الماس

الماس
بلور هشت‌وجهی خشن الماس درون سنگ میزبان معدنی. سطوح براق آن نشان می‌دهد که این بلور از یک کانسار اولیه به‌دست آمده است.
اطلاعات کلی
رده‌بندی	کانی
فرمول شیمیایی (بخش تکراری)	کربن
دسته‌بندی شرونتس-نیکل	1.CB.10a
دسته‌بندی دانا	۱٫۳٫۶٫۱
دستگاه بلوری	مکعبی
رده بلوری	چهل وهشت مثلث وجهی (هگزاکتاهدرال) (m۳m) نماد H-M: (4/m ۳ 2/m)
گروه فضایی	Fd۳m (شماره 227)
ویژگی‌ها
جرم مولکولی	۶۹۹۸۱۲۰۱۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۱۲٫۰۱ g/mol
رنگ	معمولاً زرد، قهوه‌ای یا خاکستری تا بی‌رنگ؛ گاهی آبی، سبز، سیاه، سفید شفاف، صورتی، بنفش، نارنجی یا قرمز.
رفتار بلوری	هشت‌وجهی
دوقلویی	قانون اسپینل رایج (تشکیل «ماکل»)
رَخ	111 (کامل در چهار جهت)
شکستگی	ناهموار / نامنظم
سختی موس	۱۰ (کانی معیار سختی موس)
جلا	آدامانتین
رنگ خاکه	بی‌رنگ
شفافیت	شفاف تا نیمه‌شفاف یا نیمه‌تراوا
وزن مخصوص	۷۰۰۰۳۵۲۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳٫۵۲±۰٫۰۱
چگالی	۳٫۵ تا ۷۰۰۳۳۵۳۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰♠۳٫۵۳ g/cm۳
Polish luster	آدامانتین
ویژگی‌های ظاهری	ایزوتروپیک
ضریب شکست	۲٫۴۱۸ (در ۵۰۰ نانومتر)
دوشکستی	ندارد
چندرنگ‌نمایی	ندارد
پاشندگی	۰٫۰۴۴
نقطه ذوب	کربن

الماس‌های تراش‌خورده

اَلماس دانهٔ متبلور کربن است و جزء سنگ‌های قیمتی به‌شمار می‌آید. الماس شکلی از کربن است که در آن هر اتم کربن با چهار پیوند اشتراکی بسیار محکم به چهار اتم دیگر وصل شده و یک شبکهٔ سه‌بعدی منظم می‌سازد. همین شبکه باعث می‌شود الماس سخت‌ترین مادهٔ طبیعی شناخته‌شده باشد. شفافیت و ضریب شکست بالای آن نیز دلیل درخشندگی ویژه‌اش است.

الماس در فشار و دمای بسیار بالا در اعماق زمین شکل می‌گیرد و سپس طی فعالیت‌های آتشفشانی به سطح زمین می‌آید. با وجود شهرتش به کمیابی، امروزه بخش زیادی از الماس‌ها در صنعت، نه جواهرسازی، بلکه برای برش و تراش مواد سخت به‌کار می‌روند.

گرافیت و الماس هر دو فقط از کربن ساخته شده‌اند، اما تفاوت در آرایش پیوندها باعث شده گرافیت نرم و سیاه و الماس شفاف و فوق‌العاده سخت باشد.

دانه‌های تبلور کربن تشکیل نمی‌شود مگر آنکه کربن سخت فشرده و در همان حال بسیار گرم شود. دانه‌های تبلور کربن معمولاً در عمق زمین یافت می‌شود. شاید جاهایی که الماس در آن‌ها یافت شده گلوگاه آتشفشان‌های خاموش باشند. اگر چنین باشد، قله این آتشفشان‌های قدیمی توسط باد و آب ساییده شده‌است.

قسمت عمدهٔ الماس‌های درشت تا چند قرن از هندوستان به دست می‌آمد، ولی اکنون بزرگ‌ترین معدن‌های الماس در آفریقا است. الماس‌های آفریقا در یک نوع تخته سنگ به نام «زمین آبی» یافت می‌شود. تخته سنگ را از عمق زمین درمی‌آورند و خرد می‌کنند. سپس آن را با گل و لای مخلوط می‌کنند. الماس سخت‌تر از آن است که ماشین‌های خردکننده به آن آسیب برسانند. گل و لای و سنگ خردشده را با آب شستشو می‌دهند تا الماس ته‌نشین شود.

