Naar inhoud springen

Silvan Widmer

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Silvan Widmer
Silvan Widmer
Persoonlijke informatie
Volledige naam Silvan Widmer
Geboortedatum 5 maart 1993
Geboorteplaats Aarau, Vlag van Zwitserland Zwitserland
Lengte 183 cm
Been Rechts
Positie Rechtsback
Clubinformatie
Huidige club Vlag van Duitsland FSV Mainz
Rugnummer 30
Contract tot 30 juni 2026
Jeugd
2001–2007
2007–2008
2008–2010
Vlag van Zwitserland Würenlos
Vlag van Zwitserland Baden
Vlag van Zwitserland Aarau
Senioren *
Seizoen Club W (G)
2010–2011
2011–2012
2013–2018
2018–2021
2021–
Vlag van Zwitserland Aarau II
Vlag van Zwitserland Aarau
Vlag van Italië Udinese
Vlag van Zwitserland FC Basel
Vlag van Duitsland FSV Mainz
9(2)
63(11)
131(5)
85(3)
133(9)
Interlands **
2010–2011
2011–2012
2012–2014
2014–
Vlag van Zwitserland Zwitserland –18
Vlag van Zwitserland Zwitserland –19
Vlag van Zwitserland Zwitserland –21
Vlag van Zwitserland Zwitserland
8(1)
80(3)
17(1)
61(5)

* Bijgewerkt op 24 juni 2026
** Bijgewerkt op 24 juni 2026
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Silvan Widmer (Aarau, 5 maart 1993) is een Zwitsers voetballer die doorgaans als rechtsback speelt. Hij verruilde FC Basel in juli 2021 voor FSV Mainz. Widmer debuteerde in 2014 in het Zwitsers voetbalelftal.[1]

Clubcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Widmer debuteerde op 23 juli 2011 als prof toen hij het met Aarau opnam tegen FC Winterthur, in de Challenge League. Hij maakte op 21 november 2011 zijn eerste doelpunt in het betaald voetbal, tegen St. Gallen. Widmer werd bij Aarau meteen basisspeler. Hij speelde in twee seizoenen 63 competitiewedstrijden, allemaal vanaf de aftrap. Hij was bovendien goed voor elf goals en tien assists. Hij tekende in juli 2012 bij Granada, maar zou hier nooit voor spelen. Hij bleef namelijk ook in 2012/13 (op huurbasis) bij Aarau.

Daarna maakte hij een transfer naar Udinese, dat net als Granada bezit was van Giampaolo Pozzo. Widmer debuteerde op 1 augustus 2013 voor Udinese, in een kwalificatieduel voor de Europa League tegen Široki Brijeg. Hij viel na de rust in voor Dušan Basta. Dat bleef zijn enige wedstrijd voor Udinese tot hij op 9 januari 2014 mocht beginnen in een bekerwedstrijd tegen Internazionale. Zijn eerste wedstrijd in de Serie A volgde zeventien dagen later, tegen Parma. Widmer groeide daarna ook bij de Italiaanse club uit tot onbetwiste basisspeler. Op 2 november scoorde hij tegen Genoa zijn eerste doelpunt voor Udinese. Hij speelde in vijf seizoenen 131 wedstrijden in de Serie A. In 113 daarvan begon hij in de basis. Hij kwam tot vijf goals en achttien assists.

Widmer verruilde Udinese in juli 2018 voor FC Basel.[2] Zo kwam hij via een omweg alsnog terecht in de Zwitserse Super League. Op 21 juli maakte hij tegen FC St. Gallen zijn debuut voor Basel. Hij won in 2018/19 de Beker van Zwitserland met FC Basel. Hij maakte in de derde ronde van dat toernooi het enige doelpunt van de wedstrijd, tegen FC Winterthur, zijn eerste goal voor Basel. De finale - tegen FC Thun - ging aan hem voorbij vanwege een blessure. Widmer speelde in drie seizoenen 85 wedstrijden in de Zwitserse competitie. Hij was in allemaal basisspeler. Hij werd in die periode twee keer tweede en een keer derde met Basel, driemaal ruim achter kampioen Young Boys. In totaal kwam Widmer tot 117 wedstrijden, negen goals en zeventien assists voor Basel.

Widmer verruilde FC Basel in juli 2021 voor FSV Mainz.[3] Hij maakte op 15 augustus tegen RB Leipzig zijn debuut en scoorde op 5 november tegen Borussia Mönchengladbach zijn eerste goal voor Mainz. Hiervoor stond hij in zijn eerste jaar in 33 van de 34 speelronden in de Bundesliga aan de aftrap. Hij volgde in het seizoen 2022/23 Moussa Niakhaté op als aanvoerder.[4] Als captain speelde hij 28 wedstrijden, maar miste hij een aantal wedstrijden door blessureleed. Een enkelblessure die hij opliep aan het einde van het seizoen, zorgde ervoor dat hij ook in het seizoen 2023/24 het begin miste. Hij speelde 'slechts' twintig wedstrijden. In het seizoen 2024/25 werd Jonathan Burkardt de nieuwe aanvoerder van Mainz. Na zijn vertrek naar Eintracht Frankfurt een jaar later, werd Widmer weer captain. Dat seizoen deed Mainz mee aan de Conference League, waarin het de kwartfinale haalde maar uitgeschakeld werd door RC Strasbourg.

Clubstatistieken

[bewerken | brontekst bewerken]
Seizoen Club Competitie Competitie Beker Internationaal Totaal
Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp. Wed. Dlp.
2011/12 FC Aarau Vlag van Zwitserland Challenge League 29 3 2 0 2 0 33 3
2012/13 34 8 3 0 – 37 8
2013/14 Udinese Vlag van Italië Serie A 16 0 4 0 1 0 21 0
2014/15 36 2 2 0 – 38 2
2015/16 27 0 1 0 28 0
2016/17 28 0 1 0 29 0
2017/18 24 3 2 0 26 3
2018/19 FC Basel Vlag van Zwitserland Super League 31 1 5 1 5 0 41 2
2019/20 32 2 4 2 14 2 50 6
2020/21 22 0 1 0 3 1 26 1
2021/22 FSV Mainz 05 Vlag van Duitsland Bundesliga 33 4 3 0 – 36 4
2022/23 26 2 2 0 28 2
2023/24 20 1 0 0 20 1
2024/25 27 0 1 0 28 0
2025/26 27 2 2 0 11 1 40 3
Carrière totaal 412 28 32 3 36 4 480 35

Bijgewerkt tot en met 24 juni 2026.

Interlandcarrière

[bewerken | brontekst bewerken]

Widmer kwam uit voor meerdere Zwitserse nationale jeugdelftallen vanaf Zwitserland –18. Hij speelde met geen hiervan op een eindtoernooi. Widmer debuteerde op 14 oktober 2014 in het Zwitsers voetbalelftal., als invaller in een EK-kwalificatiewedstrijd tegen San Marino. Zijn eerste interlanddoelpunt volgde op 6 september 2020. Hij maakte toen 1–1 in een wedstrijd in de Nations League tegen Duitsland. Dat was ook de eindstand.

Widmer had zestien interlands achter zijn naam toen bondscoach Vladimir Petković hem meenam naar het EK 2020, zijn eerste eindtoernooi. Hierop begon hij als invaller, maar stond hij in de derde groepswedstrijd, de achtste- en de kwartfinale in de basis. Bondscoach Murat Yakin nam hem ook mee naar het WK 2022. Hierop was hij basisspeler in drie van de vier wedstrijden die Zwitserland speelde. Widmer werd op 7 juni 2024 door Yakin opgenomen in de Zwitserse selectie voor het EK 2024 in Duitsland.[5] Zwitserland overleefde een groep met Hongarije, Schotland en Duitsland en won in de achtste finales van Italië (2–0), voordat het in de kwartfinales op strafschoppen werd uitgeschakeld door Engeland. Widmer kwam wegens een schorsing enkel tegen Italië niet in actie.

Widmer werd in mei 2026 opnieuw opgeroepen voor het WK 2026.

Competitie
Aantal Jaren
Vlag van Zwitserland FC Basel
Beker van Zwitserland1x2018/19