İçeriğe atla

adalet

Vikisözlük sitesinden

Türkçe

[düzenle]

Köken

[düzenle]

Osmanlı Türkçesi عدالت‎, Arapça عَدَالَة‎ (ʿadāle).

Söyleniş

[düzenle]

adalet (belirtme hâli adaleti, çoğulu adaletler)

  1. (felsefe) herkese kendine uygun düşeni, kendi hakkı olanı verme
     Germiyan'da Süleyman Şah'ımız adaletle hüküm sürer. — F. F. Tülbentçi
  2. (hukuk) Kanunlarla sahip olunan hakların herkes tarafından kullanılmasının sağlanması
     Adalet mülkün temelidir. — Hz. Ömer
  3. (hukuk, yürütme) hak ve hukuka uygunluk, hakkı gözetme ve bu işi uygulayan, yerine getiren devlet kuruluşları
     Hiçbir kuvvet beni adaletin tecellisi için çalışmaktan menedemeyecektir. — N. Hikmet
     Suçlular adaletin pençesinden kurtulamazlar.

Çekimleme

[düzenle]

Eş anlamlılar

[düzenle]

Deyimler

[düzenle]

Çeviriler

[düzenle]
kanunlarla herkesin kendi hakkının kullanılmasının sağlanması

Kaynakça

[düzenle]

Ek okumalar

[düzenle]