الماس سخت‌تر از هر چیز دیگری است که می‌شناسیم. الماس‌های کوچک و ریز را در ابزارهایی برای بریدن یا سوراخ کردن سنگ‌های سخت و فلزها سوار می‌کنند. الماس‌های درشت را چون جواهر به کار می‌برند. الماس را پیش از آنکه به صورت جواهر درآید تراش می‌دهند و پرداخت می‌کنند. تراش و پرداخت الماس در درخشندگی آن تأثیر فراوان دارد. وزن الماس را با قیراط می‌سنجند. وزن یک سنگ یک قیراطی تا اندازه‌ای برای یک حلقه انگشتری زیاد است؛ ولی تقریباً ۵۰۰۰ قیراط لازم است تا وزنی برابر با ۱۰۰۰ گرم به دست آید. امروزه در کوره‌های برقی الماس مصنوعی می‌سازند.

الماس یکی از آلوتروپهای کربن است که در فشارهای بالا پایدار است. آلوتروپ دیگر کربن گرافیت نام دارد. الماس در حالت پایدار دارای ساختار بلندروی (مکعبی) است. الماس ساختار منشوری نیز دارد که این ساختار به صورت شبه‌پایدار در طبیعت به صورت کانی لونسدالنیتی وجود دارد.

پیرامون واژه

ریشهٔ واژهٔ فارسی الماس، واژهٔ یونانی ἀδάμας adamas پنداشته شده‌است. واژهٔ یونانی مذکور به معنی «تسخیرناپذیر» است و معنی «الماس» نیز می‌دهد. پتار اسکوک تغییر معنایی از «تسخیرناپذیر» به «الماس» را نامحتمل می‌داند و معتقد است معنی «الماس» در این واژهٔ یونانی، و نیز واژهٔ فارسی الماس، از یک زبان سامی است (مقایسه کنید با واژهٔ اکدی باستان elmēšu، به معنی یک سنگ گرانبها، احتمالاً کهربا).

خواص متمایز الماس

ساختار مکعبی الماس

• الماس در بین جامدات در دمای ۲۵ درجه بالاترین رسانایی گرمایی را دارد. (هدایت گرمایی آن ۵ برابر مس است)
• الماس مادهٔ نوری ایده‌آلی است که توانایی انتقال طیف نوری فروسرخ تا فرابنفش را دارا است.
• شاخص بازتابش بسیار بالایی دارد.
• خواص نیمه‌رسانایی قابل توجهی دارد. شکست الکتریکی آن به‌طور متوسط ۵۰ برابر نیمه‌رساناهای متداول است.
• در برابر تابش نوترونی به‌شدت مقاوم است.
• سخت‌ترین مادهٔ شناخته شده‌است.
• در مجاورت هوا روانی طبیعی فوق‌العاده‌ای دارد (مانند تفلون)
• استحکام و صلبیت بسیار بالایی دارد.
• تنها به وسیله اکسیژن خالص می‌توان الماس را سوزاند.

با وجود این خواص منحصربه‌فرد، قیمت بالای آن جلوی کاربرد گستردهٔ آن را می‌گیرد و دانشمندان به دنبال پیدا کردن روش‌های تازه برای سنتز آن هستند.

تولید الماس

الماس به‌طور طبیعی تحت فشارهای زیاد اعماق زمین و در زمانی طولانی توسط Diamontor یا الماس ساز شکل می‌گیرد. اما در آزمایشگاه می‌توان به کمک دو فرایند مجزا در زمانی بسیار کوتاهتر الماس تولید کرد. فرایند فشار بالا _ دما بالا (HP HT) اساساً تقلیدی است از فرایند طبیعی شکل‌گیری الماس در حالی که فرایند رسوب‌گیری بخار شیمیایی (به انگلیسی: Chemical Vapor Deposition)، دقیقاً خلاف آن عمل می‌کند. در واقع CVD به جای وارد کردن فشار به کربن برای تولید الماس با آزاد گذاشتن اتم‌های کربن به آن‌ها اجازه می‌دهد با ملحق شدن به یکدیگر به شکل الماس در آیند. (لوزی یا مربعی شکل)

این دو تکنیک برای اولین بار در دهه ۱۹۵۰ کشف شدند. به گفته باتلر که هفده سال روی تولید الماس با استفاده از تکنیک CVD کار کرده‌است «از آنجا که پیشگامان تولید الماس بدون فشار بالا در دهه ۱۹۵۰ با تمسخر سایرین از میدان به در شدند. تکنولوژی CVD هنوز دوران کودکی‌اش را سپری می‌کند.» هر دو فرایند قادرند با سرعتی خیره‌کننده الماسهایی با کیفیت جواهر تولید کنند، اما در نهایت این فرایند CVD است که بخاطر کنترل ساده ناخالصی و اندازه محصول برای تکنولوژی‌های الکترونیکی مناسب‌ترین خواهد بود.

