Πλατεια...

τα χερια σου
μες τα μαλλια μου
νοιωθω
ολη την ωρα
τα χειλη σου
απανω μου
μου γλειφουν
τον ιδρωτα
με εκανες
να προσδοκω
τα καλοκαιρια ...
εμενα τον Χειμωνα

υ.γ. για σενα ...

Such a cold night tonight

Ενα μοναδικο τραγουδι απο μια ταινια αγαπημενη ...
yuppi du του 1975
με μια διαφορετικη αισθητικη...

με μια υπεροχη charlotte rambling


πως το λενε ?
για να μαθαινουν οι νεωτεροι...
να θυμουνται οι παλιοι....
αν μπορειτε να την βρειτε... δειτε την


ουφ .μερικες φορες νοιωθω πολυ ...παλιος....

Μουσικές

ζηλεψα .......

και ειπα να βαλω τα καλα μου...
στις μουσικες τουλαχιστον!!!!

αγαπημενα κομματια
απο διαφορετικα ειδη
απο διαφορετικους τραγουδιστες
απο διαφορετικες εποχες

με κουρασε λιγακι
η μονοτονια
των προηγουμενων τραγουδιων μου
δεν λεω καλα ηταν... αλλα...
"φτανει, φτανει, το μαραζι φτανει
εμενα η μανα μου δεν με ξανακανει"
αλλο γνωστο ασμα
χαχαχαχα

ελπιζω να τα ακουσετε...
να σας αρεσουν
και ν'ανακαλυψετε
καποια κομματια
που θα μιλησουν και στην δικη σας καρδουλα

θα ανεβαινουν
ετσι οπως τα βρισκω
φυρδην μιγδην...
χωρις χρονικη σειρα ...
χωρις λογικη σειρα ....

θα υπαρξει και λιστα με ξενα τραγουδια
θα ακολουθω συστημα μονα ζυγα ....
ενα μηνα τα μεν ενα τα δε

αυτα

*προσθεσα κι αλλα
ειναι ολα μπερδεμενα
και αφιερωμενα .....
**προσθεσα ακομα λιγα
δεχομαι και παραγελιες ...
δυσκολες ομως

επτα αληθειες ...

τελικα σκεφτηκα οτι ενα παιχνιδι
ειναι μια ευκολη λυση
μια και εχω μαλιστα και δυο προσκλησεις
απο την πρασινη κλωστη και απο την ευγενια
ειπα να παιξω και εγω σαν μικρο παιδι που ειμαι
χιχιχιχιχιχιχιχι.....

επτα αληθειες λοιπον ...μου θυμιζει τις επτα τρομπετες της Αποκαλυψης μπρρρρρ

1.δεν πιστευω σε θρησκειες... ολα εδω ειναι ...και ο παραδεισος και η κολαση
και οταν ερθει η ωρα μας -κατι που δεν το αποδεχομαι, με εξοργιζει απιστευτα- ολα θα χαθουν μαζι με μας και η αναμνηση μας αντε να κρατησει το πολυ και στα εγγονια μας αν προλαβαμε να τα δουμε και να τα γνωρισουμε...τιποτα αλλο ...
2.ειμαι πολυ ηρεμος εξωτερικα ... προσπαθω να μην με καταβαλουν τα αναποδα στην πραξη
μεσα στο μυαλο μου ομως και στην καρδια μου ...αλλη ιστορια.... ξεσπουν τρικυμιες απο το τιποτα ...
3.η δουλεια μου μ'ευχαριστει αν και ειναι τελειως διαφορετικη απο αυτο που σπουδασα ...μονο κοινο ειναι η πρακτικη κατευθυνση και η χειροπρακτικη...μ'αρεσει να κανω πραγματα με τα χερια ...λεπτοτεχνουργος !!!!!!!!
4.αν κατι μπει στο μυαλο μου για να το πω, δεν υπαρχει περιπτωση να το σταματησω...ακομα κι αν βλεπω οτι θα μου βγει σε κακο ,καμμια περιπτωση...εχω κατηγορηθει πολλες φορες οτι δεν ξερω το συμφερον μου ...ναι, αυτο δεν ειναι αξωνας της ζωης μου
5.θα ηθελα να μπορουσα να χορευω ...μπαλεττο ...μοντερνο ...λατιν...ελληνικους ...τα παντα ...σε αντιθεση με το τι κανω .Δεν χορευω ποτε ...ουτε στον γαμο μου δεν χορεψα -τωρα βεβαια ξερω γιατι αλλα η αληθεια ειναι αυτη - ουτε ενα ζειμπεκικο, ουτε ενα χασαπικο....τιποτα
πιστευω οτι θα χορεψω μονο την κορη μου στον γαμο της...ναι... αυτο θα το κανω
6. παω παντα με τους λιγους ...απο εδω οι πολλοι, απο την αλλη εγω ,την μαζα την απεχθανομαι νομιζω ειναι ικανη για τα χειροτερα μονο...
7.μ'αρεσει η αστρονομια ...καποτε χαζευα με τις ωρες τον νυκτερινο ουρανο..διαβαζα ιστοριες για τις ονομασιες των αστερισμων, τα ονοματα των αστεριων τους .. για ολα αυτα .

σαν πολλα ειπα ...
εστω

δεν καλω κανεναν ξεχωριστα ...ολοι θα το παιξουν κι αυτο το παιχνιδακι...με την σειρα τους

να ειμαστε ολοι καλα

και τωρα τι?

και τώρα τι?

με τι θα συνεχίσω?...κάτι πρέπει να βρω να γράψω
καλόμαθα σ'συτην την έκθεση μου και σ'αυτην την επικοινωνία ...να έρχεται ο ένας και ο άλλος ,να πηγαίνω και εγώ σ'εκεινους να μου γράφει κάτι ..να του απανταω..να μου απαντάει ξανά ...να πειραζόμαστε ...να γνωριζόμαστε λίγο καλύτερα ...φίλοι εδώ στο νετ
Υπήρξε η ιστορία... έγινε το κύριο θέμα , έβαλα και μερικά τραγούδια και μερικά σαν ποιήματα ...καλά ήταν... γέμισαν οι οθόνες βρήκα άλλους που έχουν τα ίδια ή σχεδόν τα ίδια μυαλά αλλά και διαφορετικά τελείως ,ανάλογες ιστορίες ...ανάλογες σκέψεις πολύ καλά ..πέρασε τόσος καιρός... από εδώ και πέρα ?
νομίζω έπρεπε να την στύψω την ιστορία μου κι άλλο -να βάλω και λίγα παραπάνω σάλτσα - να την τραβήξω από εδώ...από εκεί νομίζω άλλες 15 αναρτήσεις θα κατάφερνα ..δλδ τουλάχιστον άλλο ένα χρόνο...αλλά πάλι νομίζω φτάνει η μουρμούρα ...πόσο βρε παιδί μου να πενθείς για μια αγάπη περασμένη ...για πάντα? Εξάλλου μόνο αυτό υπάρχει ?σίγουρα ο ερωτάς είναι από τα πιο δυνατά αισθήματα αλλά είναι το μόνο? και δεν μπορεί να υπάρξει άλλος? μπορεί ...μπορεί ...η καρδιά είναι πάντα έτοιμη λίγο πληγώνεται και συνεχίζει ...

να ομολογήσω κάτι?
ποτέ δεν κρατούσα ημερολόγιο...έγραφα μονάχα στιχάκια αριστερά δεξιά ,στις σημειώσεις μου τις διάφορες μαζί με τα σχεδιακια που έκανα. Δεν ένοιωθα την ανάγκη να καταγράψω τα διάφορα που μου συνεβαιναν,οχι τιποτα σημαντικο βεβαια ,ουτε και τα ασημαντα δεν ηθελα να τα κραταω γραμμενα...ουτε και τις σκεψεις μου .Βαριόμουν πρέπει να ομολογήσω ..πίστευα ότι όλα υπήρχαν μέσα στο μυαλό μου και δεν χρειάζεται αυτή η διαδικασία
θα μου πείτε οτι δεν είναι ημερολόγιο αυτό...και μάλλον θα συμφωνήσω...προσπάθεια επικοινωνίας είναι και βάζεις πρώτος εσύ κομμάτι σου ,ανοίγεις πρώτος εσύ την σκέψη σου και καλείς τους άλλους
όπως και να το βλέπει κανείς ..είναι ωραία όλη αυτή η διαδικασία ...λυτρωτική πολλές φορές...
επομένως άιντε..... να βρω τι θα γράψω παρακάτω

υ.γ. κολπάκι ...το κάνουν κι'αυτοι που γράφουν καθημερινά όταν κάποια στιγμή κολλήσουν ...γράφουν για το κόλλημα!!!!!!!!!!!!!!

ασχετο.... αλλα δειτε το ...θα γελασετε!!!!!!!!

Σαν ενα τελευταιο βιαστικο φιλι...

αυτα ειναι για σενα... μικρη μου Πριγκιπισσα
20 εως 21 χρονων... αντε 22 -
περασε ενας χρονος ... εκλεισε ο κυκλος μας...
καλο δρομο λοιπον ...
μας περιμενουν τοσα θαυματα ...
να εισαι καλα και να προσεχεις

Ωροσκοπιο

Μέρες βροχής κι ένας αέρας δυνατός
σε παρασέρνει σε αδέσποτο σεργιάνι.
Σκηνές φιλμάρεις με μια κάμερα νυκτός
ξέμπαρκα μάτια και φευγάτα στο λιμάνι.
Στην πολιτεία οι τοίχοι μάρτυρες βουβοί
φορούν συνθήματα παλιά ξεθωριασμένα.
Ξέρω θα φύγεις πριν χαράξει η αυγή
κι εγώ θα μείνω δίχως άλλοθι κανένα.

Μην πεις ποτέ ποτέ πως όλα ήτανε μια πλάνη
περιπλανήθηκα μαζί σου και μου φτάνει.
Βάλε σημάδια μες στη νύχτα μη χαθείς
είναι πιο εύκολο να κλαις παρά να ζεις.
Έλεγες – αύριο θα ‘ναι ο κόσμος φωτεινός,
έλεγα – είναι με το μέρος μας ο χρόνος.
Δεν ειν’ ο χρόνος με το μέρος κανενός,
τις συμπληγάδες του περνά καθένας μόνος.
Μην πεις ποτέ ποτέ πως όλα ήτανε μια πλάνη
περιπλανήθηκα μαζί σου και μου φτάνει.
Βάλε σημάδια μες στη νύχτα μη χαθείς
είναι πιο εύκολο να κλαις παρά να ζεις.

Στίχοι: Αλκης Αλκαιος Μουσική:Θανος ΜικρουτσικοςΠρώτη εκτέλεση:Χρηστος Θηβαιος

Σφυριξε χαρουμενα μπορεις ...

Ξημέρωσε ξανά κι η μέρα που περνά
ανάποδη σου βγαίνει και πονά
πάντα χαμογέλαγες και τώρα καταριέσαι
σμίξε τα χειλάκια μη βαριέσαι.

