Revine Lago

Revine Lago

Revine Lago (it)
Ino
[[File:]]
Bomò
Sinboło ufisałe
Soranome
Epònemo
Pozision
46°00′00″N 12°16′00″E46°00′00″N, 12°16′00″E (Revine Lago)
Continente
Teritòrio reclamà da
Stato	Itàłia
Rejon	Vèneto
Provinsa	Trevizo
Exclave de
Enclave in
Cavedałe de
Capitałe
Popołasion
Totałe	2 094 (2023)
Densità	111,44 hab./km²
Caze abitae
Zènaro	(%)   (%)   <div style="display: inline-block; position: relative; width: 200px;" title="%"> <td style="background: #ea596e !important; height: 6px; width: px;"> <td style="background: #55acee !important; height: 6px; width: px;">  1 048 (%50)   (%50,7) 1 061
Demònemo	revinezi, laghezi ,
Idioma
Rełijon
Speransa de vita
Taso de suicìdio
Putełi no scołarizai
Zeografia
Rejon statìstega
Parte de
Diòceze
Àrea	18,79 km²
Àcua
Mezurasion	() ×   () default
Lìnea costiera
Bagnà da
Altitùdene	225 m
Ponto pì alto
Ponto pì baso
Rente a	Cizon de Valmarin Limana   Vitòrio   Tarso Borgo Valbeƚuna
Dati istòreghi
Fondador
Desolvimento
Avegnimento ciave
Prima mesion documentada
Dì festivo	Festa patronałe(21 de setenbre)
Patrono	Mateo Apòstoło
Catedrałe
Organizasion pułìtega
Forma de goerno
Òrgano ezecutivo
Òrgano lejislativo
Màsema autorità zudisiałe
Menbro de
Economia
PIL nomenałe
PIL pro càpite
Persentuałe IVA	()
Reserve totałi	()
Budget	()
Speza pùblega	()
Esportasion totałi	()
Inportasion totałi	()
Ìndaze de desviłupamento oman	()
Moneda
Banca sentrałe
Taso de dezocupasion
Còdazi de identifegasion
ISO 3166-1
ISO 3166-2
Còdaze postałe	31020
Còdaze de matricołasion	TV
Fuzo oràrio
Clasifegasion climàtega	clima subtropegałe ùmido
Domìnio de primo liveło
Prefiso tełefònego
Tełèfono d'emerzensa
Catàłogo
ID ISTAT	026067
Còdaze catastałe de Itàlia	H253
Preza ełètrega
Premi
Sito web	comune.revine-lago.tv.it

Revine Lago l'é un comùn de 2119 abitanti che el se cata inte el nord de ła provincia de Trevixo tra łe prealpi e i laghi de Lago e S. Maria.

Al Teritòrio

Al comùn de Revìne Lago al'é diviso in dó zone principài: al versante sud de'e Prealpi e'l fondovàl.
La prima zona al'è costituìda da na riva jerta de bosc, che i parte dae zìme de'e Prealpi (Monte Cor, La Posa, Piàn déle Fémene), situade a quota 1200–1300 m. alinzìrca, e i rìva fin dó da bàs.
In téa parte da bàs ghe n'é i laghi, o làc, Lago de San Giorgio (fraziòn de Lago) e Lago de Santa Maria (fraziòn de Santa Maria), a ła quota de 224 m., e na modesta area pianegiante.
Tra le dò zone al'é i insediamenti, spés dove che l'é i tanti conòidi derivàdi dal'erosion de łe montàgne. Fa anca part del comùn na modesta zona coinàre a sud-est.

I Insediamènti

Al comùn el ga dò paesi principài: Revìne e Lago, de alinzìrca 900 abitanti paròn. Revine l'é situada a est e la se estende su tuta 'a superficie del conoide del torènte Grava (o Pavèi). Al'é sede arcipretàe, el ga tre Ceze (San Matèo, San Franzesco da Paola e San Marco), na bibioteca, na banca, tre hostarìe e svariàdi negozi. Al zéntro storico, tanto caraterìstico, al òcupa tuta 'a parte alta del paese. Il patròn l'è San Matèo.
Senpre rénto 'a paròchia de Revìne l'é le locaità "le Sélve", a sud-est, e "le Fornàs" (Fornaci), a sud-ovest (dove che lé a zona artigianae).