فرایند CVD با قرار دادن ذره بسیار کوچکی از الماس در خلأ آغاز می‌شود. سپس گازهای هیدروژن و متان به محفظه خلأ جریان می‌یابند. در ادامه پلاسمای تشکیل شده باعث شکافته شدن هیدروژن به هیدروژن اتمی می‌شود که با متان واکنش می‌دهد تا رادیکال متیل و اتم‌های هیدروژن به‌وجود آیند. رادیکال متیل نیز به ذره الماس می‌چسبد تا الماس بزرگ شود. رشد الماس در تکنیک CVD، فرایندی خطی است، بنابراین تنها عوامل محدودکننده اندازه محصول در این روش بزرگی ذره ابتدایی و زمان قرار دادن آن در دستگاه است.

به گفته دیوید هلیر (D. Hellier)، رئیس بخش بازاریابی کمپانی ژمسیس، «فرایند HP HT نیز با ذره کوچکی از الماس آغاز می‌شود. هر ذره الماس در محفظه‌های رشدی به اندازه یک ماشین رختشویی، تحت دما و فشار بسیار بالا درون محلولی از گرانیت و کاتالیزوری فلزی غوطه‌ور می‌شود. در ادامه تحت شرایط کاملاً کنترل شده‌ای این الماس کوچک به تقلید از فرایند طبیعی، مولکول به مولکول و لایه به لایه شروع به رشد می‌کند.»

گر چه جنرال الکتریک در تولید الماس‌ها به این روش پیشگام است و الماس‌های ساخته شده با تکنیک HP HT را برای مصارف صنعتی به بازار عرضه می‌کرد اما تا پیش از آنکه کمپانی ژمسیس با ساده‌سازی این فرایند امکان تولید نمونه‌هایی با کیفیت جواهر را فراهم کند، هرگز آن الماس‌ها به عنوان سنگ‌های قیمتی به فروش نرسیده بودند.

در واقع الماس‌های زینتی مصنوعی بخش کوچک و در عین حال پر سودی از صنعت الماس را تشکیل می‌دهند. این الماس‌های رنگی که در مقایسه با همتاهای بی‌رنگ شان فوق‌العاده کمیاب و در نتیجه بسیار گران‌ب‌ها ترند با توجه به نوع ناخالصی‌ها در رنگ‌های گوناگون از سرخ و صورتی گرفته تا آبی، سبز و حتی زرد روشن و نارنجی تولید می‌شوند. در واقع این الماس‌ها می‌توانند چنان کیفیت بالایی داشته باشند که حتی ماشین‌های ساخته شده برای تشخیص سنگ‌های مصنوعی از طبیعی در تفکیکشان از یکدیگر دچار مشکل شوند، همان‌طور که امروزه برخی از بزرگ‌ترین الماس فروشان در صنعت نیز به زحمت از پس آن بر می‌آیند.

شباهت فوق‌العاده نمونه‌های مصنوعی و طبیعی باعث شده‌است تا تاجران الماس برای تشخیص الماس‌های رنگی مصنوعی از سنگ‌های طبیعی دست به دامن آزمایشگاه‌های الماس بلژیک و دیگر نقاطی شوند که به‌طور سنتی عهده‌دار تجزیه و تحلیل و تأیید الماس‌ها از نظر بزرگی قیراط، رنگ و شفافیت هستند.

الماسی از آفریقای جنوبی

مراکز تجارت الماس

آنتورپ در کشور بلژیک یکی از مهم‌ترین مراکز تجارت الماس در دنیاست و «روزانه ۲۰۰ میلیون دلار الماس به این شهر وارد یا از آن خارج می‌شود».

انواع الماس

• الماس طبیعی

هنوز اساساً تنها منبع جواهرات بوده و بالاترین بها را دارد.