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.
Μια φάρσα είναι η ζωή πολύ καλά στημένη
κι ο θάνατος γελά και περιμένει
ότι βαραίνει πέτα το πλάι στη σκηνή υποκλίσου
χαμογέλασε στο θεατή σου

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής
Με τις γυναίκες ήσουνα πάντα ο σούπερ γκούφι
και τώρα σε φωνάζουνε μαγκούφη
κι αν όλες σε αφήσουνε σε κυνηγάει μια
η αιώνια η γκαντεμιά

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Κι αν σε κλείσει η τράπεζα μες στη φυλακή
κάθε μέρα θα ‘ναι Κυριακή
μη σε νοιάζει όλα θα είναι πληρωμένα
αχ να με μαζεύανε και μέναΣφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.
Όλα στη ζωή σου είναι δανεικά
χαμογέλα φέρσου ευγενικά
μην το γρουσουζεύεις σκέψου θετικά
όλα στη ζωή είναι σκατά.

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Κι όταν η παράσταση κλείσει τελικά
όλα μοιάζουν με βεγγαλικά
η ζωή κι ο θάνατος είναι θεατρίνοι
και γελούν από το καμαρίνι

Σφύριξε χαρούμενα μπορείς
δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής.

Στιχοι: Θοδωρης Κοτονιάς
Μουσικη:Eric Idle
Πρωτη εκτελεση :Μακρινα Ξαδελφια

Ωραιο το πρωτο δεν λεω
και οικειο
μα εγω
θα ακολουθησω το δευτερο
δεν εχω χρονο ματια μου ...

.Υστερογραφο

Εδω τελειωνει η ιστορια ...
μια ιστορια με Πριγκιπισσες
με δρακους ,με ανοητους
με τις μουσικες της
και με αλλες αγαπημενες
Στην πραγματικοτητα
η ιστορια τελειωσε καιρο πριν
οπως τελειωνουν συνηθως
αναλογες ιστοριες

Μενει μοναχα να γραφτει
και το γνωστο ...
"και ζησαν αυτοι καλα
-οχι απαραιτητα μαζι-
και εμεις καλυτερα

Τελος

Ιστορια 12 ... κλείσε μου το μάτι ,χαμογέλασε και προχώρα

Έλα να κάτσουμε να τα πούμε …τον πήρα με το καλό
Σκέψου λίγο…της έλεγες ότι είσαι ερωτευμένος μαζί της μα εκείνη δεν σου είπε το ίδιο …το θυμάσαι ? τότε δεν το μέτρησες σωστά γιατί σε ακολουθούσε …κάτσε και θυμήσου …θα δεις ότι εσύ τραβούσες μπροστά και εκείνη ξεγελασμένη θέλεις ...ζαλισμένη …θαμπωμένη …γοητευμένη…από ανία… για τους δικούς της λόγους.... ακολουθούσε
Έλα στην θέση της για μια στιγμή …έρχεται μια κοπέλα και σε γεμίζει σιγά σιγά με τα αισθήματα της …σου αρέσει ,ακολουθείς μέχρι ένα σημείο ..
Και ξαφνικά σκάει μύτη στον χώρο σου απρόοπτα ..δεν θα φρικάρεις λίγο ?
Και το ότι σε βρήκε και πολύ περισσότερο τα υπόλοιπα… ήταν πολύ μεγάλη υπόθεση...υπέρβαση θεόρατη....

Εσύ θα το έκανες ?
δεν μιλησε.....

-Αρα δώσε της κάποιο δίκιο…Τι θα ήθελες ?να συνεχίσει ετσι? και για πόσο ?έτσι όπως τα έκανες δεν ήταν πια στο νετ μονάχα όπου συγχωρείς και κάποιες υπερβολές και παραβλέπεις διάφορα .Εσύ με το ζόρι ουσιαστικά το εφτασες μεχρι τα άκρα ...όποια άκρα...
Δεν ήταν καλύτερα που έδωσε τέλος νωρίς πριν αρχίσει τις δικαιολογίες και τις διάφορες χαζομάρες που θα χρησιμοποιούσε γιατί δεν ήθελε κάτι παραπάνω ουσιαστικά?
Καταλαβαίνω ότι ήθελες να είσαι περισσότερο μαζί της να ζήσεις μαζί της διάφορα … εκείνη πιθανόν οχι ..δεν ήθελε ;να σε ξεγελάει ..δες το έτσι Ελα τώρα στον έρωτα σου …σκέφτηκες μήπως ήταν μια ανάγκη δική σου μεγάλη που την πρόβαλες σ’αυτήν ? δεν σου λέω ότι δεν το άξιζε... μπορεί και με το παραπάνω, εγώ δεν την γνώρισα…αλλά θα μπορούσε να είναι και κάποια άλλη …
δική σου ανάγκη κάλυψες… δεν έτυχε να ταιριάξουν οι ανάγκες σας
δεν είναι κακό και κανείς δεν γέλασε κανέναν …μην αρχίζεις πάλι
να συννεφιάζεις …έτσι είναι Και θέλεις κάτι ακόμα ….να σε πονέσω λίγο ,δεν της άρεσες...αυτό δεν το μετράς?
Ήσουν λίγος ρε αγόρι μου πώς να στο πω αλλιώς ….
-Μα ήταν όλα καλά δεν μου έδειξε κάτι τέτοιο
-Ολα καλά αλλά δεν της άρεσες…όχι αρκετά ….δεν είσαι δα και η περίπτωση ούτε και ο κούκλος ….μην ξεχνάς τα 50 χρόνια σου ..εραστή της δεκάρας …πεντάρας καλύτερα Να σε γλυκάνω και λίγο τώρα …της άρεσες πολύ και φοβήθηκε για εκείνη …για το τι θα μπορούσε να γκρεμίσει …από πράγματα που πιθανόν να μην μπορεί να τα ανατρέψει……γιατί καταλάβαινε μέχρι που μπορούσες να φτάσεις εσύ….σε ήξερε ..ήξερε τις δεσμεύσεις σου… τις υποχρεώσεις σου ….της είχες πει και τα δικά σου τα απαισιόδοξα ….μαλάκα !!!! Να σε πάω παρακάτω ?αφού σε βρήκα τώρα θα σε στρώσω …Για πόσο την ήθελες ?
Για πάντα ? μην μου λες ψέματα εμένα …εσύ δεν έπαιζες παιχνίδια και μιλούσες στο σαιτ και με άλλες ? εσύ δεν την μπέρδευες με άλλες ?πράγμα που της έδινε σήμα ότι ψαχνόσουν ακόμα …κι ας την είχες ... σαν να μην σου ηταν αρκετή …λες να μην το καταλάβαινε ? Ξέρεις τι εμπειρίες είχε εκείνη ? πόσο πληγωμένη μπορεί να ήταν από τέτοια παιχνίδια ? και μην μου πεις ότι ήξερες γιατί θα σε μουντζώσω …την τυφλά σου την μαύρη ήξερες

-δεν ξέρω με μπέρδεψες πολύ…

-Γι αυτό σου λέω …αποδέξου το, κλείσε μου το μάτι ,χαμογέλασε ..και προχώρα στην ζωή σου …κάτι τέτοιο δεν σου είπε και εκείνη σε ανύποπτο χρόνο ότι θα είναι το ιδανικό….πριν βαρεθεί ο ένας τον άλλον....εντάξει για σένα απλά ηταν νωρίς
σώπασε ..κατάλαβα ότι μέσα στο κεφάλι του γυρνούσαν όλα σαν σβούρα.. -Δίκιο έχεις.... και εκείνη θα ήθελε να προχωρήσω γιατι με νοιάστηκε...με πόνεσε κάποια στιγμή, δεν θα προτιμούσε να μείνω στην ανάμνηση της… δεν μετανιώνω και θα κρατήσω όλη την ιστορία μας σαν κάτι πολύτιμο …και με ήρεμη την καρδιά θα συνεχίσω την ζωή μου …υπάρχουν τόσοι άνθρωποι να γνωρίσω εκεί έξω…ισως θα βρω κάποιον να μοιραστούμε …τις μοναξιές μας
Σ’ευχαριστώ φίλε, βρήκα τις απαντήσεις.... γιατί χωρίς αυτές δεν θα μπορούσα να κάνω βήμα … Α ! δεν μου λες εσύ που τα ξέρεις όλα ,γιατί την ζωή την δική σου δεν μπορείς να την φτιάξεις ?

-Χαχαχαχαχαχαχαχα
έτσι είμαι φίλε μου
αναλύω μόνο την ζωή μου... ειμαι του θεωρητικού ρεπερτορίου
δεν την ζω εγώ...θεατής ...
μαζί σου θα αλλάξω και εγώ όμως
λέω τώρα....
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Ιστορια 11 ...γιατί ?

Τον πήρα πρωί πρωί τηλέφωνο
-Tι εγινε ? όλα καλά ?
-Παραπάνω απ’ότι μπορούσα να φανταστώ….
-Μπράβο ..είχες δίκιο τελικά …

Δεν ζήτησα λεπτομέρειες κατάλαβα όμως ότι όλα είχαν πάει καλά τον άκουγα χαρούμενο , ανάλαφρο, ευτυχισμένο -μεγάλη κουβέντα είπα – εντάξει λοιπόν
Θα σταματήσει να με ζαλίζει τώρα πια …Άντε να κοιτάξουμε και την δουλεία μας.Γιατί δεν ξέρω αν σας το είπα είμαστε συνεταίροι και είχε ρίξει μαύρη πέτρα στην δουλεία …δεν έκανε τίποτα

Οι μέρες έμοιαζαν να είναι καλές αλλά άρχισα να τον βλέπω λίγο σκασμένο
Όλο ουφ και ουφ πάλι

-Τι θέλεις πάλι ?τι έχεις ?
-Δεν ξέρω ..κάτι δεν μου πάει καλά ,μοιάζουν τα πράγματα να είναι περίεργα
δεν μιλάμε πια τόσο πολύ..και όταν μιλάμε μοιάζουμε να μην έχουμε να πούμε πολλά και τα βράδια τα τηλεφωνά μας είναι ακόμα πιο λίγα…. ναι η μαγεία υπάρχει …λειτουργεί …αν και το φοβόμουν ..αλλά κάτι δεν μου πάει καλά ..σαν να μην θέλει τις ιδιαιτερες στιγμες μας…

-Μίλησε της
-Το έκανα ,μου λέει ότι την πιέζω ότι την ζόρισα που εμφανίστηκα μπροστά της έτσι-δεν το χάρηκε τελικά αυτό που έκανα –δεν ήθελε να πάω …δεν ξέρω μπερδεύτηκα την χάνω φοβάμαι ……τι να κάνω ?
-Κάνε πίσω ,άσε της χώρο, την μπουκώνεις δεν το καταλαβαίνεις ?-ποιος το κατάλαβε ποτέ αυτό-μην την φοβίζεις
-Αυτό θα κάνω…. άσε να με ψάξει εκείνη να δω αν θα της λείψω και πόσο …
-Αυτό κάνε … αν μπορείς να μείνεις μακριά της …
Μπορώ? Θα προσπαθήσω…
Σαν κλεισμένος μέσα στο κλουβί ήταν μια εβδομάδα, έμπαινε κάθε στιγμή στο νετ και έψαχνε ..περίμενε …ένα μήνυμα της και όσο δεν του μιλούσε τόσο τρελαινόταν
Κοιτούσε το τηλέφωνο συνεχεία με ένα παράπονο…τον πονούσε η καρδιά μου σαν σκυλί δαρμένο ήταν…Τι μαλακία του είπα ? Αφού ήξερα πόσο την ήθελε ….Τι να κάνω να τον βοηθήσω?
-Σταματησε το ,αφού δεν μπορείς, μιλά της ….