Spostandose verso ovest catén la frazión de S. Maria (250 abitanti), che la é sóte 'a paròchia de Lago. Sicóme la é in mèzo tra i dó paesi principài, i la ga fàta deventàr sede munizipàe, e ghe n'é anca la scóła elementare là da vizìn.

Lago al'é in rìva al làc, al patròn l'è San Giorgio. La zona nóva la va a est drìo S. Maria e a ovest drìo Socròda, na locaità che la cónta alinzìrca 50 abitanti.

Storia

Svariàdi reperti (resti de pałafìte, pónte di fréce, ceramiche) i testimonia che i òmeni i èra zà dal tardo Neolitico (alinzìrca sìemiła àni fa), ma ghén ga rivà de pì dopo le invasion dée tribù celtiche (IV-II sec. a.C.) e dopo déa conquista romana Romani (II sec. a.C.).

Zà da prima déa caduta del'Impero Romano tùta 'a zona l'é stata ocupàda dai Goti, dai Franchi e dai Longobardi (la zona la dovéa èser parte del Ducato de Zèneda). 'Sti quà i ga edificà la Ceza de San Martìn (adès ghen'é sólche qualche piéra), invocà par contrastàr i eretici.

Col Sacro Romano Impero (dal 773) e par tùt al medioevo la zona l'é stata tajada in vari feudi: Revìne l'èra sóte i béscovi, Lago sóte i Da Camino. In 'sto periodo l'é naséste le regole, na antica forma de autogoerno par al sfrutamento razionàl del teritorio, restae su fìn a Napoleone.

Pì avànti, al teritorio l'é pasà sóte a ła Serenissima che l'é cascàda in tél 1797 co l'é rivà Napoleone. Dopo Revìne e Lago i é pasàdi sóte l'Impero Austro-Ungarico, e dopo oncora sóte ła Francia, e pó da nóvo sóte l'Austria, che li ga comandàdi fìn al 1866, co el Veneto al se 'o ga ciòt su al Regno d'Italia.
In tél 1871 i ga inventà al comùn de Revìne-Lago, zontàndo i dó centri che prima i èra divisi.

Però i austriaci i se ga fàt sentìr da nòvo in téa prima guèra mondiałe, quando che el Friuli e na parte del Veneto i é pasàdi ai Imperi Centrali. In téa zona ghe n'é stati gran combatimenti, visto che l'èra vizìna al confìn, da ła bataja del Sostizio fìn a ła battaglia di Vittorio Veneto.
In téa seconda guèra mondiałe]] le montàgne sóra Revìne Lago le ga favorì la formaziòn de diverse brigate partigiane (Tolot, Mazzini, Nannetti). Tùt al paese el ga pianzést in 'sto periodo tanti ma tanti martiri par la libertà: par esènpio Ermando Grava, che el véa pena conpì disdòto àni co i o ga ciapà, i o ga torturà e dopo copà sóte i òci de só màre.

Posti de interese culturàl

A Revine, l'é da ricordàr al Castèl de Monte Frascone (XIII sec.), co na cinta muraria anteriòr a tùt al complèso. L'é stàt spacà a ła fin del Dosènto dai conti de San Martìn Bialo e Gelo. Na parte del castèl l'é stata fàta su da nóvo a ła fin del Siezènto, co l'é rivà a stàrghe al piovàn don Giovanni Domenico Cumano.
In tél santuario de San Franzesco da Paola, costruì téi primi del Setezènto, l'é na picoła pinacoteca che la racoje opere de pitòri póc conosésti, ma no de manco lustro.
Da ricordàr l'é anca la ciesa parochiale de San Matèo (XVII sec., i la ga tànt rimanegiàda) co na pała atribuida a Egidio Dall'Oglio.
Il paese l'é tànt interesànte anca par i só pòrteghi, i burigòt e le case in piera.

A Santa Maria l'é interesante la ciesa che, ricordada in tél testamento de Sofia de Collalto (1170), l'é una de łe pì vècie déa zona. Drénto ghe n'é opere de Francesco da Milano e de Egidio Dall'Oglio.

Anca Lago al'é particołàr par il só inpianto urbano, fàt de vie stréte, e par le vècie costruziòn.

Evołuzion demografica

Abitanti censii