Zum Inhalt springen

Anne Carson

Vun Wikipedia
Anne Carson (2024)

Anne Carson (* 21. Juni 1950 in Toronto) is en kanaadsch Dichterin, Essayistin, Översetterin un Klassische Philologin. Se hett eenige Johren in Montreal leevt un hett van 1980 bit 1987 an de McGill University,[1] de University of Michigan,[2] un de Princeton University lehrt.[3] 1998 kreeg se en Guggenheim-Stipendium[4] un wurr in dat Johr 2000 mit en MacArthur Fellowship uttekent. Buterdem kreeg se en Lannan Literary Award. 2026 wurr hör de Nobelpries för Literatur tospraaken.[5][6]

Leven un Wirken

[ännern | Bornkood ännern]

De Utbillenswegg vun Anne Carson leep nich liek ut. De Faszinatschoon för antike Literatur, de hör Arbeit domineert, gung in de High School los. Se hett de Welt un de Spraak vun dat olt Grekenland kennenlernt un kreeg vun hör Latienschmester Privatünnerricht.[7] Se hett sück in dat St. Michael’s College an de University of Toronto inschreeven, hett dat College aber tweemal verlaaten. Carson, verunsekert dör den Dwang vun den Lehrplaan (insbesünnere en Plichtveranstaltung över Milton), truck sück för en lütt Tiet in Richt Grafikdesign torüch.[7] Se kehr sluutend aber an de Universität Toronto torüch, wo se 1974 hör B.A. maaken dee, een Johr later hör M.A. un hör Ph.D. in dat Johr 1981.[8] Se hett buterdem een Johr lang greeksch Metrik un greeksch Textkritik an de University of St Andrews studeert.[3]

En Perfesser vun de Öllerdomswetenschapen, mit Kenntnissen in Klassisch Spraaken, Vergliekend Literaturwetenschopen, Anthropologie, Geschichte un Warfgrafik, broch Carson Ideen un Themen ut völ Berieken vun hör Schrieven. Se referenzeert, moderniseert un översett faken oltgreeksch Literatur. Se harr all bit 2013 achtteihn Böker schreeven, vun de all de Formen vun Poesie, Essays, Prosa, Kritik, Översetten, dramatischen Dialog, Fiktschoon un Non-Fiction vermischen. Carson is ansehn Poet-in-Residence an de New York University[9] un weer en Priesrichterin för dat Johr 2010 bi den Griffin Poetry Prize.

Hör 2013 rutbrocht Book Red Doc > is de Fortsetten vun de Autobiography of Red, Carson hör bekanntst Book un luut laut New York Times Magazine en „Crossover-Klassiker“. Dat stellt de Autobiographie vun Geryon dor, en Wesen ut de greeksch Mythologie, „das auf einer roten Insel lebt und eine Herde roten Viehs hütet“. Bekannt wurr Geryon dör de teihnte Upgaav vun den Herakles, de disse rooven sull un Geyron sluutend umbroch. Dat Book fangt tonächst an, as hannel sück dat um en Studie to Stesichoros un överleeferte Fragmente, in de he sück mit Geyron befaat. In sien Autobiographie sett Carson Geyron in de moderne Welt: ut de Gestalt vun de greeksch Mythologie wurrd en Teenager un Herakles sien Pieniger, de hüm sluutend dat Hart breckt Red Doc > is de Fortsetten, in de Geyron – in dit Book bloots noch „G.“ nöömt – weer torüch up dat Eiland is un Moschusossen hööd. He draapt Ida un tosommen mit den traumatiseerten Kriegsveteranen SBG (Sad But Great) begeven se sück up en Roadtrip. In Red Doc > speelt Carson mit Initialen un Akronymen; de Winkelklammer is Bestanddeel vun den Titel un hett sück luut Carson dordör ergeven, dat bi dat Spiekern vun dat Dokument up den Computer disse Titel as Dateinaam vörslahn wurr un se den övernommen hett.[10]

Carson weer in’n Harvst 2007 Anna-Maria-Kellen-Fellow an de American Academy in Berlin. De Classic Stage Company, en in New York ansässig Theater, speel dree vun Carson hör Översetten – Aeschylus’ Agamemnon, Sophokles’ Elektra un Euripides’ Orestes (as An Oresteia) – in de Saison 2008/2009. Se nehm ok an dat Bush Theatre an dat Projekt Sixty Six (Oktober 2011) deel, för dat se en Stück mit den Titel Jude: The Goat at Midnight schreeven hett. Dat Stück foot up den Brief des Judas ut de King-James-Bibel.[11] Eenmal in’t Johr geven Carson un hör Ehemann un langjohrig Arbeitspartner, de britisch billend Künstler Robert Currie, en Kurs över de Kunst vun de Tosommenarbeit ünner den Titel Egocircus an der New York University.[10]

Carson un hör Ehemann leven in Michigan as ok siet eenig Johren ok in Iesland, 2022 hett se tosätzlich de ieslännsch Staatsbörgerschap annommen.[12] 2024 schreev se in en Essay för de London Review of Books eerstmals apenlich över hör Parkinson-Erkrankung.[13]

An‘n 16. November 2012 kreeg Carson de Ehrendokterwürde vun de University of Toronto.[14]

Publikatschonen (Utwahl)

