Μαρκιζα ...

       Δυο τραγουδια - το ενα μαλιστα εμπεριεχει αναφορά στο αλλο - με διαφορα χρονων αρκετων αλλα με το ιδιο συναισθημα ...θλιψη

και μετα

Ένα γύρο το φεγγάρι - Γιάννης Χαρούλης

Μαλαμας Σωκράτης ~ Διάφανος

μνημες

τι παιχνιδια μας κανει η μνημη μας ....προχθες χωρις κανεναν λογο εμφανιστηκε μεσα μου  ενα τραγουδι

αγαπημενο τραγουδι που το ακουγα στην τρυφερη ηλικια των 5 χρονων και εκλεγα ασταματητα με μονη αφορμη ισως την απουσια της μανας μου γιατι εφευγε για να δουλεψει ..
τα χρονια περασαν και το ξεχασα ...αλλα αυτο με περιμενε καπου  μεσα μου και ηρθε να ζητησει το μεραδι του 

Ο Κακος ο Λυκος ....

     


        Καπως ετσι νοιωθω καθε φορα που βλεπω τις  νεαρες υπεροχες υπαρξεις  να διαβαινουν ...ενιοτε να μου χαμογελουν και να προσπερνουν....αθωες....ακομα και μεσα στην θηλυκοτητα τους την εξ ορισμου κολασμενη ..
        Και αναρωτιεμαι ...τι στο διαολο προσμενω ? τι ειναι αυτο που  ζητω ?
        Θα ηθελα να τις ερωτευθω και εκεινες εμενα ..να χαρω στιγμες  ...να ακουμπησω τα κορμια τους τα αλαβαστρινα .... να γευτω την γλυκα τους....αλλά οχι με το σαρκιο μου το γερασμενο ..οχι αυτο ...δεν το αντεχω ετσι .
        Θα ηθελα να ειμαι στην ηλικια τους να τα διεκδικησω ολα αυτα  και να τα ζησω...
        Προχθες καταλαβα ...την νιοτη μου επιθυμω ...την νιοτη μου που περασε ανεπιστρεπτι  κι αυτο ειναι βαρυ για να το αποδεχτω ...βαρυτατο...

15