Το επομενο πρωινό τον είδα, κλείστηκε στο γραφείο του, άνοιξε τον υπολογιστή και έμεινε με τις ώρες εκεί Βγήκε πελιδνός ,βουρκωμένος…
-Τι έγινε ρε ?
Τελειώσαμε …μου είπε ότι τελειώσαμε …δεν μπορεί άλλο αυτήν την παράνοια -το είχαμε πει από την αρχή - πρέπει να την σταματήσει …Δεν κατάλαβα …γιατί ?...γιατί?.... γιατί ? Μπλέξαμε …άντε τώρα να τον κάνω κουμάντο…..

δεκα και μια

Μετα την προσκληση της πρασινης κλωστουλας ...
χρειάστηκα χρόνο για να βρω πραγματικά άχρηστες πληροφορίες για μένα ..όχι ότι είμαι το σημείο αναφοράς του κόσμου όλου και τα παντα γυρω απο μενα ειναι σημαντικα, αλλά να θέλω πραγματικά να είναι απλά πράγματα …

1. από τα 12- 13 χρόνια μου εχω το ίδιο ύψος …1,90 όποτε καταλαβαίνετε τις παρεξηγήσεις που είχα
2.χρειαστηκε να περάσω τα 35 για να αρχίσω να πίνω αλκοόλ-ξενέρωτος πραγματικά-όποτε δεν έχω μεθύσει παρά μια μόνο φορά κι αυτην στα εικοσι μου ...
3,όταν πηγαίνω στο γήπεδο να δω κάποιο ματς διαλέγω πάντα μια απομακρυσμένη θέση απ’οπου παρακολουθώ συνήθως μόνος μου το παιχνίδι….
4.δεν βάζω ποτέ στοιχήματα ούτε και για πλάκα …
5.μπορω να κοιμηθώ σε οποιαδήποτε θέση και οποιαδήποτε στιγμή αν είμαι κουρασμένος ,,, δεν έχω αμαρτίες στην ζωή μου !!!!!
6.δεν έχω κανένα σφράγισμα στα δοντια μου παρ’ότι καταναλώνω μεγάλες ποσότητες γλυκών και δεν είμαι και ο φανατικότερος της στοματικής υγιεινής…τα απαραιτητα μονο
7,όλα μου τα χρόνια ζούσα σε ρετιρέ …τα τελευταία έχω εγκλωβιστεί σε δεύτερο όροφο και μου στοιχίζει
8.θα ήθελα να παίζω μουσική αλλά όσες προσπάθειες έκανα απέτυχαν …υπάρχει ακόμα χρόνος?
9.αποφευγω να βγαίνω φωτογραφίες ,βίντεο κλπ… πιστεύω ότι οι φωτογραφίες σε εκδικούνται
10.λογω δουλείας δεν έχω κάνει διακοπές ποτέ πάνω από 2-3 μέρες εκτός από την περίοδο που ήμουν φαντάρος !!!!!!
και το κερασάκι, τελευταίο και πιο ασήμαντο…
από το κοτόπουλο τρώω μόνο τις φτερούγες!!!!

να ειστε ολοι καλα...

Ιστορια 10...για μια στιγμή…

Έμεινα εκεί για ώρα, έκανα μια βόλτα στην παραλία….
Μάζεψα κροκάλες μικρές-τις κραταω ακομα
στρογγυλές με περίεργο χρώμα...
σχεδόν μωβ με κατι σχεδια μεσα ασπρα, γκρι, πρασινα
και σκεφτόμουν…

Όχι δεν είχα μετανιώσει που ήρθα
Όλα ήταν καλά….
και μονο που βρεθηκαμε μου εφτανε
-Την ξερω πια… δεν ειναι
;μια γνωριμία του νετ…
η συγκινηση μου υπαρχει ...
ανεξαρτητα απο πιθανα ορια και σχηματα...

-τα ορια ξεπερνιουνται και
τα σχηματα δεν εχουν καμμια σημασια -

δεν ειναι ενα κατασκευασμα της αναγκης μου
ειναι κρυσταλινη, διαφανη,ασυγκρατητη
μοναδικη,πολυτιμη ...ναι...
my precious...
Χτύπησε το τηλέφωνο
-που είσαι ?
-εκει που με αφησες ...
-περιμενε ερχομαι να σε παρω
-που θα παμε ?
για καφε... μπροστά εκείνη …πίσω εγώ
μπήκαμε μέσα στην πόλη ..,χαθήκαμε μέσα στα στενά
σταματήσαμε… βγήκα …την πλησίασα
-που πάμε για καφε ?
-θα πάμε στο κάστρο μου
εκεί δεν θα μας ενοχλήσει κανείς

Η καρδια μου αλλαξε ρυθμο....
χαρα, προσμονη,αμφιβολια,αγχος
ολα μαζι την γεμισαν με την μια
μα δεν ειμαι ετοιμος...
πηγα να πω ...
δεν το ειχα στο μυαλο μου...

-όπου θέλεις ..πριγκίπισσα μου
ξεστομισα με πολυ θαρρος ...

ξέχασα να σας πω
ήταν πριγκίπισσα
εξ Ανατολης …
απο ζεστα μερη...
γι'αυτο ειχε και καστρο

με οδήγησε...
μου άνοιξε και μπήκαμε μαζί

από εδώ και πέρα
δεν θα ηθελα να μοιραστώ
τις στιγμές μας με κανέναν
ειναι προσωπικες
δεν νομιζω και να ενδιαφερει.....
δεν ειναι εξαλλου αυτος ο αξoνας
ολης της ιστοριας ...
μια γκομενα ?ενας γκομενος?ενα γαμησι?
ενα λαφυρο?
οχι οχι ξεφυγαμε απο αυτα
τα πλαισια εδω και καιρο...

όταν βγήκαμε
είχε σχεδόν βραδιάσει
είχαμε χάσει τον χρόνο…
-και παλι δεν μας εφτασε-
κόντευα να μην προλάβω
ακόμα κι αν έτρεχα
το αεροπλάνο με οδήγησε μέχρι την άκρη της πόλης της
να σιγουρευτεί ότι δεν θα κάνω λάθος
μου τηλεφωνούσε συνεχεία
τι πρέπει να προσέξω
να μην χαθώ….

Έφτασα 10 λεπτά πριν φύγει το αεροπλάνο
Η αεροσυνοδός με περίμενε
με το όνομα μου
ο Κυριος Ταδε?μολις προλαβατε ...
τι να της εξηγω?
ξερω θα με ζηλευε πολυ... αλλα ...
Δεν πρόλαβα ούτε ένα τελευταίο φιλί
για καληνυχτα ...να της δώσω
Μα τι πειράζει …
Έχω την αίσθηση των χειλιών της
Πάνω στα δικά μου
Έχω το άρωμα της
Στα ρούχα μου
εχω ...και τι δεν εχω ...

Έχουμε όλο τον χρόνο μπροστά μας
νόμιζα ....ανοητος .... καλα το ειπες ....

Ξεκίνησα έτσι το ταξίδι της επιστροφής μου
Που φόβος πια ?
έφτασα αργά πίσω ..
άργησα κι άλλο να γυρίσω σπίτι μου
ήθελα να φύγει η χαρά από το πρόσωπο μου
μιλησαμε... ειχε γυρισει στο καστρο της
αφου πηγε στο σπιτι της
ξαναγυρισε αργα πισω να συμμαζεψει
ηθελε να φυγει και το κοκκινισμα απο το προσωπο της...

ολα θα τα αλλαζα
για μια στιγμή… για μια στιγμή…
που μείναμε αγκαλιά
κουλουριασμένη πάνω μου
αυτό μου έμεινε
και τα χείλια μου
που πάλλονταν στον ρυθμό της καρδιάς μου
σαν να την φιλουσα ακομα

αύριο θα είναι μια καλύτερη μέρα
γιατί θα έχω κάποιον
πραγματικα
με σαρκα και οστα
που θα με νοιάζεται
και θα τον νοιάζομαι
και η μοναξια μου θα φυγει
και η θλιψη μου
θα παψει να με τρωει..
θα εχω κατι να περιμενω...

για οσο ...

σ'ευχαριστω πριγκιπισσα μου
εγω ο ανοητος Πρεσβης σου
Hose Maria de la fouende dos silva brigate Satisfani.......
εν αποστρατεια πλεον.....

Δεν πειραζει

Αυτο ειναι εκτος προγραμματος ...και σειρας...

Δεν πειράζει, δεν πειράζει
αν δε θες να μου μιλάς
αν κρυφά μόνο κοιτάζεις
κι όλο μούτρα μου κρατάς.
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
δε θα σπάσει το σχοινί
σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
δίχως τέλος και αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει
στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα με τάξη
μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει
Δεν πειράζει, δεν πειράζει
όταν φτάνω κι ειν' αργά
ούτε θέλω να τρομάζεις
όταν ζούμε χωριστά
Μη σε νοιάζει, μη σε νοιάζει
άμα λείπει το φιλί
σαν παιχνίδι να μας μοιάζει
πάμε πάλι απ την αρχή
Γιατί τα μάτια σου εγώ έχω φιλήσει
στην αγκαλιά σου η καρδιά μου έχει σβήσει
κι οι δυο μας πήγαμε σε όνειρα μετάξι
μαζί σου αγάπη μου εγώ έχω πετάξει.
Δεν αντέχω άλλο έλα,
έλα πάρε με αγκαλιά
να πεθάνουμε στα γέλια
να 'ναι πάλι όπως παλιά


Στιχοι,Μουσικη,Ερμηνεια :Οδυσσεας Τσακαλος

Δεν εχω χρονο ματια μου

Για να σου κάνω νούμερα και να πουλήσω κέφι,
θέλω βροχή τα κέρματα να πέφτουνε στο ντέφι.
Εκλεισα τα περάσματα κι αμα σε παίρνει πέρνα,
μονο αγάπες μη ζητάς,σε ένα τραγούδι κόλλησα σα γέρικη λατέρνα.

