Eugenia Kempara

Eugenia Kempara

Data i miejsce urodzenia	29 września 1928 Księżyno
Data śmierci	20 grudnia 2024
Członek Rady Państwa
Okres	od 18 grudnia 1976 do 6 listopada 1985
Przynależność polityczna	Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Odznaczenia

Eugenia Kempara z domu Żółkowska (ur. 29 września 1928 w Księżynie, zm. 20 grudnia 2024) – polska żołnierz w stopniu pułkownika, prokurator, prawnik i polityk. Poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji, członek Rady Państwa (1976–1985).

Życiorys

Córka Bernarda i Marianny. W 1961 ukończyła studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego. W latach 1946–1952 była pracownikiem cywilnym administracji wojskowej, następnie w latach 1952–1975 pozostawała w służbie wojskowej w prokuraturze wojskowej. W trakcie służby wojskowej była przewodniczącą Centralnej Rady Organizacji Rodzin Wojskowych (1959–1975). Od 1971 była redaktorem naczelnym kwartalnika „Wojskowy Przegląd Prawniczy”.

Od 1949 należała do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, była m.in. zastępcą członka Komitetu Centralnego PZPR (1975–1980) i członkiem KC PZPR (1980–1981). W latach 1975–1981 przewodnicząca Zarządu Głównego Ligi Kobiet, w latach 1976–1985 członek Rady Państwa i w latach 1976–1985 poseł na Sejm PRL VII i VIII kadencji. Ponadto była przewodniczącą Krajowej Rady Kobiet Polskich przy Ogólnopolskim Komitecie Frontu Jedności Narodu (1977–1983) oraz członkiem prezydium tego komitetu (1977–1983). Od sierpnia 1981 wchodziła w skład Komisji Polityki Społecznej Komitetu Centralnego PZPR. W 1983 wybrana w skład Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej.

Odpowiedzialność karna

W marcu 2006 Główna Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu Instytutu Pamięci Narodowej postawiła ją w stan oskarżenia za popełnienie zbrodni komunistycznej (udział we wprowadzeniu stanu wojennego 13 grudnia 1981 jako członkini ówczesnej Rady Państwa PRL). Od września 2008 płk w st. spocz. Eugenia Kempara zasiadała na ławie oskarżonych w toczącym się procesie w tej sprawie przed Sądem Okręgowym w Warszawie. Na ławie oskarżonych zasiadali także: b. I sekretarz KC PZPR i prezes Rady Ministrów gen. armii w st. spocz. Wojciech Jaruzelski, b. I sekretarz KC PZPR Stanisław Kania, b. minister obrony narodowej gen. armii w st. spocz. Florian Siwicki, b. minister spraw wewnętrznych gen. broni w st. spocz. Czesław Kiszczak, b. wiceminister obrony narodowej gen. broni w st. spocz. Tadeusz Tuczapski oraz b. wiceminister sprawiedliwości Tadeusz Skóra.

W dniu 12 stycznia 2012 Sąd Okręgowy w Warszawie umorzył wobec niej postępowanie karne w sprawie wprowadzenia stanu wojennego ze względu na przedawnienie zarzutów.

Pochowana na Cmentarzu Miejskim w Białymstoku.

Odznaczenia i wyróżnienia

• Wpis do Honorowej Księgi Czynów Żołnierskich (1975)
• Order Sztandaru Pracy II klasy
• Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
• Medal 30-lecia Polski Ludowej
• Złoty Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Srebrny Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Brązowy Medal „Siły Zbrojne w Służbie Ojczyzny”
• Odznaka „Zasłużony Działacz Towarzystwa Krzewienia Kultury Świeckiej” (1977)
• honorowy członek Zrzeszenia Prawników Polskich (1980)

Bibliografia

• Leksykon Historii Polski, Wydawnictwo Wiedza Powszechna, Warszawa 1995
• Informacje w BIP IPN
• Strona sejmowa posła VIII kadencji
• Kiszczak się nie przyznaje, Siwicki wyłączony, portal money.pl z 27 kwietnia 2009
• J. Stroynowski (red.), Who is who in the Socialist countries of Europe : a biographical encyclopedia of more than 12,600 leading personalities in Albania, Bulgaria, Czechoslovakia, German Democratic Republic, Hungary, Poland, Romania, Yugoslavia 1989, tom 3, K.G. Saur Pub., 1989