Przejdź do zawartości

Antoni Radliński

Dodaj linki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Antoni Radliński
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

7 lipca 1910
Strychowce

Data śmierci

31 maja 1992

Minister przemysłu chemicznego
Okres

od 27 lutego 1957
do 30 czerwca 1970

Przynależność polityczna

Polska Zjednoczona Partia Robotnicza

Poprzednik

Bolesław Rumiński

Następca

Edward Zawada

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Złoty Krzyż Zasługi Złoty Krzyż Zasługi Srebrny Krzyż Zasługi Medal 10-lecia Polski Ludowej
Grób Antoniego Radlińskiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie

Antoni Radliński (ur. 7 lipca 1910 w Strychowcach na Podolu, zm. 31 maja 1992[1]) – polski inżynier chemik i polityk, minister przemysłu chemicznego w latach 1957–1970.

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Syn Kazimierza i Leopoldy. Do szkoły średniej uczęszczał w Cieszynie i tam uzyskał maturę. Swoją pierwszą pracę zawodową podjął jeszcze przed studiami w 1929 w Kopalni Węgla „Dębieńsko”. Wyższe studia chemiczne odbył na Politechnice Lwowskiej. W latach 1933–1935 pracował jako młodszy asystent w Uniwersytecie Jana Kazimierza we Lwowie. Pracę zawodową w przemyśle chemicznym rozpoczął w 1935 w Państwowej Fabryce Związków Azotowych w Chorzowie w Laboratorium Analitycznym, w której pracował do 1939[2]. Powrócił na uniwersytet, gdzie do 1941 był asystentem. Do 1946 pracował jako urzędnik i inspektor w Zakładach Miejskich we Lwowie. Do 1947 był dyrektorem technicznym w Państwowej Fabryce Wyrobów Metalowych w Chorzowie, a do 1951 dyrektor Zjednoczenia Nawozów w Gliwicach. Uzyskał nostryfikację dyplomu na Politechnice Śląskiej w Gliwicach[3]. W latach 1951–1954 dyrektor departamentu w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego, po czym do 1957 zajmował stanowisko dyrektora Zjednoczenia Syntezy Chemicznej w Gliwicach.

Od 1945 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1959 do 1964 był członkiem centralnej komisji rewizyjnej Komitetu Centralnego PZPR, a następnie do 1980 zastępcą członka KC. W 1957 objął urząd ministra przemysłu chemicznego, który zajmował do 1970. Po opuszczeniu ministerstwa do 1979 wiceprezes Najwyższej Izby Kontroli.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego Oddział Śląsko-Dąbrowski[4].

Żonaty z Heleną Zofią Radlińską z domu Reinold (1914–1992).

Został pochowany na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A 3 Tuje-1-29)[1].

Ordery i odznaczenia

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. 1 2 Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze [online], www.cmentarzekomunalne.com.pl [dostęp 2018-02-17] (pol.).
  2. ↑ KH5_”O nich się mówiło…” – Stowarzyszenie Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego [online] [dostęp 2026-07-15].
  3. ↑ Program Politechniki Śląskiej na rok akademicki 1946/47. Gliwice: Politechnika Śląska, 1947, s. 56. [dostęp 2026-07-15].
  4. ↑ Spis członków Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przem. Chem. Oddział Śląsko-Dąbrowski „Przegląd Chemiczny”, Rok IV, Nr 3, Gliwice, listopad 1946, s. 101 [dostęp 2026-07-15].
  5. ↑ Najwyższe odznaczenia dla zasłużonych obywateli Polski Ludowej, „Trybuna Robotnicza”, nr 173, 22 lipca 1959, s. 7.
  6. ↑ Wręczenie odznaczeń w Belwederze. „Nowiny”, s. 2, Nr 170 z 20 lipca 1964.
  7. ↑ M.P. z 1948 r. Nr 72, poz. 622 (ISAP)
  8. ↑ M.P. z 1954 r. Nr 103, poz. 1327 (ISAP)
  9. ↑ M.P. z 1946 r. Nr 31, poz. 59 (ISAP)
  10. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 50, poz. 487 (ISAP)
  11. ↑ Medal im. Prof. Wojciecha Świętosławskiego. [w:] www SITPChem [on-line]. www.sitpchem.org.pl. [dostęp 2012-05-12]. (pol.).
  12. ↑ Nadzwyczajna sesja Sejmu [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1.
  13. ↑ Zakończenie budowy kopalni siarki [w:] „Trybuna Ludu”, nr 199, 20 lipca 1969, s. 3.

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Antoni_Radliński&oldid=80312424”