Δεν έχω χρόνο μάτια μου...δεν έχω χρόνο.
Μην ψάχνεις μες τα μάτια μου μια φλόγα να χορεύει,
το πάθος μου το έχασα και κάπου αλητεύει.

Δεν έχω χρόνο μάτια μου να ψάχνω για ελπίδες,
το πιο πολύ το έζησα,
τώρα μου μένουν τα μικρά
δυο τελευταίες αχτίδες.

Δεν έχω χρόνο μάτια μου...δεν έχω χρόνο.

Στίχοι: Οδυσσεας ΙωαννουΜουσική:Λαυρεντης ΜαχαιριτσαςΠρώτη εκτέλεση:Σωτηρια Λεοναρδου

Γιορτη

Τα λόγια μου είναι μια γλυκιά προσευχή
κουρνιάζουν έξω από το κλεισμένο σου παράθυρο
και αν τ' άφηνες θ' ανοίγαν μια ρωγμή
απ' το μικρό κελί σου ως το άπειρο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ' τη στάχτη

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή

Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Τα λόγια μου είναι μια ανέλπιδη ευχή
Σβησμένα φώτα μέσα στο άχαρο δωμάτιο

Και αν τ' άφηνες θα καίγαν τη σιωπή
Και θα διαλύαν το κρυμμένο σου παράπονο

Μα εσύ σωπαίνεις και θρηνείς σαν τον κατάδικο
Πάνω απ' τη στάχτη που σκεπάζει τον παράδεισο
πάνω απ' τη στάχτη

Βάλε φωτιά σε ό,τι σε καίει, σε ό,τι σου τρώει την ψυχή
Έξω οι δρόμοι αναπνέουν διψασμένοι, ανοιχτοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από γιορτή σε γιορτή

Ζήσε μαζί μου στον αέρα, στη φωτιά στη βροχή
Μας περιμένουν άδειες μέρες ραγισμένοι ουρανοί
Είναι η αγάπη ένα ταξίδι από πληγή σε πληγή

Στίχοι:Τρυπες

Μουσική:Τρυπες
Πρώτη εκτέλεση:Τρυπες

Ιστορια 9...πως να χωρέσουν όλα σε λέξεις άδειες

Ο χρόνος δεν με βοηθάει
δεν έχω συγκρατήσει ακριβώς τις κουβέντες μας
μόνο τα αισθήματα μου έμειναν
Έτσι κι αλλιώς πως να χωρέσουν όλα
σε κείμενα ξερά...
σε λέξεις άδειες...
στην πραγματικότητα...
Συγχώρα με αν κάνω κάπου λάθος
συγχώρα με που τα γράφω

-Καλημέρα…
-Καλημέρα...
-Τι έκανες πάλι και μου έστειλες δέμα ?Πάλι καμία χαζομάρα ?Έτσι θα με εξευμενίσεις?
και δεν ξέρω και τι έκανες πάλι...
-Τίποτα ….για πες μου … σου άρεσαν?
-Με τα σοκολατακια του Λεωνίδα θα με κανείς διπλάσια …ξέρεις ότι είναι η αδυναμία μου …Και οι μάσκες ..στο έχω πει? Το βιβλίο θα το διαβάσω…..Το λικερακι σπέσιαλ μοιάζει...
-Ωραία…. χαίρομαι που σου άρεσαν…
Να σε ρωτησω κάτι ?Το πράσινο είναι το αγαπημένο σου χρώμα ?
-…………………
-Ρούχα… αμάξι… πρέπει να είναι
-…………………..
-Δεν σου πάει όμως …
-Τι λες παιδί μου είσαι άρρωστο ?
-Μα δεν φοράς πράσινο παντελόνι και πράσινη μπλούζα? και το αμαξι σου δεν ειναι πρασινο ?
-Όχι η μπλούζα είναι βεραμάν …μα τι μου λες τώρα?
-Βεραμάν σαν πράσινο δεν είναι?
-Περίπου. Έκανες καμία βλακεία ?είσαι εδώ?
-Θα ήθελες να είμαι εκεί?
-Πες μου έκανες καμία χαζομάρα ?
-Τι να σου πω την αλήθεια ? ή αυτό που θέλεις ?
-Την αλήθεια ….
-Εδώ είμαι…. σε περίμενα στην μεταφορική….σε είδα ..αυτό μόνο ήθελα έτσι κι αλλιώς αν έχεις πρόβλημα δεν θα βρεθούμε ..μην σε νοιάζει τίποτα …αυτό που ήθελα και όφειλα στον εαυτό μου το έκανα …για μένα το έκανα ..το ξέρεις …πόσο είσαι μακριά νομίζεις ?...ούτε 4 ώρες
-Είσαι τρελός ..δεν μου είπες τίποτα …δεν ετοιμάστηκα …
-Μην στεναχωριέσαι άμα δεν θέλεις δεν θα βρεθούμε …εγώ αυτό που ήθελα το έκανα δεν περιμένω τίποτα παραπάνω...αυτό μου αρκεί

-Θα πάμε να πιούμε ένα καφέ στο κέντρο, σε μια ώρα θα βρεθούμε εκεί….
-Σίγουρα δεν θα έχεις πρόβλημα?
-Οχι ...κανενα

Έψαξα …βρήκα και έφτασα νωρίτερα…...με πήρε τηλέφωνο…ήμασταν σχεδόν απέναντι και δεν αναγνωριζόμασταν
Βρεθήκαμε ..Τυπική χειραψία …και αμηχανία …πως θα μπορούσε άλλωστε
Καθίσαμε για καφέ….
Μιλούσε συνέχεια ..κάπνιζε το ένα πάνω στο άλλο ..ένοιωθε άβολα …

Ήμουν λοιπόν απέναντι από την κοπέλα
με την οποία τόσους μήνες μοιραζόμουν την μέρα μου
την νύχτα μου ,την ζωή μου ολόκληρη…
παντα υπερβολικος?
Την κοπέλα που μ’εκανε να νοιώθω ζωντανός μετά από χρόνια …
Αυτήν που καλώς ή κακώς ήταν ο άξονας όλων των επιθυμιών μου...
Δεν χόρταινα να την κοιτάω ..να ακούω το γέλιο της
να κελαιδάει για διάφορα... ακατάπαυστα …
Έστω κι αν το σχήμα της δεν ήταν αυτό που περίμενα ..
Δεν είχε καμία σημασία …καμία…
Πως το έγραψε η purple….
“όταν ερωτευτούν πρώτα οι ψυχές τα σώματα δύσκολα αντιστέκονται...”
εξάλλου ήξερα γατί και πως ….
κι ας μην μου το ειχε πει ποτε...

Την ώρα που έπρεπε να φύγει με πήγε στο αυτοκίνητο μου …έσκυψα να την φιλήσω ….
-Τρελός είσαι ?
-Θα με πας κάπου για φαγητό ..θα περιμένω να περάσει η ώρα και θα γυρίσω πίσω
να πάρω το αεροπλάνο..
-Είδες ? αν ήξερα θα μπορούσα να σε βρω και μετά …τώρα έχω δουλειές …
έλα να σε πάω κάπου...
Έμεινα εγώ… εκείνη έπρεπε να φύγει…
Χωρίς ούτε ένα φιλί… ένα άγγιγμα... εκτός της πρώτης χειραψίας
Δεν πειράζει …την είδα αυτό μονάχα ήθελα
-Άμα μπορέσω θα σε πάρω τηλέφωνο πριν φύγεις
-Θα είμαι εδώ μέχρι στις 7+30

όσο και να το ξαναδιαβάζω, όσο κι αν το διορθώνω
δεν μπορώ να το φτάσω εκεί που θέλω
και έχεις δίκαιο
εμείς που το ζήσαμε
ξέρουμε τι ήταν όλα
μα δεν μπορώ να κάνω αλλιώς
πρέπει να τα γράψω όλα
ειναι αναγκη ....

υ.γ. για να ελευθερωθω .

Το σκακι

Αφιερωμενο.....


Έλα να παίξουμε...
Θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου
Ήταν για μένα μια φορά η αγαπημένη
Τώρα δεν έχω πια αγαπημένη

Θα σου χαρίσω τους πύργους μου
Τώρα πια δεν πυροβολώ τους φίλους μου
Έχουν πεθάνει από καιρό
πριν από μένα

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που ξέρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις στέρεες παρατάξεις

Έλα να παίξουμε...

Ο βασιλιάς αυτός δεν ήτανε ποτέ δικός μου
Κι ύστερα τόσους στρατιώτες τι τους θέλω!
Τραβάνε μπρος σκυφτοί δίχως καν όνειρα

Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Όλα, όλα, και τ' άλογά μου θα στα δώσω
Μονάχα ετούτο τον τρελό μου θα κρατήσω
που έρει μόνο σ' ένα χρώμα να πηγαίνει

δρασκελώντας την μιαν άκρη ως την άλλη
γελώντας μπρος στις τόσες πανοπλίες σου
μπαίνοντας μέσα στις γραμμές σου ξαφνικά
αναστατώνοντας τις έριες παρατάξεις

Έλα να παίξουμε...
Κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα...

Στίχοι:Μανωλης Αναγνωστακης
Μουσική:Δημητρης Παπαδημητριου
Πρώτη εκτέλεση:Γερασιμος Ανδρεατος

Ειπα στους φιλους μου

Είπα στους φίλους μου για σένα
πως θα σε κλέψω για ένα βράδυ
πως θα σε φέρω στα νερά μου
να κοιμηθούμε στο σκοτάδι
μα δεν τους είπα την αλήθεια,
είναι ό,τι λέω από συνήθεια.

Είπα μαζί σου θα γλεντήσω,
θα σε πλανέψω για μια νύχτα,
θα σου αδειάσω τον εαυτό μου
μετά ένα γεια για καληνύχτα
μα δεν τους είπα την αλήθεια,
είναι ό,τι λέω από συνήθεια..

Μα εσύ μου είπες δε τρομάζεις,
ότι στο μαύρο βλέπεις χρώμα
κι εγώ που είδα ν' ανασταίνεις
το ταραγμένο μου το σώμα

Ούτε που ξέρω τ' όνομά σου,
πώς ταξιδεύεις τις αισθήσεις
ξέρω μονάχα πως δικιά μου
σε είχα πριν να μ' αποκτήσεις..

Είπα σε σένα που ήσουν ξένος
πως όλα στέρεψαν σε μένα
πως με στοιχειώσαν οι αγάπες
μες το μυαλό γίναν ένα
μα δεν τους είπα την αλήθεια
είναι ό,τι λέω από συνήθεια..

Μα εσύ μου είπες δε τρομάζεις
ότι στο μαύρο βλέπεις χρώμα
κι εγώ που είδα ν' ανασταίνεις
το ταραγμένο μου το σώμα.

