Я̨

Я̨

Я̨ я̨
Informacje podstawowe
Majuskuła	Я̨
Minuskuła	я̨
Podstawowe pismo	cyrylica
Podstawowy alfabet	polski
Pochodzenie
Oparty na grafemie	Я
Znak diakrytyczny	ogonek
Ta strona zawiera symbole fonetyczne MAF. Bez właściwego wsparcia renderowania wyświetlane mogą być puste prostokąty lub inne symbole zamiast znaków Unikodu.

Я̨, я̨ – litera rozszerzonej cyrylicy, wykorzystywana w dawniej, bo w XIX wieku, w alfabecie polskim. Litera ta składa się z litery Я używanej do zapisu samogłoski [ja], [ia] oraz ogonka.

Zastosowanie

Polska cyrylica w 1867 roku

Po klęsce powstania styczniowego w 1863 roku zakazano publikowania liter łacińskich w oficjalnych dokumentach w latach 1864-1904. Litera Я̨ miała zastępować łacińskie odpowiedniki [ją] oraz [ią].

Kodowanie

Znak	Д		̨		д		̨
Nazwa w Unikodzie	Cyrillic Capital Letter De		COMBINING OGONEK		Cyrillic Small Letter De		COMBINING OGONEK
Kodowanie	dziesiątkowo	szesnastkowo	dziesiątkowo	szesnastkowo	dziesiątkowo	szesnastkowo	dziesiątkowo	szesnastkowo
Unicode	1044	U+0414	808	U+0328	1076	U+0434	808	U+0328
UTF-8	208 148	d0 94	204 168	cc a8	208 180	d0 b4	204 168	cc a8
Odwołania znakowe SGML	Д	Д	̨	̨	д	д	̨	̨

Bibliografia

• Giedrius Subačius. The letter <Ј> and Lithuanian Cyrillic script: two language planning strategies in the late nineteenth century. „Studies”. 39 (1), marzec 2008. DOI: 10.1080/01629770801908747. JSTOR: 43212808. (ang.). 
• Anetta Luto-Kamieńska: Adapting alphabetic writing systems. W: The Cambridge handbook of historical orthography. Cambridge University Press, 2023. DOI: 10.1017/9781108766463.011. ISBN 978-1-108-48731-3. (ang.).