I stopnia (Bułgaria, 1988)^[21]
Medal „Romarico Cordero” (Kuba, 1987)^[22]
Złoty Order „Gwiazda Przyjaźni między Narodami” (NRD, 1986)^[23]
Order Przyjaźni Narodów (ZSRR, 1989)^[24]

Przypisy

↑ Zmarł Roman Malinowski. Były marszałek Sejmu miał 86 lat. interia.pl, 31 sierpnia 2021.
↑ Roman Malinowski. rejestry-notarialne.pl.
↑ J. Sałkowski, T. Iwanowska, Na odsłonięcie pomnika Wincentego Witosa – a Polska winna trwać wiecznie, Warszawa 1985, s. 21.
↑ „Trybuna Robotnicza”, nr 173, 3–5 września 1982, s. 1–2.
↑ Informacje na stronie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.
↑ Kangresa libro 1987 julio 25 – auxgusto 1, 72a Universala Kongreso de Esperanto
↑ Roman Dobrzyński o Fundacji. fundacjazamenhof.pl.
↑ W Sejmie o wspólnych sprawach. „Nowiny”. Nr 161, s. 1, 12 lipca 1988.
↑ Nekrolog w „Gazecie Wyborczej”.
↑ Pożegnanie śp. Romana Malinowskiego. Uroczystości pogrzebowe z udziałem Wicemarszałka Sejmu. sejm.gov.pl, 6 września 2021.
↑ M.P. z 1976 r. Nr 11, poz. 52 (ISAP).
↑ M.P. z 1980 r. Nr 9, poz. 37 (ISAP).
↑ M.P. z 1985 r. Nr 28, poz. 198 (ISAP).
↑ M.P. z 1989 r. Nr 21, poz. 149 (ISAP).
↑ Odznaczenie sportowe dla R. Malinowskiego, „Dziennik Ludowy”, nr 170, 24 lipca 1986, s. 8.
↑ Zjazd kombatantów chłopskich, „Za Wolność i Lud”, nr 51–52, 21 grudnia 1985, s. 11.
↑ Redakcja „DL” wyróżniona Złotą Odznaką Honorową TPPR, „Dziennik Ludowy”, nr 71, 22 marca 1984, s. 2.
↑ Przyjaciół trzeba szukać blisko, „Przyjaźń”, nr 23, 5 czerwca 1987, s. 4.
↑ Kolarskie odznaczenia, „Trybuna Ludu”, nr 154, 1 lipca 1983, s. 8.
↑ Osiągnięcia i plany ludowej oficyny, „Dziennik Ludowy”, nr 149, 27 czerwca 1985, s. 2.
↑ Bułgarskie odznaczenie dla R. Malinowskiego, „Trybuna Robotnicza”, nr 190, 17 sierpnia 1988, s. 2.
↑ Order „Romerico Cordero” dla Romana Malinowskiego, „Dziennik Ludowy”, nr 207, 5 września 1987, s. 1–2.
↑ Uroczystość w Ambasadzie NRD, „Dziennik Ludowy”, nr 75, 29 marca 1986, s. 1.
↑ „Trybuna Robotnicza”, nr 25, 30 stycznia 1989, s. 2.

Bibliografia

[1] Zmarł Roman Malinowski. Były marszałek Sejmu miał 86 lat. interia.pl, 31 sierpnia 2021.

[rs-2] Roman Malinowski. rejestry-notarialne.pl.

[3] J. Sałkowski, T. Iwanowska, Na odsłonięcie pomnika Wincentego Witosa – a Polska winna trwać wiecznie, Warszawa 1985, s. 21.

[4] „Trybuna Robotnicza”, nr 173, 3–5 września 1982, s. 1–2.

[5] Informacje na stronie Polskiego Towarzystwa Ekonomicznego.

[6] Kangresa libro 1987 julio 25 – auxgusto 1, 72a Universala Kongreso de Esperanto

[7] Roman Dobrzyński o Fundacji. fundacjazamenhof.pl.

[8] W Sejmie o wspólnych sprawach. „Nowiny”. Nr 161, s. 1, 12 lipca 1988.