Ούτε που ξέρω τ΄όνομά σου
πώς ταξιδεύεις τις αισθήσεις
ξέρω μονάχα πως δικιά μου
σε είχα πριν να μ' αποκτήσεις..

Στίχοι: Πεγκυ Πολιτου
Μουσικη: Λαυρεντης Μαχαιριτσας
Ερμηνεια: Ελεονωρα Ζουγανελη & Λαυρεντης Μαχαιριτσας

Ιστορια 8...χαλάλι σου

Νομίζω από δω και πέρα θα πρέπει
να τον αφήσω να μιλήσει ο ίδιος
Έτσι κι αλλιώς δεν ήμουν εκεί…
τι ? σπασμένο τηλέφωνο θα παίξουμε?

-Λοιπόν 5 του μήνα
ξύπνημα πολύ πρωί 4+30 …
έπρεπε να είμαι νωρίς στο αεροδρόμιο…
το εισιτήριο ήταν εκεί και με περίμενε ...
έχει σφιχτεί το στομάχι μου…
ωχ τι αεροπλάνο είναι αυτό ?με έλικες?
Και τι? μόνο 10 άνθρωποι θα είμαστε ?
ότι πρέπει για να πέσει …
δεν θα μας κλάψουν και πολλοί
μικρή είδηση θα γίνουμε
γαμώτο…

Να δεθώ ….
Να κλείσω και τα μάτια μου καλύτερα ?
Μου έχουν πει ότι στην απογείωση
και στην προσγείωση είναι το ζόρι
Άντε να δούμε

Φύγαμε ….χαλάλι σου μάτια μου …
Ουφφφ.. όλα καλά …μόνο που κάνει θόρυβο …
Είμαι και δίπλα στο φτερό…
Τι ?θα αρχίσω να το βλέπω
να κουνιέται… σαν τα ανέκδοτα ?
Χαράζει κιόλας…ωραία… θα βλέπω εξω…
Νησάκια ….νησάκια….. ωραία είναι τελικά .
Η Σαντορίνη …υπέροχα
Δεν είναι κακό …
Σ’ευχαριστώ γλύκα μου… Άντε να προσγειωθούμε ….

Σαν λίγο γρήγορα δεν κατεβαίνει ?
Και απότομα …έτσι πρέπει ?
Ουφφφφφφφφ ….
πάει πέρασε κι αυτό Το αυτοκίνητο να πάρω και να ξεκινήσω…

έχω σχεδόν μια ώρα δρόμο
οδήγησης χαλαρής και σκέψης

Αναρωτιεμαι ... τι περιμένω? Έφτασα ..

ειναι νωρις... 10 παρα 15'
και τώρα
τι θα κάνω ?

Τίποτα ..
μονάχα να την δω …
Δεν θέλω
κάτι παραπάνω
μόνο αυτό....
γι αυτό μονάχα ήρθα

Βρήκα το πρακτορείο …
Θα περιμένω…
Μόνο που δεν είμαι κοντά αρκετά …θα την δω?
Θα την γνωρίσω?
Θα έχει το δέμα που της έστειλα …
Ξέρω το αμάξι της... μου είπε …δεν μπορεί να κάνω λάθος …

Νάτην !… αυτή πρέπει να είναι …σταμάτησε εκεί μπροστά …
θα σπασει η καρδια μου ...
Ανάθεμα με είμαι μακριά ….
Βγαίνει …σγουρά μαλλιά ,γρήγορο βάδισμα…
σχεδόν πετάει …
Παντελόνι ,μπλούζα σαν πράσινα μου μοιάζουν
Δεν μπορώ να δω παραπάνω
μονο το σχήμα της...
ουτε τα ματια της
ουτε το χαμογελο της
Αυτό ήταν…. το πήρε και έφυγε ………

Και τώρα τι ?

μακάρι να είχα πάρει το αεροπλάνο
και να είχα φύγει πίσω...
σαν κλέφτης.....

 

Ιδιοχειρως

Αποδεχομενος την προσκληση που πηρα απο δυο φιλες
την λεπτη πρασινη γραμμη και την spitogata
παρουσιαζω εδω κατι παλιο
σχεδον 30 χρονια πισω...
θα κανω και την ενημερωση ...
http://autogrphcollectors.blogspot.com
προσκλησεις ομως δεν θα μοιρασω
ετσι κι αλλοιως ολοι θα το παιξουμε
αυτο το παιχνιδακι
μια παρεα ειμαστε ολοι...

υ.γ. Ψαχνω να βρω και να φερω αποσπασματα
απο λευκωμα του παλιου καιρου
κανονικου... με χαρτι...
θα τα καταφερω ?
καπου το εχω καταχωνιασει
οχι δικο μου ...
δεν ειμαι και τοοοοοοοσο παλιος....
των γονιων μου

τρελαίνομαι

Είναι κάτι νύχτες
που έχουν κάτι από ερημιά
είναι κάτι νύχτες
σαν τα μαύρα σου μαλλιά
Πες μου τόση αγάπη
πώς την πήρε η μοναξιά
πες μου τόσο μαύρο
πώς χωράει σε μια καρδιά

Και τρελαίνομαι
πεθαίνω κι ανασταίνομαι
μόλις σε θυμηθώ
Και τρελαίνομαι
σε μια σου λέξη κρέμομαι
να μείνω ή να χαθώ

Είναι κάτι μέρες
που τις πήρε η συννεφιά
Είναι κάτι μέρες
που έχουν λιώσει σαν κεριά
Ντύθηκα κι εγώ
με το δικό μας χωρισμό
ντύθηκα και πάω
από θλίψη να χαθώ

Και τρελαίνομαι
πεθαίνω κι ανασταίνομαι
μόλις σε θυμηθώ
Και τρελαίνομαι
σε μια σου λέξη κρέμομαι
να μείνω ή να χαθώ


Στίχοι: Σοφια Βοσσου
Μουσική: Σοφια Βοσσου
Πρώτη εκτέλεση:Σοφια Βοσσου&Στεφανος

όλα ήταν μια στιγμή.

Πάντα κάποιοι στίχοι μας παραμονεύουν

Να γλιστρούσες στο σκοτάδι,
να πετούσες σαν αερικό...
Θα πεθάνω αυτό το βράδυ
θα πεθάνω αν δε σε δω.

Με γλυκό κρασί θα γίνω
αργοναύτης να 'ρθω να σε βρω.
Να σε ανταμώσω λίγο
στης ψυχής μου το βυθό.

Δεν μπορώ,ο χειμώνας με πληγώνει,
άλλο πια δεν μπορώ...
Δεν μπορώ,την αυλή μου καίει το χιόνι,
άλλο πια δεν μπορώ...

Είσαι τ' άγγιγμα του ανέμου
που μου ξαφνιάζει το κορμί.
Δε σε χόρτασα ποτέ μου
όλα ήταν μια στιγμή.

Να γλιστρούσες στο σκοτάδι,
να πετούσες σαν αερικό...
Θα πεθάνω αυτό το βράδυ,
θα πεθάνω αν δε σε δω.

Στίχοι:Νικος Ζουδιαρης
Μουσική: Νικος Ζουδιαρης
Ερμηνεια :Αλκινοος Ιωαννιδης

ιστορια 7...θέλω να φεύγω να είμαι μαζί της

Κάθισε και μου εξήγησε
-Είμαι σίγουρος πια που είναι ,θα πάω και θα την βρω
θα την ψάξω σ’όλα τα μαγαζιά που μου έχει πει και θα την συναντήσω
-Βρε μπουμπούνα η πόλη είναι μεγάλη…τι νομίζεις ότι θα την βρεις έτσι?
Άκουσε με χρειάζεσαι σχέδιο…..
Θα της στείλεις ένα πακέτο ,έτσι κι αλλιώς κάτι της ετοιμάζεις …
και από πίσω θα πας εσύ...
άσε με εμένα θα στο κάνω όλο το σχέδιο …
εσύ αγόρι μου είσαι ανόητος

Του έκλεισα εισιτήριο
να πάει και να γυρίσει την ίδια μέρα …
με αεροπλάνο….ξέρω δεν πετάει ποτέ
αλλά τώρα θα το κάνει ..τι φόβος και χαζομάρες.
Δεν ξανανέβηκε ποτέ ..ευκαιρία είναι να ανέβει….
Αυτοκίνητο του νοίκιασα
θα το έχει στο αεροδρόμιο.
δεν μπόρεσα να βρω το κόκκινο γαλλικό που ήθελε να έχει όταν την δει
αλλά πάλι ποιος είναι ? ο ιππότης με το άσπρο άλογο?
Ας σοβαρευτεί λιγάκι….ο βλάξ...
Λοιπόν αναχώρηση 6 το πρωί επιστροφή 23 το βράδυ ….
Τα εισιτήρια θα τον περιμένουν στα αεροδρόμια ….
Του βρήκα και την διεύθυνση της courier ….
Εκεί θα την περιμένει…..
Ας πάει γύρω στις δέκα –θα προλάβει – και θα την δει
Από εκεί και πέρα ότι του κατεβάσει το κεφάλι του ας κάνει…

Κάθισα και του εξήγησα τι έπρεπε να κάνει …..
άκουγε και είχε ένα βλέμμα ……..
λες και είχε ήδη ταξιδέψει…….
-Ρεεεεεεεεεε ξύπνα του λέω ξύπνα
-Άσε με ..θέλω να φεύγω
να είμαι μαζί της… μην με μετράς
για λογικό εμένα

Ιστορια 6... καημος

Ήρθε και με βρήκε ….
-Δεν μπορώ να περιμένω… πρέπει να την δω ,πρέπει να την μυρίσω πρέπει να την αγγίξω …θα σκάσω αν δεν το κάνω
-Συμμαζέψου βλάκα, σοβαρέψου μην λες ανοησίες …του είπα
-Μα δεν μπορώ δεν το καταλαβαίνεις?
-Καταλαβαίνω μόνο ότι είσαι χαζός…άστο θα έρθει η στιγμή μην βιάζεσαι
-Αρχίζω και φοβάμαι ότι δεν θα την δω
-Σταμάτα όλα είναι καλά ..εξάλλου μην ξεχνάς ότι όλα αυτά είναι ένα παιχνίδι του νετ που σου ξέφυγε λιγάκι
-Ένα παιχνίδι? Μα τα αισθήματα μου είναι αληθινά ..πονάω όταν δεν την ακούω, πετάω όταν είμαι μαζί της, περιμένω το βράδυ να μιλήσουμε ,περιμένω το πρωί να της πω καλημέρα …. τι να σου πω άλλο? Πρέπει να την δω, να δω αν όλα αυτά είναι πραγματικά ή κατασκευάσματα του μυαλού μου…Έχω χρόνια να νοιώσω έτσι…δεν θέλω να παραιτηθώ και να περιμένω…φοβάμαι ότι κάτι θα γίνει και στο τέλος δεν θα βρεθούμε …και θα αναρωτιέμαι τι ήταν αληθινό
-Σκέψου μπορεί εκείνη να μην θέλει να σε δει…μην της ανακατώνεις την ζωή..
-Αυτό δεν το θέλω…νομίζω όμως ότι και εκείνη θέλει να βρεθούμε το λέει …
-Ρε βλάκα αφού την ζαλίζεις συνεχεία τι θα σου πει?
-Δεν σε πιστεύω ….θέλει ….είμαι σίγουρος
-Τι να σου πω άλλο ,κάνε ότι σου κατεβεί…..
Δεν μπόρεσα να του αλλάξω γνωμη.. τον έβλεπα …ήταν αποφασισμένος

Ποιός ? αυτός που πάντα...όσα χρόνια τον ήξερα ...περίμενε .....τι τον είχε πιάσει?

