Πάει ο καιρός που σου έβγαιναν σαν χείμαρρος οι λέξεις
πλέον αγωνίζεσαι μόνο για να αντέξεις
μαύρες σκέψεις
το εγώ σου να καταστρέψεις
εικόνες γύρω σε καλούν για να παλέψεις
χάνεσαι με άτομα σου λένε να επιλέξεις
ψάχνεις να βρεις το δρόμο σου να τρέξεις
και πέφτεις
θυμάσαι τη ζωή σου
γραμμές και περιθώρια
δεν βγαίνει η φωνή σου
στενεύουνε τα όρια
κοιτάς μέσα στους άλλους να βρεις τη λογική σου
περνάει όμως ο χρόνος και χάνεις την ψυχή σου
στέκεις εκεί βουβός μέσα στο πλήθος
το λάθος σου φωνάζει "μ'αυτούς πια είσαι ίδιος"
τρομάζεις σαν παιδί και τρέχεις να ξεφύγεις
και τότε η συνήθεια σου λέει "εδώ θα μείνεις"
ξέχασες ό,τι σου έδινε χαρά
μα αυτά γίνονταν κάποτε παλιά
πάει και η εμπνευσή σου
χάθηκε μέσ'το χρόνο
τέλειωσες την αρχή σου
ξέχασες και τον πόνο
δεν νιώθεις τώρα πια
μα όχι όπως πρώτα
πάγωσε η καρδιά
μα αγάπη δίνει ακόμα
χάθηκες και πονάς
μα ακόμα να βρεις λύση
κοιμάσαι και ξυπνάς
το μαρτύριο περιμένεις να σβήσει
μα ξέχασα αγαπάς
φοβάσαι μην πληγώσεις
τις λέξεις πια μετράς
και αυτό θα το πληρώσεις
το όρια και οι γραμμές
θηλειά είναι στο λαιμό σου
πέθανες πλέον λες
μα ακούω τον παλμό σου
παράτησες την πένα
και γράφεις με μολύβι
τα χέρια ματωμένα
μα έτσι ο πόνος σβήνει
προσπάθησες μου είπες να κλείσεις την πληγή σου
χάραξες νέο δρόμο και τσάκισες την ψυχή σου
κατάφερες λοιπόν όλους να τους ξεχάσεις
και αυτή η ευχή σου έπιασε
μάντεψε τι θα χάσεις
ο εαυτός σου πέταξε
αργά για να τον πιάσεις
μέσα στον κόσμο τριγυρνά
και κάθε νέο χρόνο
να σε ξανάβρει εύχεται
μα αυτό μια ευχή είναι μόνο
βρήκες και συ το βόλεμα
το έκανες τον σκοπό σου
οι μέρες σου στο ξόδεμα
δήθεν για το καλό σου
λες έγινα καλό παιδί
και έσωσα την ψυχή μου
είμαι σε όλους πια σωστή
και πάει η εκδικησή μου
ήθελες κάποτε και συ
ελεύθερη να μείνεις
ήθελες μια μικρή ζωή
και γρήγορα να φύγεις
πλέον νομίζεις πως αργεί
το τέλος σου να έρθει
και συ το θες τόσο πολύ
όσο ο χρόνος τρέχει
πώς να αντέξεις άλλωστε για πάντα εδώ να μείνεις
πάντα αέρας και φωτιά ευχόσουνα να γίνεις
μη σε παραμυθιάζουνε λοιπόν και μη φοβάσαι
κάποτε και συ για αυτούς μια ιστορία θα'σαι
φτάνει λοιπόν η ώρα σου
γραφτό και ριζικό σου
τελειώνουνε οι ρίμες σου
τελειώνει το στυλό σου
έσκισες το τετράδιο
έσβησε και ο εαυτός σου
Σάββατο 25 Φεβρουαρίου 2012
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