[ännern | Bornkood ännern]
  • Odi et Amo Ergo Sum. 1986 PhD Dissertatschoon, University of Toronto
  • Eros the Bittersweet. 1986 Princeton University Press
    • Deutsch: Der bittersüße Eros. Översett vun Christina Dongowski. Turia + Kant, Wien 2020, ISBN 978-3-85132-965-0.
  • Glass, irony and God.
  • Short Talks. Brick Books, 1992
  • Plainwater. Knopf, 1995
  • Autobiography of Red. A Novel in Verse. Knopf, 1998 (1. Band); Red Doc >. Knopf, 2013 (2. Band)
    • Rot. Ein Roman in Versen. Översett vun Karen Lauer. Piper, München 2001 (=Band 1)
    • Rot. Zwei Romane in Versen. Översett vun Anja Utler. S. Fischer, 2019 (beid Bände).
  • Economy of the Unlost: Reading Simonides of Ceos with Paul Celan. Princeton University Press, 1999
  • Men in the Off Hours. Knopf, 2001
  • Electra. (Översetten) Oxford, 2001
  • The Beauty of the Husband. Knopf, 2001
  • If Not, Winter: Fragments of Sappho. Knopf, 2002
  • Wonderwater (Alice Offshore). Band 2 von Answer Scars, in Tosommenarbeit mit Roni Horn. Steidl, Göttingen 2004
  • Decreation: Poetry, Essays, Opera. Knopf, 2005.
    • Decreation. Gedichte, Oper, Essay. Översett vun Anja Utler. S. Fischer, Frankfurt 2014, ISBN 978-3-10-010243-0.
  • Grief Lessons: Four Plays by Euripides. (Översetten 2006) New York Review Books Classics
  • An Oresteia (Översetten vun Agamemnon, Elektra, Orestes). Faber and Faber, 2009
  • NOX, inklusive Catull 101 von Catull. New Directions, 2010
  • Antigonick New Directions, 2012
  • Anthropologie des Wassers. Übersetzt von Marie Luise Knott. Matthes und Seitz, Berlin 2014, ISBN 978-3-95757-007-9.
  • Norma Jeane Baker of Troy. New Directions, New York 2020, ISBN 9780811229364.
    • Norma Jeane Baker von Troja. Översetten. Marie Luise Knott. Matthes & Seitz Berlin, Berlin 2025, ISBN 978-3-7518-1022-7.

Utteknungen

[ännern | Bornkood ännern]
[ännern | Bornkood ännern]
Anne Carson. Mehr Biller, Videos oder Audiodateien to’t Thema gifft dat bi Wikimedia Commons.

Enkeld Nahwiesen

[ännern | Bornkood ännern]
  1. ↑ Andrew Mullins, Patrick McDonagh: A poet's life. In: McGill News: Winter 1997. Archiveert von dat Original am 4. November 2013; afropen an’n 8. März 2020.
  2. ↑ Cassandra Float Can. In: Penn Humanities Forum. University of Pennsylvania: Wolf Humanities Center, afropen an’n 8. März 2020.
  3. 1 2 Anne Carson-Poets.org – Poetry, Poems, Bios & More. 21. Juni 1950, afropen an’n 10. Oktober 2013.
  4. ↑ John Simon Guggenheim Foundation – Anne Carson. (Nich mehr online verföögbor.) In: gf.org. Archiveert von dat Original am 1. Oktober 2019; afropen an’n 12. Februar 2016 (engelsch).
  5. ↑ Literaturnobelpreis: Kanadische Autorin Anne Carson wird ausgezeichnet. In: Der Spiegel. 8. Oktober 2026, ISSN 2195-1349 (spiegel.de [afropen an’n 8. Oktober 2026]).
  6. 1 2 Nobel Prize in Literature 2026 Anne Carson Facts. Nobelstiftung, afropen an’n 8. Oktober 2026.
  7. 1 2 Ian Rae: Anne Carson, online biography. Afropen an’n 10. Oktober 2013.
  8. ↑ Classic Carson. In: University of Toronto Magazine. 23. März 2001, afropen an’n 8. März 2020.
  9. ↑ Anne Carson, Charles Simic Join Faculty. Afropen an’n 10. Oktober 2013.
  10. 1 2 Sam Anderson: The Inscrutable Brilliance of Anne Carson. In: New York Times Magazine vom 14. März 2013.
  11. ↑ Sixty-Six Books in‘n British Theatre Guide.
  12. ↑ Johan Ahlander, Stine Jacobsen, Justyna Pawlak, Stine Jacobsen: Genre-defying Canadian poet Anne Carson wins 2026 Nobel Prize in Literature. In: Reuters. 8. Oktober 2026 (reuters.com [afropen an’n 8. Oktober 2026]).
  13. ↑ Anne Carson: Gloves on! In: London Review of Books. Band 46, Nr. 16, 15. August 2024, ISSN 0260-9592 (lrb.co.uk [afropen an’n 8. Oktober 2026]).
  14. ↑ Celebrating Fall Convocation 2012.
  15. ↑ Griffin Poetry Prize: Anne Carson
  16. ↑ Honorary Members: Anne Carson. American Academy of Arts and Letters, afropen an’n 8. März 2019.
  17. ↑ Prinzessin-von-Asturien-Preis 2020
Vun „https://nds.wikipedia.org/w/index.php?title=Anne_Carson&oldid=1077999“