ιστορια 5...ένα πακέτο, ένα κόκκινο πακέτο

Και φτάσανε έτσι στον Φεβρουάριο ..
σχεδόν πια 5 μήνες
με φιλία και χάδια και γλυκές στιγμές
και συζητήσεις με τις ώρες
λιγότερες όμως πια
και όλα ήταν καλά ….σχεδόν καλά …
Α! είχαν και καυγάδες
σαν να ήταν πραγματικά μαζί...
ζήλιες ,απ’όλα…
και λίγο πριν την ημέρα των ερωτευμένων
βρέθηκαν μαλωμένοι
και η επιθυμία της
για μια συνάντηση έμοιαζε να χάνεται
Στην κρίσιμη στιγμή
ένα πακέτο, ένα κόκκινο πακέτο
έσωσε την κατάσταση…
γεμάτο από μικρά πράγματα
πράγματα αγαπημένα
πράγματα γεμάτα από ....
αγαπη να πω ?
σιγουρα
ταξίδεψε 1000 τοσα χιλιομετρα
περασε θαλασσες και βουνα
και έδωσε στην κοπελιά μας
και στους δυο καλύτερα
μια στιγμή μοναδικής
συγκίνησης, τους γέμισε δάκρια
και όλα έγιναν μια χαρά

Τα σύννεφα φαινόταν μακριά
μα άρχισαν να μαζεύονται

Ο ανόητος μας αγνοούσε τα σημάδια
της κούρασης της
Έμενε κολλημένος στις νύχτες τους

Πήρε και εκείνος ένα αντίστοιχο δώρο
εξίσου υπέροχο αν όχι παραπάνω
η συνάντηση τους ήταν για τον Μάρτιο
έπρεπε να περιμένουν ακόμα λίγο
για να δουν αν ήταν κάτι
απ’όλα αυτά πραγματικό …
Τα λέγανε …μπορεί να είναι όλα στο μυαλό μας
μπορεί να είναι όλα ψεύτικα
μα ελπίζανε
Κάπου εκεί του μπήκε μια ανόητη ιδέα
δεν θ’αφηνε τα πράγματα στην τύχη τους
έπρεπε να κάνει κάτι ….

Σουλειμάν

εικοσι επτα χρονων
λιονταρι αρσενικο
ονοματι
Σουλειμαν
αργοσβηνει
ξεχασμενο
απο θλιψη


Αυτη ειναι μια πραγματικη ειδηση
που την ειχα ακουσει πριν πολλα χρονια
για ενα λιονταρι που ειχε εγκαταληφθει
απο ενα Τσιρκο και το ειχαν μαζεψει
στο κηπο τον ζοωλογικο της Φλωρινας
ετσι ακριβως... πεθαινε απο θλιψη...
μου εμεινε και συχνα πυκνα
το θυμαμαι
Ολοκληρο λιονταρι δεν τα καταφερε....

χαθήκαμε

Χαθήκαμε, άραγε να φταιν' οι αποστάσεις,
κάποτε ταξίδευες χιλιόμετρα,
μαζί μου μια νύχτα να περάσεις, χαθήκαμε...

Χαθήκαμε, ούτε ένα τηλέφωνο δεν παίρνεις,
κάποτε μιλούσαμε μερόνυχτα,
και τώρα στο μυαλό σου δε με φέρνεις, χαθήκαμε...

Αλλάζουνε οι άνθρωποι, αλλάξαμε κι εμείς, χαθήκαμε,
να είσαι μακρυά μου πως μπορείς;

Χαθήκαμε, φαίνεται να μοιάζει με αστείο,
ούτε μια φορά δεν το φαντάστηκα,
πως κάποτε θα μου 'λεγες αντίο, χαθήκαμε...

Χαθήκαμε, ούτε στην γιορτή μου με θυμάσαι,
όμως να το ξέρεις, κι αν με ξέχασες,
με νοιάζει ευτυχισμένη πάντα να 'σαι, χαθήκαμε...

Αλλάζουνε οι άνθρωποι, αλλάξαμε κι εμείς, χαθήκαμε,
να είσαι μακρυά μου πως μπορείς;

Στιχοι:Λευτερης Χαψιαδης
Μουσικη :Στελιος Φωτιαδης
Πρωτη Εκτελεση:Γλυκερια &Πασχαλης Τερζης

Ιστορία 4...και στοιχειωσαν οι λεξεις

Πρέπει να πάω πιο γρήγορα ... αρχίζω και ξεχνάω…

Όλα κυλούσαν υπέροχα…
Την απόσταση την κάλυπτε η επιθυμία
Και την επιθυμία την φούντωνε η απόσταση
Ο ανόητος μας άντρας για πρώτη φορά
μίλησε για πράγματα πολύ δικά του
Είπε για πόθους του και φόβους του
Που δεν είχε ξεστομίσει άλλη φορά
Και η κοπελιά μας αφέθηκε
Σε εικόνες που φοβόταν αλλά ήθελε ..
Εικόνες βέβαια … αλλά και έτσι ήταν πρωτόγνωρα
Του το έλεγε ..
μην νομίζεις ότι όταν βρεθούμε θα είμαι τόσο υπάκουη
και θα κάνεις ότι μου ψιθυρίζεις
Θα με πεθάνεις, του έλεγε γλυκά, μωρό μου …
και ο φίλος μας τρελαινόταν
Αυτό το μωρό μου… αχ αυτό το μωρό μου
Και στοίχειωσαν
οι λέξεις
ποτέ ποτέ … τίποτα
λέξεις που χάσανε το νόημα τους
και έγιναν καρφιά για να γλυκαίνουν
τα τραγούδια
που δεν μπορούσαν πια να ακουστούν
χωρίς την σύνδεση τους
Για να δικαιολογήσει και τον τίτλο του ανόητου
Άρχισε παντού να την βλέπει
Μιλούσε μ’αλλες και νόμιζε ότι ήταν η ίδια
Φανταζόταν ότι όλες είναι αυτή
Εύρισκε ομοιότητες ακόμα και εκεί που δεν υπήρχαν
Όλα τα ταίριαζε όπως ήθελε
Παντού ήταν αυτή …..μανία
Όλα ήταν μεθυστικά σαν γλυκόπιοτο λικέρ με γεύση φραγκοστάφυλο
για πρώτη του φορά δεν ήθελε να σκέπτεται τα ενάντια
αποφάσισε να μην φοβάται… να πει αγάπη μου
χωρίς να αυτοσαρκαστεί την ίδια ώρα
Ανόητος

Σταματάω… με πήρανε τα δάκρυα

Ωραίο παραμύθι

Εκεί

Άρχισα πια
να μην φοβάμαι
στο νεκροταφείο
εχω δικούς μου
ανθρώπους εκεί
θαυμάζω μοναχά
τα χρώματα
των λουλουδιών
την ηρεμία των νεκρών
και όλες τους τις συζητήσεις
όταν φυσάει το αγέρι
και σιγοτρεμουν
τα τζαμάκια
από τα μνήματα.
Βιάζονται να μιλήσουν
να πούνε τα δικά τους
αιώνες σιωπής
της νιότης τους την έξαψη
τους πόθους τους ανεκπλήρωτους
τα όνειρα που έμειναν στην μέση
και τις χαρές που ζήσανε στην ζωή τους
Ένα μονάχα δεν μπορώ
τα χρόνια να μετρήσω
και να τα βρώ λειψά
και άδικα γραμμένα
επτά χρονών, οκτώ χρονών
είκοσι δυο ,δεκαεννιά
τριάντα ένα
με φωτογραφίες γελαστές
και πόνο διάσπαρτο
απλόχερα δοσμένο
Αυτό δεν έμαθα ακόμα να νογάω

Ενα πρώτο φιλί....

Σωτήριον Έτος 1978
Πρωτοετής στο Πανεπιστήμιο Θεσ/νίκης, στη πόλη μου.
Οκτώβριος
Με μια συμφοιτήτρια μου φλερτάρουμε σαν παιδια και εμεις... Την πρώτη φορά που βγαίνουμε μόνοι, ξεκινάμε μια βόλτα στην παραλία και καταλήγουμε να καθόμαστε στα πλακάκια... στη θάλασσα... αργά το βράδυ. Μιλάμε για πολλά και διάφορα. Κάποια στιγμή αρχίζει να ψιλοβρέχει.
Δεν φεύγουμε... Η κοπελιά μου γελάει συνέχεια με αυτά που λέμε και τα μάτια της λάμπουν και όσο την βλέπω μου δημιουργείται η επιθυμία να σκύψω να την φιλήσω.
Κάποια στιγμή της το λέω απειλητικά, αλλά εκείνη, συνεχίζει και γελάει. Μετά από 5-10 λεπτά συνειδητοποιώ ότι ουσιαστικά με προσκαλεί να την φιλήσω...ανοητος απο τοτε!
Και σκύβω και την φιλάω.
Εκείνο ήταν το πιο όμορφο πρώτο φιλί.
Τώρα να σας πω ότι με αυτή την κοπέλα περάσαμε πολλά, ζήσαμε μαζί, παντρευτήκαμε, κάναμε τα παιδιά μας και είμαστε ακόμη ερωτευμένοι δεν θα το κάνω, γιατί πολύ απλά δεν έγινε τίποτα από όλα αυτά. Ζήσαμε μερικούς μήνες μαζί, ο καθένας ακολούθησε το δρόμο του και τους άλλους έρωτές του, χαθήκαμε και πραγματικά έχω να την δω σχεδον 30 χρόνια τώρα. Σχεδόν ξέχασα και το όνομά της.
Παρ'όλη την άδοξη εξέλιξη της σχέσης μου, με την Χριστιάνα (ζορίστηκα λίγο αλλά το θυμήθηκα) δεν παύει εκείνη η στιγμή να ήταν καταπληκτική.... μόνη της ... αποκομμένη από οποιαδήποτε προοπτική και κατάληξη.
Ένα πρώτο γλυκό φιλί, μέσα στο ψιλοβρόχι του Οκτωβρίου, με μια κοπέλα που τα μάτια της γελούσαν και έλαμπαν μαζί.
Α! και 19 χρονών μην ξεχάσουμε το σημαντικότερο.
Θα πήγαινα στοίχημα -και θα το κερδιζα-ότι η Χριστιάνα δεν θα θυμάται τίποτα από όλα αυτά. Μια και όλα είναι συνήθως παιχνίδια του δικού μας μυαλού……… μονάχα.
Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.



