buława
buława (język polski)
[edytuj]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) hist. krótka laska zakończona ozdobną głowicą, będąca dawniej symbolem władzy hetmańskiej, później oznaką władzy marszałkowskiej[1]
- (1.2) przen. urząd, godność, władza, których zewnętrzną oznaką jest buława (1.1)[1]
- (1.3) hist. wojsk. broń obuchowa składająca się z krótkiego trzonu z ciężką głowicą kulistą bądź gruszkowatą[2]; zob. też buława w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1-3)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik buława buławy dopełniacz buławy buław celownik buławie buławom biernik buławę buławy narzędnik buławą buławami miejscownik buławie buławach wołacz buławo buławy
- przykłady:
- (1.1) Za oznakę rangi dano mu dubeltowy haft jeneralski, a na szlifach dwie buławy hetmańskie złożone na krzyż[3].
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- dosłużyć buławy • nosić buławę w plecaku • służyć pod czyjąś buławą
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mace
- białoruski: (1.1) булава ż
- bułgarski: (1.1) жезъл m
- hiszpański: (1.1) bastón m
- nowogrecki: (1.1) ράβδος ż
- źródła:
- 1 2
Hasło „buława” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN. - ↑ Wojsko, wojna, broń. Leksykon PWN, red. Marcin Kamler, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9, s. 56.
- ↑ Maurycy Mochnacki, Powstanie narodu polskiego w r. 1830 i 1831, t. 3-4, nakładem Zygmunta Schlettera, Wrocław 1850, s. 222.
- ↑ Hasło „buława” w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.