[9] Nekrolog w „Gazecie Wyborczej”.

[10] Pożegnanie śp. Romana Malinowskiego. Uroczystości pogrzebowe z udziałem Wicemarszałka Sejmu. sejm.gov.pl, 6 września 2021.

[MP76-11] M.P. z 1976 r. Nr 11, poz. 52 (ISAP).

[MP80-12] M.P. z 1980 r. Nr 9, poz. 37 (ISAP).

[MP85-13] M.P. z 1985 r. Nr 28, poz. 198 (ISAP).

[MP89-14] M.P. z 1989 r. Nr 21, poz. 149 (ISAP).

[15] Odznaczenie sportowe dla R. Malinowskiego, „Dziennik Ludowy”, nr 170, 24 lipca 1986, s. 8.

[16] Zjazd kombatantów chłopskich, „Za Wolność i Lud”, nr 51–52, 21 grudnia 1985, s. 11.

[17] Redakcja „DL” wyróżniona Złotą Odznaką Honorową TPPR, „Dziennik Ludowy”, nr 71, 22 marca 1984, s. 2.

[18] Przyjaciół trzeba szukać blisko, „Przyjaźń”, nr 23, 5 czerwca 1987, s. 4.

[19] Kolarskie odznaczenia, „Trybuna Ludu”, nr 154, 1 lipca 1983, s. 8.

[20] Osiągnięcia i plany ludowej oficyny, „Dziennik Ludowy”, nr 149, 27 czerwca 1985, s. 2.

[21] Bułgarskie odznaczenie dla R. Malinowskiego, „Trybuna Robotnicza”, nr 190, 17 sierpnia 1988, s. 2.

[22] Order „Romerico Cordero” dla Romana Malinowskiego, „Dziennik Ludowy”, nr 207, 5 września 1987, s. 1–2.

[23] Uroczystość w Ambasadzie NRD, „Dziennik Ludowy”, nr 75, 29 marca 1986, s. 1.

[24] „Trybuna Robotnicza”, nr 25, 30 stycznia 1989, s. 2.

[1]

[2]

[3]

[4]

[5]

[6]

[7]

[8]

[9]

[10]

[11]

[12]

[13]

[14]

[15]

[16]

[17]

[18]

[19]

[20]

[21]

[22]

[23]

[24]

Marszałek Sejmu	Roman Malinowski (ZSL)
Wicemarszałkowie	Jadwiga Biedrzycka (PZPR) Jerzy Ozdowski Mieczysław Rakowski (PZPR) Marek Wieczorek (SD) Elżbieta Gacek (PZPR) Tadeusz Porębski (PZPR)

II Rzeczpospolita (1918–1939)	Wojciech Trąmpczyński (1919–1922) Maciej Rataj (1922–1928) Ignacy Daszyński (1928–1930) Kazimierz Świtalski (1930–1935) Stanisław Car (1935–1938) Walery Sławek (1938) Wacław Makowski (1938–1939)
Polska Ludowa (1945–1989)	Władysław Kowalski (1947–1952) Jan Bohdan Dembowski (1952–1957) Czesław Wycech (1957–1971) Dyzma Gałaj (1971–1972) Stanisław Gucwa (1972–1985) Roman Malinowski (1985–1989) Mikołaj Kozakiewicz (1989–1991)
III Rzeczpospolita (od 1989)	Wiesław Chrzanowski (1991–1993) Józef Oleksy (1993–1995) Józef Zych (1995–1997) Maciej Płażyński (1997–2001) Marek Borowski (2001–2004) Józef Oleksy (2004–2005) Włodzimierz Cimoszewicz (2005) Marek Jurek (2005–2007) Ludwik Dorn (2007) Bronisław Komorowski (2007–2010) Grzegorz Schetyna (2010–2011) Ewa Kopacz (2011–2014) Radosław Sikorski (2014–2015) Małgorzata Kidawa-Błońska (2015) Marek Kuchciński (2015–2019) Elżbieta Witek (2019–2023) Szymon Hołownia (2023–2025) Włodzimierz Czarzasty (od 2025)