• الماس سنتزی فشار بالا ، دمای بالا (HPHT)

سهم گسترده‌ای از بازار جواهرات و صنعت را به خود اختصاص داده‌است. به عنوان ساینده و ابزار برشی و ماشین‌کاری به کار می‌رود.

• الماس سی‌وی‌دی (CVD)

پتانسیل‌های زیادی برای کاربرد در صنعت دارد ولی هنوز به صورت آزمایشگاهی تولید می‌شود.

• کربن شبه-الماس (DLC)

اخیراً تولید شده اما دارای کاربردهایی در زمینهٔ ابزار نوری دقیق است.

ناخالصی‌ها

نمودار فازی کربن

خواص الماس شدیداً به ناخالصی‌ها وابسته‌است. حتی وجود مقادیر جزئی ناخالصی مانند نیتروژن می‌تواند خواص آن را بسیار تغییر دهد.

انواع ناخالصی‌ها

الماس چه به صورت سنتزی و چه به صورت طبیعی هرگز به شکل کاملاً خالص نیست. این ناخالصی‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد:

• ناخالصی‌های بیرونی

این نوع ناخالصی‌ها روی سطح الماس قرار دارد و این نوع ناخالصی دارای انواع مختلف می باشد.

• ناخالصی‌های درونی

این ناخالصی‌ها ذرات مجزایی هستند که شبکه را برهم زده و بخشی از آن نمی‌شوند. این ناخالصی‌ها معمولاً سیلیکات‌های آلومینیوم، سیلیکات‌های منیزیم یا سیلیکات‌های کلسیم هستند.

دو عنصر دیگر که در الماس به وفور وجود دارد عنصرهای نیتروژن و بور می باشند . این دو عنصر همسایه‌های کربن در جدول تناوبی بوده و به علت داشتن شعاع اتمی کوچک و متناسب، به خوبی در شبکهٔ کریستالی الماس جایگزین می‌شوند.

بزرگ‌ترین الماس‌ها

بزرگ‌ترین الماس کشف شده الماس سیاه سرجیو و بزرگ‌ترین الماس درخشان کشف شده الماس کولینان است که در سال ۱۹۰۵ در آفریقای جنوبی کشف شد و به ۹ قطعه جدا برش یافت که بسیاری از آن‌ها در جواهرات سلطنتی انگلیس به کار رفته‌اند.

یکی دیگر از بزرگ‌ترین الماس‌های جهان در یکی از معادن بوتسوانا در نوامبر ۲۰۱۵ توسط شرکت کانادایی لوکارا دایاموند کشف شد. این سنگ قیمتی ۱۱۱۱ قیراطی از معدن کارووی واقع در ۵۰۰ کیلومتری شمال گابورون، پایتخت بوتسوانا استخراج شد و بزرگ‌ترین الماس کشف شده در بوتسوانا و همچنین بزرگ‌ترین الماسی به‌شمار می‌رود که در بیش از یک قرن گذشته کشف شده‌است. هم‌زمان دو سنگ الماس سفید دیگر به وزن ۸۱۳ و ۳۷۴ قیراط، در معدن کارووی استخراج شدند.

الماس‌های خونین

تجارت «الماس‌های خونین» در جنگ داخلی سیرالئون توسط گروه‌های شورشی برای خرید سلاح به منظور ادامه جنگ، به بهای جان صدها هزار نفر تمام شد.

«الماس‌های خونین» اصطلاحی است در رابطه با تجارت الماس که به آن دسته از الماس‌هایی که در مناطق جنگی و در اردوگاه‌های کار اجباری استخراج و به فروش می‌رسند، گفته می‌شود. سود حاصل از فروش این الماس‌ها توسط جنگ‌سالاران معمولاً برای تأمین نیازهای مالی گروه‌های شورشی و به منظور خرید اسلحه و تأمین نیاز تسلیحاتی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

فیلم سینمایی الماس خونین محصول هالیوود به این موضوع پرداخته‌است.

