στα ράφια - Larousse 1961 - σχέδιο κάστρου

κλικ! πάνω στην εικόνα για να τη δείτε καλύτερα

στα ράφια - Larousse 1961 - τύποι σκαφών

κλικ! πάνω στην εικόνα για να τη δείτε καλύτερα

στα ράφια - Larousse 1961 - φορεσιές

φορεσιές γαλλικές από τους Γαλάτες μέχρι το 1961

κλικ! πάνω στην εικόνα για να τη δείτε καλύτερα

στα ράφια - Larousse 1961 - σημαίες

Πόσα κράτη υπάρχουν από αυτά σήμερα;

Πόσα προστέθηκαν και πόσα "αφαιρέθηκαν" από το χάρτη του κόσμου μας μαζί με τις σημαίες τους;

κλικ! πάνω στην εικόνα για να τη δείτε καλύτερα

ψάχνοντας τα συρτάρια - Ατλαντικός

Ατλαντικός, έξω απ' τα Κανάρια.

Τώρα, ο Ατλαντικός έχει μείνει μόνος.

a Greek painter imagine Ireland

flying - πετώντας πάνω από ιρλανδέζικα λιβάδια
acrylic on canvas, 50X50 cm






Δυο από τα έντεκα έργα που ετοιμάζω για Δουβλίνο










raining - μονότονη βροχούλα
acrylic on canvas, 50X35 cm














Την Ιρλανδία τη φαντάζομαι πράσινη. Το έργο που εντυπωσίασε την Ιρλανδέζα γκαλερίστα Μαίρυ είναι καταπράσινο, αλλά δεν θα το ανεβάσω. Χάνει πολύ στο ιντερνέτ...

Foggy light - Φάρος στην ομίχλη

acrylic on canvas, 70X70 cm

Δεν έχω αποφασίσει ακόμη πώς να το βλέπω


Το έργο έχει εκτεθεί στην Α' ατομική μου έκθεση, στο Αργοστόλι.
ακρυλικό σε καμβά, 70Χ70 εκ.

Λιβάδι

ακρυλικό σε καμβά, 50Χ35 εκ.



Φέτος, ξέχασα να υποβάλλω έργο στην 26η Πανελλήνια Εκθεση Ζωγραφι-κής. Αφηρημάδα; Οσο έχω φίλους αληθινούς, δεν πρέπει να ανησυχώ! Ενας φίλος λοιπόν υπέβαλλε την αίτηση εγκαίρως και θα εκθέσω -ελπίζω να με διαλέξουν και φέτος- τον Απρίλη, στην 26η Πανελλήνια. ΟΥΦ!

κλικ! πάνω στην εικόνα, να μεγαλώσει

ψάχνοντας τα συρτάρια - κατάγομαι και από χωριό

Φωτογραφία του 1921. Στα γόνατα της γιαγιάς μου βρίσκεται ο πατέρας μου, σε ηλικια τριών χρονών. Η μεγαλύτερη αδελφή του πέθανε από κρυολόγημα ένα χρόνο μετά τη φωτογραφία. Αργότερα, απόχτησε μια άλλη αδελφή που ζει σήμερα στο χωριό. Ο παπούς μου πολέμησε όλα τα χρόνια, από το '12 ως το '22. Μου διηγόταν ιστορίες για κλέφτες, καθώς και ιστορίες από τον πόλεμο. Θυμάμαι πόσο καμάρωνε που ήταν από εκείνους που περίμεναν με το νερό ως το στήθος και το ντουφέκι ψηλά στη λίμνη των Γιαννιτσών ένα μερόνυχτο. Ετσι, προλάβανε και μπήκαν πρώτοι στο Σαλονίκι. Οσο και να τον διόρθωνα, 'το Σαλονίκι' το έλεγε. Είχε πρόβατα πολλά, μπορεί και χίλια, πριν από τον πόλεμο. Τα μισά τα φάγαν οι Γερμανοί και τ' άλλα μισά οι αντάρτες. Μετά, μείνανε πολύ λίγα, ίσα να στέλνει ένα αρνάκι για Πάσχα. Η γιαγιά μου με δίδαξε πολλά πράγματα για τη Φύση, με δίδαξε και διάφορα παιχνίδια. Της άρεσε κι εκείνης να μαθαίνει πράγματα. Εζησε μέχρι τα 105 χρόνια της με καλή υγεία. Δεν θυμόταν να είχε αρρωστήσει ποτέ της. Εβλεπε και άκουγε και κεντούσε ως τα τελευταία της.

ψάχνοντας στα συρτάρια - το σόι της γιαγιάς μου

Φωτογραφία του 1909. Η ευρύτερη οικογένεια της γιαγιάς μου στην Κεφαλονιά. Η γιαγιά της, οι γονείς, τα αδέρφια, οι θείες, ο θείος και η γιαγιά μου φυσικά. Α! και ο Ρεξ.

Φωτογραφία του 1929. Η γιαγιά της γιαγιάς μου. Πέθανε σε ηλικία 102 χρονών.

























Ενας εξάδελφος της γιαγιάς μου με τα παιδιά του. Παντρεμμένος με ρωσίδα, ζούσε στην Οδησσό, όπου και ξέμεινε μετά την Οκτωβριανή επανάσταση. Είχε πέσει σε μεγάλη φτώχεια και έστειλε τη φωτογραφία εκλιπαρώντας για βοήθεια που όμως ήταν αδύνατο να του δοθεί, μια και είχε διακοπεί κάθε επικοινωνία. Χάθηκαν τα ίχνη του, καθώς και της οικογένειάς του. Λογικά, έχω συγγενείς Ουκρανούς, αν έζησαν τελικά αυτά τα παιδάκια. Η φωτογραφία στάλθηκε το 1931.

ψάχνοντας στα συρτάρια - η μια γιαγιά μου

Φωτογραφία του 1920. Η γιαγιά μου η κοντέσσα. Το 1911, σε ηλικία 18 χρονών, παντρεύτηκε πλούσιο επιχειρηματία και γέννησε εννιά παιδιά από τα οποία έζησαν τέσσερα.
Λάτρευε τα καπέλα.
Πέθανε το 1969.