Մեր պատմությունը
Հայաստանի ազգային արժույթը. դրամի պատմությունը
Հայաստանի Հանրապետության ազգային արժույթը՝ դրամը, անկախ պետականության խորհրդանիշերից է։ Դրամը շրջանառության մեջ է դրվել 1993 թվականի նոյեմբերի 22-ին, և այդ օրն ամեն տարի Հայաստանում նշվում է որպես Բանկային աշխատողի օր: Հայկական դրամի գոյության ընթացքում թողարկվել են մի քանի շարք շրջանառու թղթադրամներ և մետաղադրամներ, ինչպես նաև հավաքորդների համար հետաքրքրություն ներկայացնող այլ արժույթներ՝ շրջանառու հուշադրամներ, հավաքորդական թղթադրամներ, հավաքորդական և ներդրումային մետաղադրամներ։ Կարդալ ավելին
Դրամաշրջանառության պատմություն
Հայաստանի Հանրապետության ազգային արժույթը՝ դրամը ներդրվել է 1993 թվականի նոյեմբերի 22-ին՝ փոխարինելով խորհրդային ռուբլին – մեկ դրամի դիմաց 200 ռուբլի փոխարժեքով։ Սկզբնական շրջանում թողարկվել են տարբեր անվանական արժեքի թղթադրամներ, իսկ խորհրդային ռուբլու թղթադրամները համաշրջանառվել են մինչև 1994 թվականի մարտի 17-ը: Տարիների ընթացքում արժութային համակարգը զարգացում է ապրել ալյումինե մետաղադրամների և ավելի բարձրարժեք թղթադրամների ներդրմամբ: Թղթադրամների երկրորդ շարքը, որը ներկայացվել է 1998 թվականին, ներառում էր բարելավված պաշտպանական հատկանիշներ և դիզայն: Հայաստանում քրիստոնեության ընդունման 1700-ամյակի կապակցությամբ թողարկվել են նաև հատուկ հիշատակային թղթադրամներ, ինչպիսին 50 000 դրամ անվանական արժեքով թղթադրամն է։ 2003-2005 թվականներին ներդրվեց մետաղադրամների երկրորդ շարքը, իսկ առաջին շարքի հին թղթադրամներն աստիճանաբար հանվեցին շրջանառությունից: 2009 թվականին թողարկվել է ամենաբարձր՝ 100 000 դրամ անվանական արժեքով թղթադրամը։ 2018 թվականին ներդրվել է հայկական թղթադրամների երրորդ շարքը. պաշտպանական ժամանակակից տեխնոլոգիաներով և կոմպոզիտային հիմնանյութով հագեցած այս թղթադրամներն ավելի դիմացկուն են։ Թողարկվել է նաև նոր՝ 2 000 դրամ անվանական արժեքով թղթադրամ, իսկ շարքը ներառում է 1 000-ից մինչև 50 000 դրամանոց թղթադրամները։
Ֆինանսական համակարգի զարգացում
Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի և երկաստիճան բանկային համակարգի ձևավորումն էական նշանակություն ունեցավ պլանային տնտեսությունից շուկայական համակարգի անցնելու ճանապարհին: Իր ձևավորման պահից ի վեր Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկը ներդրել և իրականացնում է առանցքային դրամավարկային քաղաքականություն՝ գների կայունությունն ու ֆինանսական անվտանգությունն ապահովելու նպատակով։ 2006 թվականին գնաճի նպատակադրման քաղաքականության ընդունումը և շարունակական բարեփոխումները զգալիորեն ամրապնդել են Հայաստանի ֆինանսական համակարգը։ Այսօր ՀՀ կենտրոնական բանկը շարունակում է մնալ տնտեսական կայունության հիմնասյունը՝ ուղղորդելով Հայաստանի ֆինանսական զարգացումն ու աճը։ Կարդացեք ավելին
Դրամավարկային քաղաքականության պատմություն
Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի դրամավարկային քաղաքականությունը 30 տարվա պատմություն ունի։ Անկախությունից ի վեր ՀՀ ԿԲ-ն ձեռնամուխ է եղել ինքնուրույն դրամավարկային քաղաքականության իրականացման։ Այդ ժամանակ էր, որ ընդունվեց «Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի մասին» առաջին օրենքը։ 1994 թվականին Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկը դրամական ագրեգատների նպատակադրումն ընդունեց որպես դրամավարկային քաղաքականության ռազմավարություն։ Նույն այդ տարում մշակվել և հաստատվել է ՀՀ ԿԲ դրամավարկային քաղաքականության առաջին ծրագիրը։ 1996 թվականին ընդունվեց «Հայաստանի Հանրապետության կենտրոնական բանկի մասին» երկրորդ օրենքը, որը հաստատագրում էր, որ Կենտրոնական բանկի հիմնական նպատակը գների կայունությունն ապահովելն է և որով գործառնական անկախություն տրվեց Կենտրոնական բանկին։ 1996 թվականից ՀՀ ԿԲ-ն որդեգրեց և առայսօր շարունակում է իրականացնել ազատ լողացող փոխարժեքի քաղաքականություն։
2006 թվականի հունվարի 1-ից ՀՀ ԿԲ-ն անցում կատարեց գնաճի թիրախավորման լիարժեք ռեժիմի, որի ներքո պահպանվեց գների կայունության ապահովման հիմնական նպատակը: 2011 և 2012 թվականներին ՀՀ ԿԲ-ն էական բարեփոխումներ է կատարել դրամավարկային քաղաքականության մշակման և որոշումների կայացման համակարգում՝ քաղաքականության հորիզոնը 1 տարուց ընդլայնելով մինչև 3 տարվա հատվածի և գնաճի կանխատեսումները ներկայացնելով ներքին դրամավարկային քաղաքականության հիման վրա՝ անփոփոխ տոկոսադրույքների վարկածով նախկինում ներկայացված պայմանական կանխատեսումների փոխարեն։
2018 թվականի ապրիլի 9-ից ՀՀ ԿԲ-ի առաջնային նպատակն ընդլայնվել է՝ ներառելով ինչպես գների, այնպես էլ ֆինանսական կայունությունը:
