Janusz Burakiewicz

Janusz Burakiewicz
	; Janusz Burakiewicz i Horst Sölle w Lipsku, 1969.
Data i miejsce urodzenia	20 listopada 1916 ; Petersburg
Data śmierci	28 listopada 1989
	Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego
Okres	od 1958; do 1964
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
	Minister Żeglugi
Okres	od 1964; do 1969
Poprzednik	Stanisław Darski
Następca	Jerzy Szopa
	Minister Handlu Zagranicznego
Okres	od 1969; do 1971
Poprzednik	Witold Trąmpczyński
Następca	Kazimierz Olszewski
	Ambasador PRL w Jugosławii
Okres	od 1971; do 1978
	Prezes Polskiej Izby Handlu Zagranicznego
Okres	od 1978; do 1982
Poprzednik	Włodzimierz Wiśniewski
Następca	Ryszard Karski
	Odznaczenia
	Multimedia w Wikimedia Commons

Janusz Burakiewicz (ur. 20 listopada 1916 w Petersburgu, zm. 28 listopada 1989) – polski ekonomista i polityk. Minister żeglugi w latach 1964–1969 oraz minister handlu zagranicznego w latach 1969–1971.

Życiorys

Urodził się w rodzinie nauczycielskiej^[1] jako syn Wincentego i Janiny. W 1937 ukończył studia w Szkole Głównej Handlowej w Warszawie. Od 1935 był praktykantem i urzędnikiem w oddziale Banku Polskiego w Suwałkach. Odbył także służbę w Wojsku Polskim. Po wybuchu wojny polsko-niemieckiej przebywał na terenie Warszawy, gdzie podejmował się prac dorywczych. Walczył w konspiracji, następnie aresztowany przez Niemców. W latach 1941–1945 był osadzony na Pawiaku, w obozie koncentracyjnym w Auschwitz i Sachsenhausen^[2].

15 lipca 1945 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej^[2]. Został inspektorem w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Łodzi, potem do 1947 dyrektor działu kadr w Centralnym Zarządzie Przemysłu Hutniczego w Katowicach. W latach 1947–1949 wicedyrektor departamentu w Ministerstwie Przemysłu i Handlu, a do 1950 dyrektor departamentu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego. W latach 1950–1952 radca handlowy Ambasady PRL w Budapeszcie, 1952–1953 dyrektor gabinetu ministra handlu zagranicznego, a do 1955 dyrektor biura działu handlu w Urzędzie Rady Ministrów. Od 1955 do 1958 ponownie radca handlowy, tym razem Ambasady PRL w Berlinie.

Od 1948 członek Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1958 do 1964 podsekretarz stanu w Ministerstwie Handlu Zagranicznego, a w latach 1969–1971 minister, w okresie 1964–1969 minister żeglugi. Od 1971 do 1978 ambasador PRL w Jugosławii, po czym do 1982 był prezesem Polskiej Izby Handlu Zagranicznego. W latach 1969–1974 był także wiceprezesem Zarządu Głównego ZBoWiD^[3].

Mieszkał w Warszawie. Żonaty z Wandą Pauliną z domu Ślusarczyk (1919-2002). Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera 3A tuje-1-43)^[4].

Posiadał m.in. następujące odznaczenia:^[5]

↑ Tadeusz Mołdawa: Ludzie władzy 1944-1991, PWN Warszawa 1991
1 2 Dane osoby z katalogu kierowniczych stanowisk partyjnych i państwowych PRL. katalog.bip.ipn.gov.pl. [dostęp 2019-04-04].
↑ Nowe włdze ZBoWiD [w:] Głos Słupski, nr 251, 22 września 1969, s. 1-2.
↑ Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze
↑ Nekrolog Janusza Burakiewicza, "Życie Warszawy", nr 282, 5 grudnia 1989, s. 12.
↑ M.P. z 1954 r. Nr 108, poz. 1452 (ISAP)
↑ Dekoracja wysokimi odznaczeniami działaczy państwowych, "Trybuna Ludu", nr 201, 22 lipca 1969, s. 8.
↑ M.P. z 1946 r. Nr 90, poz. 170 (ISAP)
↑ Za zasługi dla obronności Kraju, „Za Wolność i Lud”, nr 11, 1 czerwca 1967, s. 1-2.
↑ Nadzwyczajna sesja Sejmu [w:] „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s. 1.
↑ Podziękowania LOK dla ZBoWiD-owców, "Trybuna Ludu", nr 285, 13 października 1970, s. 4.

Tadeusz Mołdawa: Ludzie władzy 1944-1991 : władze państwowe i polityczne Polski według stanu na dzień 28 II 1991. Warszawa: PWN, 1991. ISBN 83-01-10386-8.