در فرهنگ

الماس در فرهنگ و ادب فارسی افزون بر ارزش مادی، با مفاهیمی چون سختی، بُرندگی، درخشندگی و استواری پیوند داشته است. واژهٔ «الماس» در لغت‌نامه دهخدا واژه‌ای معرّب و برگرفته از واژهٔ یونانی «آداماس» دانسته شده و از آن به عنوان گوهری بسیار سخت، سفید، شفاف و گران‌بها یاد شده است. دهخدا در همین مدخل، با استناد به فرهنگ‌هایی چون شرفنامهٔ منیری، هفت قلزم، انجمن‌آرا، آنندراج و غیاث‌اللغات، تعریف‌ها و باورهای گوناگونی را که در منابع قدیم دربارهٔ الماس وجود داشته گرد آورده است.

الماس در سنت جواهرشناسی و کانی‌شناسی دورهٔ اسلامی نیز جایگاهی مشخص داشت. ابوریحان بیرونی در کتاب الجماهر فی معرفة الجواهر بخشی از بررسی خود دربارهٔ سنگ‌ها و گوهرها را به الماس اختصاص داده است. در تقسیم‌بندی بیرونی، الماس در کنار گوهرهایی چون یاقوت، لعل، زمرد، فیروزه و عقیق بررسی شده و او دربارهٔ ویژگی‌ها، انواع و کاربردهای آن بحث کرده است. بررسی‌های جدید دربارهٔ کانی‌شناسی بیرونی نیز نشان می‌دهند که او الماس و سنباده را به سبب ویژگی‌های فیزیکی و ارتباطشان با تراش و پرداخت دیگر سنگ‌ها در بحث جواهرات جای داده است.

توصیف یک شمشیر الماس‌نشان ایرانی سوی رابرت میبون. نسخه در مرکز ییل برای هنر بریتانیایی.

یکی دیگر از منابع مهم فارسی در این زمینه جواهرنامه نظامی، تألیف محمد بن ابی‌البرکات جوهری نیشابوری در سال ۵۹۲ هجری قمری است. این کتاب از کهن‌ترین جواهرنامه‌های باقی‌مانده به زبان فارسی و اثری دربارهٔ گوهرها، فلزات، مینا و فنون مرتبط با آنهاست. در این کتاب سختی الماس به‌ویژه در ارتباط با سوراخ‌کردن و کار بر روی دیگر گوهرهای سخت مورد توجه قرار گرفته است. جوهری نیشابوری می‌نویسد که اگر الماس وجود نداشت، سوراخ‌کردن گوهرهای سختی چون یاقوت، زمرد، لعل، جزع و عقیق به آسانی ممکن نبود.

سختی و بُرندگی الماس به تدریج در ادبیات فارسی نیز به یک تصویر و تشبیه رایج تبدیل شد. در متون منظوم، الماس برای توصیف تیغ، سلاح، چنگال یا چیزی سخت و نفوذناپذیر به کار رفته است. برای نمونه، نظامی گنجوی ترکیب «الماس‌چنگ» را برای موجودی با چنگال نیرومند و نابودکننده به کار برده است؛ علی‌اکبر دهخدا نیز این ترکیب را با استناد به شعر نظامی ثبت کرده است. در گرشاسپ‌نامه اسدی طوسی نیز تعبیر «الماس‌چهر» برای تیغ درخشان و برنده دیده می‌شود.

در منابع قدیمی همچنین باورهایی دربارهٔ خواص غیرعادی الماس نقل شده است. برای نمونه، در منابعی که دهخدا گرد آورده، گفته شده است که الماس بیشتر گوهرها را می‌بُرد و در عین حال با «ارزیز» یا قلع می‌توان آن را شکست. برخی از این مطالب، از جمله نسبت‌دادن «طبع سرد و خشک» به الماس، به دستگاه طب سنتی ایرانی و تصورات جواهرشناختی دوره‌های گذشته تعلق دارند و نباید آنها را با یافته‌های کانی‌شناسی جدید یکسان دانست.

بنابراین، الماس در سنت ایرانی تنها یک سنگ قیمتی و زینتی نبوده است؛ ویژگی‌های فیزیکی آن، به‌ویژه سختی و توانایی ساییدن یا بریدن مواد دیگر، سبب شده بود در جواهرسازی و گوهرتراشی اهمیت عملی داشته باشد و همین ویژگی‌ها در زبان و ادب فارسی نیز آن را به نمادی از سختی، استواری، بُرندگی و درخشندگی تبدیل کند. بخش عمدهٔ اطلاعات مکتوبی که دربارهٔ شناخت الماس در سنت ایرانی در دست است، از متون دورهٔ اسلامی، به‌ویژه آثار بیرونی و جواهرنامه‌های فارسی، به دست می‌آید.

