Przejdź do zawartości

roi

Z Wikisłownika – wolnego słownika wielojęzycznego
Podobna pisownia Podobna pisownia: ROI • rooi • Rói
wymowa:
ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ ⓘ
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) król, władca państwa
(1.2) król, osoba najważniejsza w danej dziedzinie
(1.3) karc. król
(1.4) szach. król
odmiana:
(1.1-4) lp roi, lm rois
przykłady:
(1.1) Stanisław August Poniatowski fut le dernier roi de Pologne. → Stanisław August Poniatowski był ostatnim królem Polski.
(1.2) Il est le roi du pétrole. → On jest królem ropy naftowej.
(1.3) Roi de trèfle. → Król trefl.
składnia:
(1.3) roi de cœur/carreau/pique/trèfle
kolokacje:
synonimy:
(1.1) monarque
antonimy:
(1.1) reine
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. royaume m, royauté ż
przym. royal
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. rex
uwagi:
źródła:
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rój[1][2]

czasownik nieprzechodni

(2.1) roić się, zaroić się[1][2]
odmiana:
(1.1) lp roi; lm roiuri
(2.1) 1. os. lp ter. roiesc
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) cs. рой (roj)[2] → rój, gromada[3]
(2.1) bułg. роя се (roja se), serb. ројити се (rojiti se)[2] → roić się
uwagi:
źródła:
  1. 1 2 Zdzisław Skarżyński, Mały słownik rumuńsko-polski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1963.
  2. 1 2 3 4 publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Anna Oczko, Zapożyczenia południowosłowiańskie w języku rumuńskim w XVI i XVII wieku, Kraków 2010, s. 245.
  3. ↑ publikacja w otwartym dostępie – możesz ją przeczytać Hasło „рой” w: Franz Miklosich, Lexicon palaeoslovenico-graeco-latinum emendatum auctum, Guilelmus Braumueller, Wiedeń 1862–1865, s. 803.
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) król[1]
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: