มรดกวัฒนธรรมสาหร่ายโนริแห่งโอมอริ ตอนที่ 2 #192

รากฐานของการเพาะเลี้ยงสาหร่ายโนริ
ที่วางโดยชาวสึวะ (諏訪)

รากฐานของการเพาะเลี้ยงโนริ
ที่ชาวสึวะวางไว้

ราวปี 1804 ปลายยุคเอโดะ
ชาวเมืองสึวะ (諏訪) ในจังหวัดนากาโนะ
ต้องเผชิญกับฤดูหนาวอันโหดร้าย
จนไม่สามารถทำการเกษตรได้เลย
พวกเขาจึงแสวงหารายได้เสริม
ในช่วงฤดูว่างจากการทำไร่นา

พวกเขาเลือกทำงานเป็นแรงงานตามฤดูกาล
ที่เรียกว่า “ซากุมะคาเซกิ (作間稼ぎ)”
พวกเขาเดินทางไปยังภูมิภาคคันโต
ในช่วงฤดูเก็บเกี่ยวสาหร่ายโนริ

จุดหมายคือผู้ค้าส่งสาหร่ายโนริแห้ง
ในชินากาวะและโอมอริ
หนุ่มชาวสึวะที่แข็งแรงและขยันขันแข็ง
แม้จะเป็นเพียงแรงงานชั่วคราว
แต่พวกเขากลับได้รับการต้อนรับด้วยใจ
📷 ภาพ: พื้นที่สึวะ จังหวัดนากาโนะ / ที่มา: แผนที่ Google

ยุคใหม่ของการกระจายสินค้า
ที่เริ่มต้นโดยพ่อค้าหนุ่ม

เมื่อการผลิตโนริในโอมอริและชินากาวะเติบโตขึ้น
หนุ่มชาวสึวะหลายคนเริ่มตั้งรกรากในพื้นที่นั้น

บางคนที่มีประสบการณ์ในพื้นที่
ไม่เลือกที่จะเป็นเพียงลูกจ้าง แต่เลือกที่จะเป็นอิสระ
เริ่มขายโนริด้วยตนเอง
ในรูปแบบที่เรียกว่า “ฟุริอุริ (振売)”
หรือการขายเร่

ด้วยวิธีนี้ ชาวสึวะจึงกลายเป็น
บุคคลสำคัญที่ไม่เพียงแต่เพาะเลี้ยงโนริ
แต่ยังสนับสนุนระบบการก
ระจายสินค้าไปทั่วประเทศอีกด้วย

ความสามัคคีของ “โอยุบานาโค”

— กฎเพื่อรักษาความน่าเชื่อถือ

เมื่อจำนวนคนเพิ่มขึ้น
ก็เริ่มมีบางคนที่ประพฤติตนเห็นแก่ตัว
ทำให้ชื่อเสียงของเพื่อนร่วมอาชีพเสียหาย

พ่อค้าที่ซื่อสัตย์รู้สึกถึงความเสี่ยง
จึงรวมตัวกันเพื่อสร้างองค์กรที่ช่วยเหลือและดูแลกัน

ในปี 1861 (บุนคิว ปีที่ 1)
พวกเขาได้ก่อตั้ง “โอยุบานาโค (御湯花講)”
โดยมีความเชื่อในศาลเจ้าสึวะเป็นพื้นฐาน

โอยุบานาโคมีระเบียบที่เข้มงวด
เพื่อควบคุมการกระทำที่ไม่เหมาะสม
และรักษาความน่าเชื่อถือของพ่อค้าโนริ

ด้วยความสามัคคีนี้เอง
พวกเขาจึงสามารถฝ่าฟัน
ความเปลี่ยนแปลงในช่วงปลายยุคโชกุน
และยุคเมจิได้อย่างมั่นคง

คำอธิษฐานใน “เท็นริวซุยฉะ”

— ความปรารถนาที่มอบแด่เทพเจ้าแห่งสายน้ำ

ในสมัยนั้น สาหร่ายโนริถูกเรียกว่า “หญ้าเสี่ยงโชค”
เพราะเป็นพืชที่ผลผลิตไม่แน่นอน
ขึ้นอยู่กับสภาพอากาศเป็นอย่างมาก

ท่ามกลางความไม่แน่นอนนี้
แรงงานตามฤดูกาลจากสึวะ
ได้บูชา “เท็นริวซุยฉะ (天流水舎)”
ซึ่งเป็นน้ำศักดิ์สิทธิ์จากศาลเจ้าสึวะ
เพื่อขอพรให้ได้ผลผลิตที่ดี

เท็นริวซุยฉะเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของสึวะ
ที่หยดน้ำจะไหลลงมาอย่างต่อเนื่อง
ไม่ว่าฝนจะตกหรือไม่

ในยามแล้ง สถานที่แห่งนี้ยังถูกใช้ในการทำพิธีขอฝน
“คำอธิษฐานแห่งสายน้ำ” นี้เอง
ที่เป็นเสาหลักทางจิตใจของแรงงานผู้ตรากตรำ

เส้นทางสู่ยุคทอง

— โนริจากโอมอริที่แผ่ขยายสู่โลก

ด้วยภูมิปัญญา ทักษะ
และจิตวิญญาณแห่งการค้าของชาวสึวะ
อุตสาหกรรมโนริของโอมอริ
จึงเข้าสู่ยุคทองและได้รับชื่อเสียงในระดับโลก

แม้ในปัจจุบัน
บริเวณรอบโอมอริยังคงมีร้านค้าส่งโนริหลายแห่ง
ที่ใช้ชื่อร้านซึ่งชวนให้นึกถึงถิ่นกำเนิดในนากาโนะ

ตอนต่อไป Part 3…

การประเมินในระดับนานาชาติ
ที่งานเวียนนาเวิลด์เอ็กซ์โป
การถือกำเนิดของ “โนริปรุงรส”
ความขัดแย้งเรื่องสิทธิที่เกิดขึ้นเบื้องหลัง
เราจะติดตามเรื่องราวอันเข้มข้นของยุคนั้นต่อไป

คำถามสุดท้าย
หากความเชื่อและประเพณีจากบ้านเกิด
สามารถเป็นพลังสนับสนุน
การเริ่มต้น
ใหม่ในดินแดนอันห่างไกล —
นั่นไม่ใช่เรื่องที่น่าประทับใจหรอกหรือ?

แล้วคุณล่ะ?
มีสถานที่
หรือสิ่งของพิเศษแบบนั้น
อยู่ในใจบ้างไหม?

かえる11号
#Otapedia
#デジタルアーカイブ
#SDGs11
#大田区
#江戸時代
#大森海苔
#大森
#野口六郎左衛門
#海苔養殖
#諏訪
#諏訪大社
#御湯花講
#天流水舎
#板海苔
#手巻き寿司
#山本海苔店
#味付け海苔
#酒悦
#海苔の佃煮
#蒲池騒動
#蒲池清実
#蒲池場
#漁業組合
#京浜運河計画
#浅野総一郎
#東京瓦斯電気工業
#重油流出事故
#漁業放棄
#東京沿海信用組合
#東京富士信用組合
#共立信用組合
#東京都島しょ農林水産総合センター
#大森海苔のふるさと館
#大田区特別顕彰区民
#大田区準特別顕彰区民
#大田区裏名誉区民
#大田区無名の偉人
#大田区無名の企業
#大田区無名の産業
#大田区無名の組織・集団
#大田区陰の功労者
#大田区未顕彰の地域遺産