Przejdź do zawartości

Michał Grendys

Dodaj linki
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Michał Grendys
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

25 września 1912
Witkowice

Data i miejsce śmierci

27 grudnia 1987
Warszawa

Zawód, zajęcie

polityk

Alma Mater

Wyższa Szkoła Nauk Administracyjnych w Łodzi, Uniwersytet Łódzki

Stanowisko

poseł na Sejm PRL II, III, IV, V, VI i VII kadencji (1957–1980), członek Rady Państwa (1972–1980), przewodniczący klubu poselskiego Stronnictwa Demokratycznego (1971–1972)

Partia

Stronnictwo Demokratyczne

Odznaczenia
Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Odznaka „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”
Multimedia w Wikimedia Commons
Grób Michała Grendysa na Wojskowych Powązkach

Michał Grendys (ur. 25 września 1912 w Witkowicach, zm. 27 grudnia 1987 w Warszawie) – polski działacz państwowy, poseł na Sejm PRL II, III, IV, V, VI i VII kadencji (1957–1980), członek Rady Państwa (1972–1980), wiceprzewodniczący CK Stronnictwa Demokratycznego (1973–1976) i przewodniczący jego Centralnej Komisji Rewizyjnej (1976–1981).

Życiorys

[edytuj | edytuj kod]

Był synem Jana i Jadwigi. Ukończył gimnazjum w Tarnowie, pracował jako praktykant i urzędnik państwowy w zarządzie miejskim w Ropczycach. Ukończył studia na Wyższej Szkole Nauk Administracyjno-Politycznych w Łodzi (1952) i na Wydziale Prawa Uniwersytetu Łódzkiego (1959). Zatrudniony w Komisji Klasyfikacyjnej Gruntów w województwie lwowskim (1935–1939). Podczas II wojny światowej i pierwsze lata po wojnie urzędnik skarbowy w Rzeszowie. W 1944 przystąpił do Klubu Demokratycznego w Rzeszowie, zaś w następnym roku do Stronnictwa Demokratycznego. W 1946 został sekretarzem Powiatowego Komitetu SD w Rzeszowie, w 1947 sekretarzem i wiceprzewodniczącym tamtejszego Wojewódzkiego Komitetu SD. W 1948 wybrany w skład Centralnego Komitetu w Warszawie, w gremium tym zasiadał do 1976. W latach 1950–1953 sprawował funkcję sekretarza Wojewódzkiego Komitetu w Łodzi, następnie zaś pozostawał na analogicznym stanowisku w Krakowie (1953–1955). Był kierownikiem zespołu organizacyjnego i zespołu ds. rad narodowych CK SD. Zasiadał w radach narodowych, miejskiej w Rzeszowie oraz wojewódzkich w Rzeszowie, Łodzi i Krakowie.

W latach 1969–1976 członek prezydium Centralnego Komitetu SD, zaś w kadencjach 1965–1969 i 1971–1973 sekretarz CK. W okresie 1973–1976 sprawował funkcję zastępcy przewodniczącego CK SD Andrzeja Benesza. W latach 1976–1981 przewodniczył pracom Centralnej Komisji Rewizyjnej SD. W łonie Stronnictwa uznawany za tzw. „wtyczkę” Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej[1].

W latach 1957–1980 był posłem na Sejm PRL II, III, IV, V, VI i VII kadencji; w V kadencji był przewodniczącym Klubu Poselskiego SD (1971–1972). Podczas II kadencji reprezentował okręg dębicki, a w następnych kadencjach rzeszowski. W latach 1972–1980 był członkiem Rady Państwa.

W latach 1971–1983 wiceprzewodniczący Ogólnopolskiego Komitetu Frontu Jedności Narodu.

Żonaty z Julią Grendys z domu Ochab (1914–1995). Dwoje dzieci: Jerzy Grendys – absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie, Janusz Grendys – ukończył studia na Wydziale Handlu Zagranicznego Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I klasy, Krzyżami Kawalerskim i Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi (1954)[2] Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)[3], Medalem 30-lecia Polski Ludowej (1974)[4] oraz Odznaką „Zasłużonemu Działaczowi Stronnictwa Demokratycznego”.

Pochowany z honorami 4 stycznia 1988 na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera C31-tuje-2)[5]. W pogrzebie udział wzięli m.in. przewodniczący CK SD Tadeusz Witold Młyńczak, zastępca przewodniczącego Rady Państwa Tadeusz Szelachowski oraz członek Rady Państwa Kazimierz Morawski. W imieniu kierownictwa SD przemówienie pożegnalne wygłosił przewodniczący Centralnej Komisji Rewizyjnej SD Adam Langer[6].

Wyniki wyborcze

[edytuj | edytuj kod]
Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
1957 Front Jedności Narodu Sejm PRL II kadencji nr 73 (Dębica) 111 957 (94,84%)T[7]
1961 Front Jedności Narodu Sejm PRL III kadencji nr 64 (Rzeszów) 244 418 (97,41%)T[8]
1965 Front Jedności Narodu Sejm PRL IV kadencji nr 64 (Rzeszów) 231 114 (97,52%)T[9]
1969 Front Jedności Narodu Sejm PRL V kadencji nr 64 (Rzeszów) 252 244 (98,70%)T[10]
1972 Front Jedności Narodu Sejm PRL VI kadencji nr 64 (Rzeszów) 262 859 (98,75%)T[11]
1976 Front Jedności Narodu Sejm PRL VII kadencji nr 55 (Rzeszów) 404 672 (99,45%)T[12]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. ↑ Janusz Herz, Widziane z trzeciego planu – rozmowy z Tadeuszem Witoldem Młyńczakiem, Warszawa 1992, s. 33
  2. ↑ M.P. z 1954 r. Nr 112, poz. 1559 (ISAP)
  3. ↑ M.P. z 1955 r. Nr 103, poz. 1410 (ISAP)
  4. ↑ Medale 30-lecia dla czołowych działaczy partyjnych i państwowych, „Trybuna Robotnicza”, nr 170, 19 lipca 1974, s. 1
  5. ↑ Wyszukiwarka grobów w Warszawie. [dostęp 2019-11-18].
  6. ↑ Pogrzeb M. Grendysa, „Rzeczpospolita”, nr 2, 5 stycznia 1988, s. 2
  7. ↑ M.P. z 1957 r. Nr 5, poz. 30 (ISAP).
  8. ↑ M.P. z 1961 r. Nr 30, poz. 145 (ISAP).
  9. ↑ M.P. z 1965 r. Nr 29, poz. 157 (ISAP).
  10. ↑ M.P. z 1969 r. Nr 22, poz. 177 (ISAP).
  11. ↑ M.P. z 1972 r. Nr 17, poz. 110 (ISAP).
  12. ↑ M.P. z 1976 r. Nr 11, poz. 52 (ISAP).

Bibliografia

[edytuj | edytuj kod]
Źródło: „https://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Michał_Grendys&oldid=80240993”