پرش به محتوا

تاج

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
تاج ناپلئون بناپارت نخستین امپراتور فرانسه

واژه تاج ( واژه ی در پارسی باستان تاگه ودر پارسی نو تاج شده)[۱] یک کلاه نمادین است که توسط پادشاهان و ملکه‌ها (شهبانوها) به سر گذاشته می‌شود تا نشانه‌ای از رسمیت آنان باشد. تاج‌ها معمولاً به جواهرات مزین می‌شوند.

به آیینی که در آن برای نخستین‌بار بر سر یک پادشاه یا ملکه تاج گذاشته می‌شود، آیین تاجگذاری می‌گویند. تاج‌های ویژهٔ شاهنشاهان ایران باستان با نام دیهیم نیز شهرت دارند. در ادبیات فارسی تاجور و تاجدار مترادف‌هایی برای شاه هستند.

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. Saleminejad, Hossein. "معنی تاگ ور | لغت‌نامه دهخدا". vajehyab.com (in English). Retrieved 2018-07-19.