Αυτο ειχε γραφτει σε αλλο blog παλιοτερα

ιστορια 3...πράγματα περαν των οριων

Κάτι λόγια παραπάνω ..κάτι πακέτα με γλυκα..καζαν ντιμπι παρακαλω
γλύκαναν την ζωή τους παραπάνω
αντάλλαξαν τηλέφωνα, φωτογραφίες
σαν μαγεμένοι συνέχιζαν, σαν εθισμένοι
Κάτι ταξίδια τους έδωσαν την δυνατότητα και μιλούσαν παραπάνω ….
Ώρες περίεργες πια….
Και βρέθηκαν να κάνουν πράγματα
πέραν των ορίων τουλάχιστον
Μα απόλυτα ευχάριστα
Πρωτόγνωρα και για τους δυο…. μάλλον
Για τον ανόητο άντρα μας σίγουρα
Και βρήκαν κατι στην ζωή τους
Κατι που τους ελειπε
Με σύνεργα μονάχα λογια, εικονες, φωνές ,αναστεναγμούς
Με ισορροπίες ευαίσθητες
Πράγματα παρανοϊκά ,αυτό λέγαν μεταξύ τους
Για να το ξορκισουν
Μα απόλυτα ευχάριστα
Έφτασαν στις γιορτές ….
Άλλαξαν τον χρόνο μαζί…ναι μαζί…. μετά απ’όλα τα τυπικα
Και υποσχεθηκαν ότι εκαναν εκεινη την μερα
θα το καναν ολο τον χρονο
Το εθιμο βλεπεις….
Και οι μερες κυλουσαν
Και ειχαν βαλει ένα σκοπο
να βρεθουν από κοντα
Να δουν, να νοιωσουν
Αρχισαν να διαβαζουν μαζί
ωρες μεσημεριανες
τον Μέγα Ανατολικό
και μαζί του ταξίδευαν και εκείνοι
και ξεφυγαν πια
σαλπαραν

Ποσο μοιαζουμε !

Ποσο μοιαζουμε ολοι μεταξυ μας!
αν κανεις μια βολτα σε οσα blog μπορεσεις και χωθεις
θα βρεις παντου κομματια σου σπαρμενα .....
τραγουδια σου ,εικονες σου , φοβους σου, ελπιδες σου,
αναγκες σου,ονειρα σου ,εμμονες σου
σπαρμενα ολα τριγυρω
και λογια ,εκφρασεις..... απολυτα ιδιες
τοσο που να μπερδευεσαι
τα ιδια με σενα βασανιζουν κι'αλλους πολλους
παρεα σου δυνητικη
συντροφοι αγνωστοι
μα και γνωστοι
συνοδοιποροι

Νυχτερινα αποσπασματα

αδυνατο...
δεν μπορουσα
ποτε να το φανταστω
οτι μπορει να γινει αυτο

να τρεμω......
για σενα...
ετσι σαν μαθητουδι...
εως 14 -15 χρονων

αμαθητο
στου ερωτα τα βολια
μα και στης ηδονης
το χαμο

σ'ευχαριστω
γι' αυτο
μια και ειμαι ηδη
σχεδον 50 χρονων

Η δικια μας γλωσσα

Σήμερα ξύπνησα γεμάτος……..
Το μυαλό μου είναι σε σένα..
Και που μυαλό πια….

Μ’αρεσει απιστευτα που μου λες διαφορα…
Κρυμμένα σε μισολογα..
Μ’αρεσει που παίζεις μαζί μου…
Ασυστολα όμως….

Μ'αρεσει που μου λες πως βγαίνεις έξω και γράφει στο μέτωπο σου
είμαι πιασμένη…από μένα μεταφράζω…
Μ’αρεσει που μου λες ότι σου έχω γίνε εξάρτηση
Και κάνω οτι δεν καταλαβαίνω πως και γιατί …

Μ’αρεσει που με λες τομάρι….σκουλήκι…
Δεν έχω ακούσει πιο γλυκές κουβέντες από γλυκύτερο στόμα..
Μ’αρεσει που μπορώ να σε λέω… αγάπη μου
Χωρίς να το σκέφτομαι..

Τρελαίνομαι …
Μόνο αυτό ....

Υ.γ. νομίζω ότι ο τίτλος ανόητος ...μου ταιριάζει απόλυτα….
Όλα αυτά προσπαθώ να τα θυμάμαι...
Γιατρέ μου ας μην περάσει.....

ιστορια 2 ... Ολα αρχισαν απο παιχνιδι

Ενας ανοητος αντρας
που πιστευε οτι ειχε τελειωσει με τους ερωτες
για να σκοτωνει τον λιγοστο καιρο του
βρεθηκε μεσα σε σαιτ με παιχνιδια
και παιζοντας επεσε πανω σε μια ψυχη
διαφορετικη και ομοια
πολυπλοκη κι απλη
πονηρη και αγαθη
ελευθερη μα και μπλοκαρισμενη
ολα μαζι και τιποτα.
Αληθεια .
Ολα αρχισαν απο παιχνιδι
και γελουσαν , μιλουσαν ατελειωτα......
πειραζε ο ενας τον αλλον
κεντουσαν....
ο ενας εραβε και ο αλλος ξηλωνε.
Ηξερε ο ενας τι θα πει ο αλλος απο πριν
και ετοιμαζε την δικη του φραση
σαν σε μπαλετο χορευαν
με τις ωρες
σε απολυτη αρμονια
και γελουσαν απιστευτα
Απιστευτα

Βρεθηκαν να περναν
10 ωρες την ημερα μαζι
να πινουν τον καφε τους μαζι
να ακουνε την μουσικη τους μαζι
για μερες συνεχομενες,πολλες
και καποια στιγμη.....
αρχισαν... μαλλον για την ακριβεια των πραγματων
αρχισε ο ανοητος μας
και ακολουθησε η φιλη του
να φλερταρουν ασυστολα.......
σαν σε παιχνιδι ...
παιχνιδι ερωτικο ομως...

ιστορια 1... η αρχη

Να λοιπον..... που νωριτερα απ'οτι περιμενα.......
Βρισκομαι στην θεση που δεν ηθελα.......
Να σας πω μια ιστορια........
Ερωτα... παρανοιας....μια ιστορια του νετ
απιστευτη ...υπεροχη.....

Μα σαν καλος παραμυθας.....
Θα πρεπει να ξεκινησω αργα αργα
Να ετοιμασω σωστα την δομη της ...
Να βρω τα ονοματα .........
Να ειναι ολα σωστα ...
Κατα πως της πρεπει...οχι της ιστοριας.....
Ελατε λοιπον οσοι εχετε αναλογες πληγες ....
Υπεροχες πληγες .....

Ελπιζω να βρω ακροατες .....
συντροφους εν πονω

Ολα αρχιζουν λοιπον πριν 6 σχεδον μηνες
σε ενα απο τα σαιτ με παιχνιδια
αλλα και γνωριμιες.......
πανω απ'ολα αυτες.....

Ηταν λοιπον μια φορα και εναν καιρο.....
Ενας ανοητος αντρας.........

η αρχη

Επρεπε να υπαρξει μια αρχη.....
Ας ειναι αυτη.............ας ειναι γι'αυτην................

Καπως ετσι ξεκινησε..........αυτη...... η ατελειωτη εκδρομη?

21/01/08
Χαιρετω σε...και φιλω σε...
Τυχη αγαθη με οδηγησε εδω,στον ναο σου και εμεινα απνοος.........
Με επνιξες,μου δημιουργησες ενα κομπο στο λαιμο,ενα σφιξιμο......
Τα σημαδια ειναι απολυτα.......
Δεν μπορουσα να το φανταστω οτι υπαρχεις.... ποτέ.... ποτέ .....
Κοκκινομαλα μου θεα,γιατι δεν μπορει να εχεις αλλο χρωμα στα μαλλια σου,με αποτελειωσες .....
Παντοτινος σου δουλος .......
Προσμενω.....

21/01/08
@ανωνυμε σε ευχαριστω για τα τοσο ομορφα και γενναιοδωρα λογια.. Τυχη αγαθη! ..ειναι σαν να μιλαω εγω..γιατι κι εγω πιστευω οτι τυχη αγαθη μας οδηγει οπου μας οδηγει και την οποια και την τυχη αλλα και την αγαθοσυνη την προκαλουμε και την προσκαλουμε..Απνοος.. αλλη γνωριμη μου κατασταση οταν σου κοβεται η ανασα απο την επιθυμια απο κατι..
Ολα υπαρχουν γυρω μας Τα σημαδια ειναι απολυτα! οποτε αρκει να μπορεις να τα δεις και η φαντασια μας ακομη πιο απροβλεπτη
Τα μαλλια μου τα βαφω κατα καιρους Καποτε ησαν κοκκινα τωρα καστανοξανθα αλλοτε αλλα.Η αληθεια ηταν οτι με κουρασε λιγο το κοκκινο στα μαλλια ενω το επιθυμω σε πολλα αλλα η οψη μου με κοκκινο μαλλι με κουρασε
Τι προσμενεις?? δεν ξερω καν ποιος εισαι αλλα δεν πειραζει ολοι προσμενουμε και εγω ταπεινος μαθητης της προσμονης ειμαι αυτο τον καιρο μαθαινω τι σημαινει προσμονη οταν κατι το θελεις πολυ προσμενεις και υπομενεις τον χρονο ΑΧΧΧ
Οσο για το θεο τον μικρο δικο μας θεο καθρεφτιζουμε στα ματια και το σωμα του αλλου σε αυτον προσευχομαστε να μαστε καλα Σε ευχαριστω για την επισκεψη

21/01/08
Κοκκινομαλα μου Θεα..........
Μακαρι να ημουν αυτος για τον οποιον το εγραψες
Να ηταν τα δικα μου χερια αυτα που θυμασαι
Να ημουν εγω οχι ο αγνωστος
Μα ο αγαπημενος γνωστος
Μακαρι

21/01/08
agapite agnoste episkepti sou apantisa kai sto blog gia to xroma ton mallion
tora gia to xroma ton xadion kai to poia mas aresoun kai poia anagnorizoume ti na po...
sinityhos ta xadia anikoun opos kai ta somata
oxi gia panta opos xeroume alla anikoun ...gia oso
na sai kala

22/01/08
Aγαπημενη μου Κοκκινομαλα Θεα
(επιμενω γιατι πιστευω οτι το κοκκινο εχει πια ποτισει αμετακλητα την ψυχη σου)
το ξερω ....δεν ειμαι βλαξ..........ανηκουν για οσο........
μα η γλυκα τους μενει δικια μας.....για παντα
ποτέ.... ποτέ.... ποτέ δεν χανεται.....
ποτέ....ποτέ ....ποτέ δεν επιστρεφεται........
μας στοχειωνει.........
κι αν τολμας..... πες μου οχι
εσυ να σαι καλα

22/01/08
kokkino zontano xroma
i glyka tous menei kai mas stoixeionei
den leo oxi me tipota

22/01/08
Παρελειψα πριν εχει σημασια ποσο?
Φτανει τα αρωματα να ειναι μεθυστικα........τα ποτα γλυκοπιοτα και μεθυστικα.....
Μονο αυτο μετραει .......
Η στιγμη.......