در متون دیگر فارسی قدیم نیز در مورد الماس توصیف‌های گوناگون می‌کردند و برخی خاصیت‌های غیرطبیعی را نیز به آن نسبت می‌دادند. از جمله برای نمونه این توصیف در جامع‌العلوم فخرالدین رازی:

در الماس و شرح احوال آن:

جامع‌العلوم، فخرالدّین محمّدبن عمربن حسین رازی. دست‌‌نویس شمارهٔ ۳۷۶۰ کتابخانهٔ نورعثمانیّه، نَسخ، کاتب عبداللّٰه‌بن مراد، کتابت رمضان ۹۰۴ ه‌ق، ۲۶۲گ، ۱۹س.

الماس سنگی است سپید نزدیک به رنگ سیماب چنانکه آبگینۀ فرعونی و آن را از معدن یاقوت آرند و گاه باشد که او را شش زاویه باشد و گاه باشد که هشت و بیشتر و سطوح این مثلثات گرد او درآمده باشند و او همه سنگ‌ها را بشکند و اگر به سندان نهند و خایسک بر او زنند به سندان فرو رود و یعقوب کندی میگوید طریق شکستن او آن است که در میان موم نهند و آنگه در میان گِل نهند آنگه خایسک برفق بر وی می‌زنند تا پاره شود و اگر نه در سرب گیرند و خایسک بر وی زنند تا پاره شود و بهترین وی آنست که از وی شعاعی ظاهر شود چنانکه از قوس و قزح و مردمان را در کیفیت استخراج او از معدن روایت‌ها است و از جملۀ او یکی این است که جامی از آبگینه بر سر آشیانۀ خطاف نهند تا خطاف آن سنگ بیاورد و بر آن آبگینه نهد و از بس که بر آن قوت کند آن آبگینه شکسته شود و این از عجایب حکمت الهی غریب نیست که مرغکی بدان مختصری را این الهام ارزانی دارد و از خاصیت‌های الماس یکی آن است که چون او را در دهان گیرند دندان‌ها پاره پاره شود و جماعتی گفته‌اند که این بدان سبب است که در آن موضع سم افعی بسیار است و این سخن از حق دور است و این سنگ تعلق به آفتاب دارد و آنرا در علم طلسمات اثرهای بسیار است و عجایب‌های غریب.

این متن می‌گوید:

الماس سنگی سخت و سفید به رنگ جیوه یا شیشۀ فرعونی است که از معادن یاقوت به دست می‌آید و شکل آن شش یا هشت‌ضلعی و دارای سطوح مثلثی است. این سنگ آن‌قدر سخت است که همۀ سنگ‌ها را می‌شکند و با ضربۀ پتک روی سندان، به داخل سندان فرو می‌رود. روش‌های تراش و ویژگی‌های مطرح‌شده دربارهٔ آن عبارتند از:

• روش شکستن: یعقوب کندی می‌گوید برای خرد کردن الماس باید آن را میان موم و سپس گِل قرار داد و با ضربات نرم پتک شکست، یا آن را در سرب پیچید و سپس ضربه زد.
• مرغوب‌ترین نوع: بهترین الماس، نوری مانند رنگین‌کمان از خود بازمی‌تاباند.
• باورهای عامیانه دربارهٔ استخراج: افسانه‌ای می‌گوید که برای گرفتن الماس، جام شیشه‌ای روی آشیانۀ پرستو (خطاف) می‌گذارند تا پرنده برای شکستن شیشه، سنگ الماس بیاورد و روی آن فشار آورد.
• خواص و باورها: گذاردن الماس در دهان باعث خرد شدن دندان‌ها می‌شود (برخی آن را به دلیل وجود سم مار در محل یافتش می‌دانستند که البته درست نیست). همچنین این سنگ به خورشید منسوب است و در علم طلسمات کاربرد و اثرهای شگفت‌انگیز دارد.

نگاره‌ها

• 
• 
• 

منابع

• Pierson, H.O. , HANDBOOK OF CARBON, GRAPHITE, DIAMOND AND FULLERENES: Properties, Processing and Applications, NOYES PUBLICATIONS، ۱۹۹۴.
• Burchell, T.D. , Carbon Materials for Advanced Technologies, Elsevier Science Ltd. , 1999.

http://daneshnameh.roshd.ir