EXE, no place to hide.

Expression of emotion, the name of Sirano Zalman's exhibition, december first in DE HAL , Grote combe weg.

Three letters that hide nothing at all, simple and strong. An exhibition with a selection of pictures and erotic art about the beauty of the body, its power, its fear, its desire. Expression of emotion, as simple as that. In extremely large print outs we will be sure not to walk away from it, as we do in daily life. Be sure to face it, be sure to feel it and to confront ourself with it instead of hiding in the comfort zone. A comfort zone seems to me inhuman, without the energy of life, and life = emotions. Sirano's work is not only creation, it is the free spirit of a man who believes in the energy of the heart, who believes in the very basic truth of life. But it will also be the visualization of so many people struggling with emotions. The celebration for the people who have come from far to be respected for their expression of emotions. Finally EXE , it will be shown everywhere, no place to hide!

Lieve Hugo, de king of Kaseko, Musical A Poku Tori.

Koningen zijn best wel eenzaam. Ik vroeg me af of Lieve Hugo ook eenzaam was. A poku tori, liet een sterke moeder zien, die echte dya dya sranan uma die haar zoon geen seconde uit het oog verliest, haar zoon, van haar en voor haar en met haar.. altijd en altijd. Misschien ook uit eenzaamheid, behorend tot de moeders zonder man die zich als 'koninklijke staf' vastklampen aan die zoon.. die koning, die het leven voor hun moet moet waar maken. Hoeveel ouders leggen hun kinderen hun hoop en hun verlangens op? Is het niet het leven van de koning eigen om dat leven te leiden wat anderen willen dat hij leidt, alsmaar verantwoording afleggend? In die zin ja, in die zin was Lieve Hugo een echte koning. Een koning in het rijtje van King of Pop en King of Rock en Roll die allen veel te vroeg, naar de smaak van de achterblijvers, overleden en die misschien wel veel te veel eenzame hoogtes hebben gekend. Dan toch maar liever geen King denk ik dan, maar een man die in staat was om Kaseko te dragen , te beleven, te spelen en al het gevoel dat daarbij hoorde te delen. Een inspiratie voor allen om hem heen. Voor mij was Lieve Hugo mijn ritme, mijn verlangen naar Suriname, de geur van lekker eten, de warmte van de grond, mijn herkenning, mijn sranan vriend. Met zijn muziek in mijn oren, voel ik mij op eenzame dagen een stuk minder eenzaam. Iko, kaseko mati.. me gii da fu alla den poku fu yu san kloru mi libi. Ay. (dank voor je muziek dat mijn leven kleurt)

Ik schuil in mijn hart

Een traan draait zich om
van de weg naar buiten.
Een oase van stilte
neemt de plek in
van een veel te grote pijn.
Ik schuil voor even,
voor even,
in mijn hart
totdat het leven
zijn kracht hervind.

Karin Lachmising, november 2010.

wan tru puwema ... unplugged.. blessing from the sky

De fatubangi stond schoon te wassen in de hevige regen.. ik lag binnen op de bank languit... en langzaam susten hevige bliksemflitsen en zware neerstortende druppels mij in een diepe slaap zoals ik die in geen dagen had gehad. Het was alsof de hemel zich klaarmaakte, samen met ons , om de energie golven die zouden komen goed te geleiden.. het was een lawaai van jawelste daar in de hemel.. alles moest op orde gebracht worden.. alles in place.. want daar in boxel zou het gebeuren. daar kwamen mensen bijelkaar die al heel lang gewacht hadden om bijelkaar te komen.. ook al wisten ze dat niet. En toen het half 8 was... en de regen nog zijn laatste druppels uitdrupten op de schoongewassen fatubangi ontstond binnen in het huis een warme gloed.. die steeds mooier werd naarmate schrijvers , kunstenaars, musici, artiesten, binnenkwamen. George Struikelblok met zijn spiegel kunstwerk, Bongo Charly met zijn percussie , Jimmy Westfa met gitaar , Michael met de indiase hapjes, schrijvers met hun woorden vanuit het hart. Het was een avond van iedereen. Clark en zijn prachtig voorleeswerk met begeleiding van drum, Tolin met drama, een dat een cirkel van leven door het huis trok, de inwijding van de inheemsen , met lachende gezichten gericht naar boven.. en de zegen die over ons heen daalde. Raj Mohan met zijn indiase liederen.. begeleid door westfa en bongo een eerste ontmoeting..maar alsof dat allang in de sterren geschreven stond, net als Munje uit Curacao die begeleid werd met de maraka's van bongo, florence die haar zuid afrikaans gebed voordroeg, Diana Ferrus die met haar peace gedicht de stoerste mannen tot tranen bracht en ik zelf die mijn woorden van verlangen naar een zuivere klank met de gitaarmuziek van Jimmy westfa verbond.Verdriet en pijn, liefde en geluk, zegening en dankbaarheid, het kwam allemaal bij elkaar op wan tru puwema unplugged.

Wan Tru Puwema unplugged.. some hours to go..make it happen

Last day at Berg en Dal, visiting school , and then Marieke and I on our way to Boxel, where .. in some hours writer, performers, musicians, singer, creative talent will wandering in the garden here in Boxel , and will really make it happen tonight!. We attached the lights to the trees, arranged the tables and meanwhile preparing ourself.. as writers, thoughts flying through our minds. So many thoughts passed by, these last couple of days.. sometimes making our wings to heavy to fly, sometime making us feather light and sometimes it made us just fly. Fly with us tonight.. let your mind free..and open up for thoughts that make it happen.

wan tru puwema unplugged , one day to go.. planten

kapasi kele. boven suriname, Taal en Leven

Alwin Linga..." ik ben hier omdat ik verbonden ben aan deze grond, waarom ben jij daar, vraagt hij aan Raj Mohan, zanger, dichter, improvisator, musicus, die in Nederland woont. 'Ik woon daar omdat ik verbonden ben aan die grond'. Alwin vraagt 'en wat plant jij op jouw grond?' 'Ik plant gedachten' antwoord Raj. Planten wij niet allemaal, op dat stukje waar we zijn, in dat moment waar we zijn? En zullen we dat water geven, dat wat wij planten, of laten wij het verdorren, verschrompelen, dood gaan.? Hoe verdrietig is het niet om dat wat je plant niet te mogen oogsten. Morgen 3 november zullen wij op Boxel unplugged, planten, zaadjes die tot bloei mogen komen, met heel veel liefde, soso lobi..

wan tru puwema unplugged, .. two days to go soso lobi

De fatubangi is af, signed Roberto.. soso lobi. Marieke en ik hebben het getest.. wat we voelen .. soso lobi! En toen.. toen konden we naar Berg en Dal, de eerste dag van het confest wan tru puwema na wan skreki sani.. , taal en leven. Daarom Berg en Dal. met 30 schrijvers . Om te beleven.. de dorpen hier, met de mensen.. spreken, luisteren,. kijken. schrijven..meenemen.. praten, presenteren, discussieren. Een week van veel.. van veel moois.. en misschien ook van skreki sani.. maar ook dat dragen we mee. Want als het leven..een gedicht is.. en dat denk ik werkelijk.. een tru puwema.. dan is het ook een skreki sani... confronterend. Dan bid ik dat de woorden van wan tru puwema...ons zullen dragen.. dragen de komende dagen.. dragen langs en met talen.. dragen om te ontdekken..dragen met liefde... soso lobi.. dat is het enige dat telt