22/01/08
nai nai nai i stigmi oi stgmes anepanaliptes............mesa sto plouto tous

23/01/08

Μάγισσα μου

Μου άρεσε που την στιχομυθία μας την ανέβασες στο blog σου ………….

Με έχρισες άξιο να μετέχω στον ναό σου ………..

Δεν το ήθελα ,προτιμώ την ιδιαιτερότητα της επικοινωνίας μας

Γι αυτό και συνεχίζω εδώ……..

Παντοτινός δούλος σου ……..και αφέντης σου ………..

Εσύ ορίζεις……

23/01/08
ZITO SYGXORESI teliak sou arese eno den to itheles
einai poli aplo na tin katevaso tin allilografia en ase enoxlei ena sou aresei tin afinoume
doulos kai afentis taftoxrona???!!!

den orizo proteino kata kairous
orismenes fores magika nai mou aresoun ta magiaka aisthimata synaisthimata
xaireto

24/01/08
Αφησε την.........
ολα πρεπει να ειναι στο φως
παντοτινο σημαδι υποταγης.....
δικης μου?.... δικης σου?
αυτα ...........δεν εχουν μια μορφη...
το ξερεις...
υπεροχη μου θεα
σε χαιρετω .
μα και σε γλυκοφιλω...
οπως δεν σε φιλησε ποτε κανενα στομα.......
με την καρδια μου ανοιγμενη σαν τριανταφυλλο


24/01/08
mmm efprosdekto to fili afto to triantafyllenio
ma sa ne se xero mou fainetai
kathos paizeis me dika mou pragmata kai logia...
den me noiazei na to vro ean se xero apla leo oti mou fainetai

me tis theotites den xero..pos na to paro
eimai toso human gai na eimai thea toso somatika human..
ara kai thniti fantazomai
ektos ean o ias exei allo plan

25/01/08

Με ξέρεις…….δεν με ξέρεις………

Με έχεις ……..δεν με έχεις………

Με θέλεις …….δεν με θέλεις…….

Σʼαυτην την ζωή…….

Σε μια παλιότερη…….

Σε μια μελλούμενη….

Ποιος το ξέρει?

Αν έτσι μου ορίζεις ………και μένα δεν με νοιάζει να σε βρω.

Αυτό που με νοιάζει μονάχα είναι να σε δω

Γήινη μου θεά ……….

Να δαγκάσω τα χειλάκια σου ………

Να γλύψω τις υπέροχα ανορθωμένες ρώγες σου………..

Να γευτώ τους χυμούς σου………

Να χαρώ το υπέροχο σου ροζ

Να.. να… να… να….. να...........χιλια να

Αυτό θα μου το στερήσεις?

Και εγώ αποθέτω στα υπέροχα στραβουτσικα σου ποδιά

ψυχοπλάνα μου…..

ότι μπορώ να σου δώσω

κι ακόμα παραπάνω............

σε φιλώ έτσι όπως σʼαρεσει σήμερα…….

αύριο θα είναι με τον δικό μου τρόπο……..

Υ.γ.

Με συγχωρείς δεν κατάλαβα …….

thniti fantazomai
ektos ean o ias exei allo plan

28/01/08
thniti fantazomai ektos ean o Dias exei allo plano elega viastika..............

tora eimai makria den eimai konta ena kai den xero pou meneis..pantos den eimai stin Athina as poume

mou arese poli afto to email me ti akatasxeti diathesi gia epafi
exakoloutho na pistevo oti se xero xrisimopoieis ti glossa mou toso syggenika esto........

eimai se enan adiexodo erota toso mesa sxedon vasanistika agapao enan antra pou den exo oso thelo
opote ....
afti einai i dedomeni mou katastasi pou all epitrepei kai alla apagorevei...
if you know what i mean

kata ta alla mou arese to email me ti akatasxeti diathesi gia epafi

tha borousa na endoso me dedomeno to pio pano kai me dedomeno oti den se xero
ean se xero den thelo na endoso den thelo allles aimomixies me gnostous
protimo kati agnosto pou tha anakalypso

afat isos elege o Dias...
epetai synexeia

29/01/08

Πριγκηπέσα μου

Είμαι αυτός που θέλεις να είμαι

Με ξέρεις και δεν με ξέρεις

Άγνωστος για να έρθεις

Γνωστός για να μου δοθείς

χωρίς φόβο!

πάλι αινιγματικός?

Δεν νομίζω.

Αδιέξοδοι έρωτες δεν υπάρχουν

κολασμένοι μόνο πρέπει …

Μπορώ να σε προσμένω

για να ενδώσεις

γιατί θα ενδώσεις

μας το χρωστάς

μην ξεχαστείς

ασπάζομαι και γλύφω

δαγκάνω και ρουφάω

το υγρό σου ροζ

τρελαίνομαι

υ.γ.ουτε εγώ είμαι στην Αθηνά

μην νομίζεις…..

μακριά και εγώ

και ξέρεις που μένω

υ.γ. ναι υπάρχει συνέχεια

30/01/08
a kala me tetoio aninigma ti na po
apla symfono me tous kolasmenosu erotes
kai antre pes oti tha ithela na ertho pou tah erxomoun?..as poume

02/02/08

Στα αινίγματα ποτέ δεν τα κατάφερνα
Πώς να σου βάλω δύσκολα λοιπόν?
Έχεις δίκιο…..
πρέπει να γνωριζόμαστε……….

Ξέρεις λοιπόν που θα με βρεις
Στα βόρεια…….σε κρύους τόπους

Να ανάψω το τζάκι και να σε περιμένω?
Θα έχω κρασί γλυκόπιοτο

Και κρέατα στα καρβουνά

Κι αγάπη ατελείωτη και πάθος κολασμένο

Σήμερα τα φιλιά είναι δικά μου

Ξέρεις που ……..

Ξέρεις πως…….

Α ξέχασα να στο πω ……..και εγώ…….

Σαν και σένα ………

Είμαι ερωτευμένος με μια γυναίκα

Που δεν την έχω ….όσο θέλω…..

Που δεν μπορώ …όσο με θέλει….

Όταν παραδίδεται στα χάδια μου

Γι αυτό μην νοιάζεσαι………

Μαζί θα το περάσουμε…….

Μια και νοιώθει ο ένας τον άλλον

Νάσαι καλά

02/02/08
a esy xereis polla
kali fainetai i protasi kai to tzaki kai ta kreata kai ola ta alla
alla ego akomi dne xero poios eisia oute pou na ertho an to apofasiza
se efxaristo gai to moirasma

02/02/08
Δάκρυα εραστών
Τόσο μπερδεμένα….χαράς ,ευχαρίστησης, αγάπης ,ηδονής, ανακούφισης
Μα συνάμα …….λύπης ,θλίψης ,αδυναμίας ,απόγνωσης, φόβου
Ακόμα και από την πρώτη φορά…….
λες και με κάποιο τρόπο μαγικό νοιώθουν τα μελλούμενα
Δεν έκλαψα την πρώτη φορά που κάναμε έρωτα……
μα κλαίω πια συχνά……..
και θα σπαράξω την τελευταία…….
υ.γ.1. η ομοιότητα στις φωτογραφίες είναι καταπληκτική
υ.γ.2 .μην ξεγελιέσαι από τα κοινά του λόγου κατασκευάσματα
μια φορά γίνονται τα θαύματα



02/02/08
αγνωστε σε ευχαριστω τα δακρυα των εραστων δεμενα με τη γονιμοτητα του ερωτα σαν ομφαλιος λωρος ,δεν ξερω με τι μοιαζει ενα σωμα εκτος απο τη μνημη ενος σωματος Εγω πιστευω στα θαυματα και τα διεκδικω στη ζωη μακαρι να εμφανιζονταν με συχνοτητα οποτε δεν θα συμφωνησω οτι μονο μια φορα πολλες φορες οπως και ο ερωτας απο τον οποιο τιποτα δεν μαθαινουμε και παντα με αθωοτητα και προσμονη και αμαθητοι προσερχομαστε

06/02/08


Αγαπαω τα πολυτιμα πετραδια της ευφραυστης ψυχης σου που δεν λαμπουν εκτυφλωτικα..φωτιζουν ομως σαν τα αιωνια κερια της προσευχης φωτιζουν με φλογα ιερη την ομορφια του κοσμου

Μαθε με να σε αγαπω οπως θελεις μαθε με

Για μενα?
Ξερεις ολα θελουμε να ειναι προσωπικα...........
Ελπιζουμε ...........
Χαμογελαω..............σαν αφελης.......που δεν ειμαι
Θα ηθελα να ειναι για μενα.........
κι ας μην με ξερεις....... κατα πως λες
κι αν ειναι ετσι ..θα σε μαθω.......οσα ξερω ............
για αγαπες.......
ε μην σε μαθαινω μονο αλλα πραγματα........
μια και εσυ πραγματικα εισαι ο καταλυτης μου....

Σε φιλω....... σαν να ειναι η πρωτη φορα

06/02/08

giati den stelneis ta sxolia sou sto blog???
gia ekeinon einai afto to keimeno kai synodeftike me poli pono
agapame ti na kanoume?? pos? den xero
oti exo na matho as to matho

den xero ean se xero kai stis sygkekrimenes erotiseis den apantas...as poume pou se poio vorra vriskesai

mou aresei na eimai o katalytis afto nai
kai boei na eimai kalos
kai gia esena kai gia emena

09/02/08
Ελπιζω να μην παρελειψα τιποτα...........
Να ημουν σωστος απεναντι στην επιθυμια σου ...........
Καθε μου μηνυμα λοιπον θα υπαρχει και στην σελιδα μου...........
Στο φως...........
Εσυ... ελα οπου θελεις........
Ελα μοναχα.......
υ.γ.Εγω δεν ημουν bloger ,bloger μ'εκανες εσυ
εγω δεν ημουνα ξενυχτης,ημουνα καλο παιδι.........

Μεχρι εδω............για παρακατω ποιος ξερει πως θα πανε τα πραγματα?
Αγαπητε αναγνωστη πες μου εσυ τι καταλβαινεις απ'ολα αυτα?
Ποσο μπορει να ειναι τα πραγματα αλλοιως?
Ολα συμπτωσεις?
Μπορει ?
Δεν μπορει............

Kαι ομως μπορει ....
ειχαμε την ιδια γλωσσα μονο.......
τον ιδιο καυμο.......